Πολύτιμη η γνώση των ανθρώπων με βιωμένη εμπειρία, αναφέρει η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία
Την ανάγκη ουσιαστικής συμμετοχής των ανθρώπων με βιωμένη εμπειρία ψυχικής νόσου στη διαμόρφωση των πολιτικών και των υπηρεσιών ψυχικής υγείας αναδεικνύει η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείαςστις 10 Οκτωβρίου.
Το φετινό θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας «Ακούγοντας τις Βιωμένες Εμπειρίες: Πραγματικές Φωνές, Πραγματική Αλλαγή» θέτει την ανάγκη οικοδόμησης συστημάτων ψυχικής υγείας μαζί με τα άτομα που φέρουν τη βιωμένη εμπειρία της ψυχικής νόσου.
Είναι γεγονός ότι πολύ συχνά ζητείται από τα άτομα με «βιωμένη εμπειρία» να μοιραστούν τις ιστορίες τους, αλλά στο τέλος αποκλείονται από τη λήψη αποφάσεων, αναφέρει η ΕΨΕ. Επανειλημμένα έχει αναφερθεί στις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα που αφορούν στην ψυχική νόσο και έχουν ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση όσων πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή.
«Δυστυχώς, το στίγμα για τις ψυχικές διαταραχές παραμένει κυρίαρχο και στην ελληνική κοινωνία, άλλοτε συνδέοντας με αντιεπιστημονικό τρόπο τις σοβαρές ψυχικές διαταραχές με την επικινδυνότητα, άλλοτε προβάλλοντας το ανίατο των ψυχικών διαταραχών και μη λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο που έχει γίνει στη θεραπεία τους τις τελευταίες δεκαετίες, άλλοτε με την άρνηση αποδοχής του σύγχρονου κοινοτικού μοντέλου φροντίδας και άλλοτε παραβιάζοντας το ιατρικό απόρρητο και τα προσωπικά δεδομένα ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας», τονίζει η ΕΨΕ.
Στο πλαίσιο αυτό, προστίθεται, «τα ίδια τα άτομα με ψυχική διαταραχή αποκτούν αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους και υιοθετούν τις προκαταλήψεις σε βάρος τους, ενδοβάλλοντας το αρνητικό τους περιεχόμενο (self-stigma), με αποτέλεσμα τη χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, την αυτοεγκατάλειψη και την μη αναζήτηση όποιων ευκαιριών αποκατάστασης τους προσφέρονται, στα πλαίσια της σύγχρονης ψυχιατρικής φροντίδας».
Είναι γεγονός ότι πολύ συχνά ζητείται από τα άτομα με «βιωμένη εμπειρία» να μοιραστούν τις ιστορίες τους, αλλά στο τέλος αποκλείονται από τη λήψη αποφάσεων, αναφέρει η ΕΨΕ. «Η ουσιαστική συμμετοχή, όμως, εκτείνεται πέρα από το να ακούγονται απλώς οι φωνές τους. Η χάραξη πολιτικών και η δημιουργία υποστηρικτικών δομών οφείλει να συμπεριλαμβάνει την πολύτιμη γνώση των ανθρώπων με βιωμένη εμπειρία. Η αυτοσυνηγορία (self-advocacy) και η λογοδοσία των υπηρεσιών ψυχικής υγείας (service accountability) μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν θεμελιώδεις πυλώνες για την αποτελεσματική διαχείριση της ψυχικής διαταραχής, χωρίς αποκλεισμούς και με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ομότιμη συμπαράσταση (peer supporting) αφορά στη φροντίδα και στη στήριξη που παρέχεται από άτομα που έχουν ανακάμψει προς άλλα άτομα που περνούν τώρα την ίδια διαταραχή. Στο πλαίσιο της ουσιαστικής αξιοποίηση της βιωμένης εμπειρίας, η τοποθέτηση πιστοποιημένων ομότιμων υποστηρικτών σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας, αποτελεί μια σημαντική μεταρρυθμιστική θεραπευτική καινοτομία που οφείλουμε να υιοθετήσουμε», καταλήγει η ΕΨΕ.
23°
