Τα κατοικίδια τα έχουν δει όλα

Εκτός από συζύγους και συγκάτοικους, που είχαν συνηθίσει να φεύγει ο ένας από τους δύο ή (σπανιότερα) και οι δύο για ένα οκτάωρο, και τώρα έχουν το αγαπημένο τους έτερο ήμισυ κορώνα στην κεφάλα τους 24 ώρες το 24ωρο μέσα στο σπίτι με τη σαγιονάρα και την κάλτσα, εκτός από εμάς τους ανθρώπους δηλαδή, τα κατοικίδιά μας τραβάνε μεγάλο ζόρι: οι γάτες είχαν το σπίτι στη διάθεσή τους ολομόναχες, κοιμούνταν ακόμα και σε απαγορευμένα σημεία όλη μέρα, βολτάριζαν με απόλυτη ησυχία και άνεση. Οι σκύλοι κι αυτοί τον ψιλο-έπαιρναν ξαπλωμένοι στον καναπέ και τους έβγαζε βόλτα το αφεντικό όταν γυρνούσε από τη δουλειά – αρκετά εξυπηρετικό, μια και κανένα κατοικίδιο δεν θέλει το αφεντικό του συνέχεια μπλάστρι απάνω του στον ίδιο καναπέ. Ο καναπές ανήκει στο πετ στη διάρκεια του 8άρου, κάθε αξιοπρεπές κατοικίδιο το ξέρει καλά.

Στην αρχή ξαφνιάστηκαν ευχάριστα τα κατοικίδια: μπα, το αφεντικούλι μένει σπίτι, για φαντάσου, ας του κάνω χώρο στον καναπέ, ας κουνήσω ουρίτσα/μουρίτσα, αύριο θα τσακιστεί να πάει στο γραφείο να με αφήσει ήσυχο το ζωντανό. Έπειτα, καθώς οι μέρες περνάνε και το αφεντικό συνεχίζει να μένει μέσα, το κάθε κατοικίδιο έχει μια ελαφριά ανησυχία που όλο και βαραίνει. Είναι πρόθυμο να βγει βολτίτσα, να κάνει τις ανάγκες του, να πάρει αέρα – αλλά μία-δυο φορές την ημέρα, τίποτε δεν είναι για χόρταση, και το αφεντικό έχει λυσσάξει να το βγάζει στο δρόμο για ψύλλου πήδημα, και το κατοικίδιο έχει αρχίσει να σπάζεται. Το γατί, γάτος ή γάτα, σπάζεται ακόμα περισσότερο, που υπάρχει ένα ψηλό άτομο μέσα στο σπίτι και μπλέκεται στα πόδια του, μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει. Μα δεν έχει δουλειές; Εξωτερικές εργασίες, υποχρεώσεις, καφέδες, μπίρες; Τι θα γίνει αυτό το σόου, θα κρατήσει πολύ;

Βλέπω φωτογραφίες από γάτες που ανεβάζουν τα αφεντικά στο facebook και οι γάτες δείχνουν όλο και πιο τσαντίλες. Δεν ποζάρουν πια, κοιτάνε συνοφρυωμένες τον φακό με μια όχι-συγκρατημένη ανυπομονησία, με τη γνωστή γατίσια περιφρόνηση και με μισό μάτι («Δε μπας στο διάολο ρε μπούφο όλη μέρα στο σβέρκο μου;»). Οι σκύλοι πάλι στις φωτογραφίες μοιάζουν σα χυλοπιτιασμένοι γκόμενοι: ελαφρά παρεξηγημένοι, λίγο ξινοί και στραβωμένοι μέχρι να τους πετάξει κάποιος ένα μπαλάκι για να χοροπηδήσουν σα να μη τρέχει τίποτα. Τα χρυσόψαρα δεν ξέρω τι κάνουν, συνήθως σε συνδέουν με Κάιρο είτε είσαι είτε δεν είσαι εκεί, αφήστε που δεν ανεβάζει κανένας φωτογραφίες τους, ούτε από χάμστελ, φίδια, γουρουνάκια ή άλλα πετς. Οι γάτες και οι σκύλοι πάντως, περιμένουν με περισσότερη ανυπομονησία από εμάς τα αφεντικά τους να εξαφανιστεί ο κορωνοϊός και να πάρουμε δρόμο επιτέλους, που τους έχουμε σπάσει τα νεύρα όλη μέρα μέσα στο σπίτι…