Είναι πράγματι πιο δύσκολο για τις γυναίκες να χτίσουν μυς από ό,τι για τους άνδρες;
Η αντίληψη ότι οι γυναίκες δυσκολεύονται περισσότερο από τους άνδρες να αυξήσουν τη μυϊκή τους μάζα παραμένει ευρέως διαδεδομένη, τόσο στον χώρο της άσκησης όσο και στην καθημερινή κουλτούρα. Ωστόσο, τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν μια πιο σύνθετη εικόνα.
«Πρόκειται για μια διαδεδομένη παρανόηση», σύμφωνα με τον καθηγητή Leigh Breen, ειδικό στη φυσιολογία των μυών στο Πανεπιστήμιο του Leicester, αν και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς από πού προέρχεται. Οι άνδρες διαθέτουν συνήθως υψηλότερη αναλογία μυϊκής μάζας σε σχέση με το λίπος, κυρίως λόγω διαφορών που διαμορφώνονται κατά την εφηβεία, όταν τα επίπεδα τεστοστερόνης αυξάνονται σημαντικά στους άνδρες. Αντίθετα, οι γυναίκες τείνουν να έχουν μεγαλύτερο ποσοστό σωματικού λίπους, κάτι που συνδέεται εν μέρει με τα οιστρογόνα.
«Αν και υπάρχει σχέση μεταξύ της τεστοστερόνης και της ποσότητας μυϊκής μάζας που έχουμε, αυτό δεν καθορίζει το πόσο αποτελεσματικά μπορούμε να χτίσουμε μυς μέσω της προπόνησης με αντιστάσεις», εξηγεί ο Breen. «Οι γυναίκες έχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης – περίπου 15 έως 20 φορές χαμηλότερα από τους άνδρες. Υπάρχει η αντίληψη ότι οι άνδρες αποκτούν μυϊκή μάζα πιο εύκολα λόγω της υψηλότερης τεστοστερόνης και των περισσότερων ανδρογονικών υποδοχέων στους μυς, όμως αυτό δεν είναι απολύτως ακριβές. Αν εξετάσουμε τη σχετική μεταβολή – δηλαδή το ποσοστό αύξησης – άνδρες και γυναίκες ανταποκρίνονται πολύ παρόμοια στην προπόνηση».
Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρειάζονται διαφορετικά προγράμματα εκγύμνασης με βάση το φύλο για να χτίσουν μυϊκή μάζα. «Υπάρχουν φυσιολογικές διαφορές που πρέπει να ληφθούν υπόψη», προσθέτει, «αλλά σε γενικές γραμμές, άνδρες και γυναίκες μπορούν να ακολουθήσουν τις ίδιες αρχές προπόνησης με αντιστάσεις και να αναμένουν παρόμοια πρόοδο, ιδιαίτερα σε νεαρότερες ηλικίες».
Η σύσταση του σώματος, ωστόσο, αποτελεί διαφορετικό ζήτημα. Ακόμη και με προπόνηση, οι γυναίκες είναι πιθανό να διατηρούν υψηλότερη αναλογία λίπους προς μυϊκή μάζα σε σχέση με τους άνδρες. «Μπορεί κανείς να μεταβάλει αυτή την ισορροπία», σημειώνει, «αλλά η μείωση του σωματικού λίπους σε πολύ χαμηλά επίπεδα συνήθως απαιτεί ιδιαίτερα αυστηρές δίαιτες και εντατική προπόνηση».
Σε αυτά τα ακραία επίπεδα, ενδέχεται να υπάρξουν επιπτώσεις. «Το πολύ χαμηλό ποσοστό σωματικού λίπους στις γυναίκες συνδέεται με ορμονικές διαταραχές, ακανόνιστους εμμηνορροϊκούς κύκλους και πιθανές επιπτώσεις στη γονιμότητα». Επομένως, αν και είναι εφικτό να αλλάξει αυτή η αναλογία, δεν είναι πάντα επιθυμητό από άποψη υγείας.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
