Όταν ο δημόσιος διάλογος για την Υγεία περιορίζεται σε… χαρακτηρισμούς!

Με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς αντέδρασαν εκείνοι οι συνδικαλιστές γιατροί του ΕΣΥ, οι οποίοι ανήκουν τόσο στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά, στην πρόσφατη δήλωση του προέδρου της Ν.Δ. Κυριάκου Μητσοτάκη περί πλεονάζοντος ιατρικού προσωπικού και δραματικής έλλειψης νοσηλευτών στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναπαράξουμε τους χαρακτηρισμούς, ατυχείς ήταν, άλλωστε. Εκείνο το οποίο αξίζει να σημειώσουμε είναι ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ η αναλογία γιατρών ανά 1.000 κατοίκους στη χώρα μας είναι 6,3 γιατροί, αριθμός ο οποίος φέρνει την Ελλάδα στην πρώτη θέση της σχετικής κατάταξης των χωρών του ΟΟΣΑ, με τον μέσο όρο στον Οργανισμό να φθάνει μόλις τους 3,3 γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, η Σουηδία διαθέτει αναλογία 17,4 νοσηλευτών ανά 1.000 κατοίκους και βρίσκεται στην πρώτη θέση της σχετικής κατάταξης μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ η Ελλάδα διαθέτει αναλογία… 3,6 νοσηλευτών ανά 1.000 κατοίκους και βρίσκεται πολύ κάτω από τον σχετικό μέσο όρο στο ΟΟΣΑ (9,1 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους)…

Μπορούμε, ασφαλώς, να πάρουμε τις μετρητοίς την βαθιά ανισοκατανομή του ιατρικού προσωπικού στο δημόσιο σύστημα Υγείας της χώρας μας και να κατασκευάσουμε έτσι μία εικόνα η οποία θα απέχει παρασάγγας από τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, στοιχεία τα οποία περιλαμβάνουν το σύνολο των γιατρών στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, φυσικά.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι ακόμη κι εάν προσλάβουμε όλους τους πτυχιούχους νοσηλευτές στο δημόσιο σύστημα Υγείας της χώρας μας, ακόμη και τότε θα έχουμε μεγάλα κενά στο ενεργό νοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας του ΕΣΥ στη χώρα μας, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με το ιατρικό προσωπικό.

Σε κάθε περίπτωση, καλό θα ήταν να πυροδοτούσε έναν γόνιμο διάλογο η πρόσφατη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη και να έλειπαν οι απαξιωτικοί, προσωπικοί χαρακτηρισμοί, συνοδευόμενοι αποκλειστικά και μόνον από στερεότυπα και προκαταλήψεις…