Η διατροφή ως ταξίδι εμπειρίας και γνώσης

Όταν κάποιος θέλει συνειδητά να προσεγγίσει τη σχέση του με το φαγητό, αρχικά μπαίνει σε μια διαδικασία αυτοπαρατήρησης. Εκεί οι γεύσεις γίνονται μνήμες, οι συνήθειες αποκτούν νόημα φροντίδας και η πράξη της θρέψης μεταμορφώνεται σε πράξη επίγνωσης. Η προσοχή παύει να αφορά μόνο το «τι» και το «πόσο» και αρχίζει να αγγίζει και το «γιατί».

Σε αυτή τη διερεύνηση, πολλές φορές ερχόμαστε αντιμέτωποι με αντιφάσεις. Τη σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που «πιστεύουμε ότι πρέπει να κάνουμε» και σε αυτά που έχουμε πραγματικά ανάγκη. Και ίσως εκεί να ανοίγει ένας χώρος ουσιαστικής κατανόησης – όχι μέσα από την απόρριψη, αλλά μέσα από την αποδοχή. Έχουμε σαφώς πια αντιληφθεί ότι δεν τρώμε μόνο για να καλύψουμε μια σωματική πείνα. Το φαγητό λειτουργεί ως φροντίδα, άλλοτε ως παύση, άλλοτε ως απόκριση σε ένα συναίσθημα που δεν εκφράστηκε αλλιώς κ.λπ.

Η διατροφή δεν είναι κάτι που «πρέπει να γίνει σωστά», αλλά κάτι που μπορεί να βιωθεί με επίγνωση. Και η επίγνωση δεν σχετίζεται με την πειθαρχία αλλά αναδύεται ως απόρροια της παρατήρησης. Η πραγματική μαγεία κρύβεται στην εύρεση της ατομικής ισορροπίας. Η διαδρομή δεν είναι μία, δεν υπάρχει ένα μονοπάτι που να ταιριάζει σε όλους. Κάθε άνθρωπος έχεις διαφορετικούς ρυθμούς, ανάγκες και απολαύσεις. Το να επιτρέψεις στον εαυτό σου να εξερευνήσει, να δοκιμάσει νέα πράγματα, να ακούει και να ερμηνεύει τα σήματα του σώματος ίσως είναι η πιο ουσιαστική προσέγγιση.

Υπάρχει επίσης μια ποιότητα στη σχέση με τη διατροφή που δεν μπορεί να μετρηθεί, ούτε να της δοθεί μια πλήρως επιστημονική διάσταση. Αυτή είναι η διαίσθηση. Είναι μια βαθιά φυσική ικανότητα, μια μορφή εσωτερικής γνώσης που, όμως, ως αίσθηση είναι σχεδόν ανεπαίσθητη και γι’ αυτό, για να μπορέσουμε να την ακούσουμε, πρέπει να είμαστε παρόντες και συνειδητοί. Η καλλιέργεια της διαίσθησης είναι επίσης ένα σημαντικό κομμάτι ενός διατροφικού ταξιδιού.

Η εμπιστοσύνη προς το σώμα δεν χτίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι μια διαδικασία επανασύνδεσης, ιδιαίτερα σε έναν κόσμο στον οποίο μάθαμε να αμφισβητούμε τα εσωτερικά μας σημάδια. Γι’ αυτό και όλη η διαδικασία της διατροφικής παρακολούθησης δεν έχει στόχο να μάθει στο άτομο πώς να τρέφεται αλλά πώς να στέκεται απέναντι στον εαυτό του με περισσότερη κατανόηση και λιγότερη αυστηρότητα. Και ίσως αυτό τελικά να είναι το πιο θρεπτικό στοιχείο απ’ όλα!

Βασιλική Μανδύλη, Διαιτολόγος – διατροφολόγος

Info
Χαριλάου Τρικούπη 24, Αθήνα
2160023841, 6983821599
vaso.mandy@gmail.com
vaso@mandyli.gr