Κλειστοί χώροι και κορωνοϊός: Ποιες είναι οι περιπτώσεις επιμόλυνσης - Η περίπτωση της χορωδίας στο Άμστερνταμ και η αερόβια μετάδοση του ιού.
Οι ημέρες του Πάσχα πλησιάζουν και η επιδημιολογική εικόνα της χώρας, κάνει τους ειδικούς να ανησυχούν ότι η παραμονή μας σε κλειστούς χώρους, χωρίς τα απαραίτητα μέτρα και τις αποστάσεις, θα οδηγούσε σε «παγίδα».
Τα παρακάτω γραφήματα δείχνουν ποιες είναι οι πιθανότητες επιμόλυνσης από τον κορωνοϊό ανάλογα με τη διάρκεια παραμονής, τα τετραγωνικά του κλειστού χώρου, τον αριθμό των παρευρισκόμενων ατόμων, τη χρήση μάσκας ή μη. Όταν πρωτοεμφανίστηκε η βρετανική μετάλλαξη, οι επιστήμονες υπολόγιζαν ότι είναι 50%-70% πιο μεταδοτική. Νέα μοντέλα, ωστόσο, εκτιμούν ότι είναι 25%-40% πιο μεταδοτική σε σχέση με την αρχική μορφή του ιού.
Ένα υποθετικό σενάριο είναι πως σε έναν κλειστό χώρο όλοι κρατούν απόσταση 1,5 μέτρου και ένας φορέας του ιού μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Δεν ξέρουμε ποιος είναι, όπως συμβαίνει άλλωστε και στην πραγματική ζωή. Ωστόσο, ο ιός μεταδίδεται αερόβια, μέσα από αιωρούμενα σωματίδια που δημιουργούνται με την αναπνοή, την ομιλία και το φτάρνισμα. Στο ίδιο μοντέλο, αν αυξηθεί η μεταδοτικότητα κατά 35% λόγω της βρετανικής μετάλλαξης, τότε οι πιθανότητες επιμόλυνσης αυξάνονται σημαντικά.
Οι παράγοντες που επηρεάζουν το κατά πόσον θα μεταδοθεί ο ιός σε έναν κλειστό χώρο ποικίλλουν. Πόσους ανθρώπους συναντήσατε και για πόση ώρα; Φορούσατε μάσκες; Κι αν ναι, φορούσατε την ειδικού τύπου FFP2; Αερίσατε συστηματικά τον χώρο; Πόσα τετραγωνικά μέτρα ήταν ο χώρος;
Ας πάρουμε για παράδειγμα ότι επί μισή ημέρα ήσασταν με τέσσερα άτομα και στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι ένας εξ αυτών ήταν θετικός στον κορωνοϊό. Αν έχει την αρχική μορφή του ιού, τότε θα τον μεταδώσει σε ένα άτομο. Αν, αντίθετα, έχει τη βρετανική μετάλλαξη, τότε θα μολύνει δύο άτομα. Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς κάθε μεμονωμένη περίπτωση, αφού συχνά παίζουν ρόλο οι συμπτώσεις. Οταν όμως επαναλαμβάνονται οι παράγοντες και τα υποθετικά σενάρια, μπορεί να προκύψει ένας μέσος όρος πιθανοτήτων.
Οι άνθρωποι μιλούν, ενίοτε δυνατά, βήχουν ή τραγουδούν και φυσικά αναπνέουν ασταμάτητα. Σε όλες αυτές τις δραστηριότητες εκπέμπονται μικρά σταγονίδια, τα οποία αν προέρχονται από άτομο θετικό στον κορωνοϊό περιέχουν σωματίδια του ιού.
Ετσι, μπορεί να είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς αν θα επιμολυνθούν ένα, δύο άτομα ή όλοι οι παρευρισκόμενοι. Με τον υπολογισμό των πιθανοτήτων, ωστόσο, μπορεί κανείς να συνειδητοποιήσει τους κινδύνους και να προστατευτεί με τις κατάλληλες μάσκες, τον εξαερισμό, τον περιορισμό των επαφών σε κλειστό χώρο, ακόμη και την ομιλία σε χαμηλή ένταση.
Ένα από τα περιστατικά υπερμετάδοσης σημειώθηκε έπειτα από συναυλία χορωδίας στο Αμστερνταμ. Η εκδήλωση έλαβε χώρα κατά την έναρξη της πανδημίας και 102 από τους 103 χορωδούς ασθένησαν. Μάλιστα ένας 78χρονος πέθανε, όπως και τρεις σύντροφοι μελών της χορωδίας. Στη διάρκεια πρόβας της χορωδίας του καθεδρικού ναού στο Βερολίνο, στις 9 Μαΐου 2020, ασθένησαν πάνω από 50 τραγουδιστές και τραγουδίστριες. Τρεις νοσηλεύτηκαν και δύο από αυτούς πέθαναν. Συνεπώς, οι φωνές και το τραγούδι είναι από τους πλέον επικίνδυνους παράγοντες, αφού ανάλογα με την ένταση της φωνής πολλαπλασιάζονται τα αιωρούμενα σωματίδια που κυκλοφορούν στον κλειστό χώρο. Η χρήση μάσκας στο τραγούδι είναι μάλλον άχαρη υπόθεση και ο εξαερισμός σε καμία περίπτωση δεν αρκεί.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
