Το τρέξιμο για πολλούς είναι μόδα. Για την ομάδα όμως «Τρέχουμε για τον Διαβήτη» είναι πια συνήθεια. Την Κυριακή, η ομάδα βάζει τα δυνατά της στον Μαραθώνιο. Ο Βασίλης Τσιατσιάμης, ψυχή της ομάδας, ξεκίνησε την προσπάθεια πριν από 7 χρόνια. Χρόνο με το χρόνο, η ομάδα μεγαλώνει! «Πρέπει να προσαρμόσεις στη ζωή σου το διαβήτη και όχι να προσαρμόσεις τη ζωή σου για το διαβήτη» μας λέει. Συζητήσαμε μαζί του για το πώς και το γιατί.
Το ξεκίνημα
«Πάσχω από σακχαρώδη διαβήτη τα τελευταία 16 χρόνια και ποτέ δεν σκέφτηκα πως αυτό θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στην καθημερινότητά μου. Ο διαβήτης αποτελεί μια πάθηση που απαιτεί καλή διατροφή και άσκηση σε συνδυασμό με τον αυτοέλεγχο και την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή. Είναι μια συνήθεια που ποτέ δεν βγάζεις από το μυαλό σου, την κουβαλάς πάντα. Το θέμα είναι να συμβιβαστείς και να αποδεχτείς την «ιδιαιτερότητά» σου. Πρέπει να προσαρμόσεις στη ζωή σου το διαβήτη και όχι να προσαρμόσεις τη ζωή σου για το διαβήτη».
Ξαφνικά, πριν από 7 χρόνια...
Με αφορμή το διαβήτη έβαλα στη ζωή μου το τρέξιμο και ενώ αρχικά το έκανα διστακτικά πλέον δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό. Ξεκίνησα να τρέχω πριν 7 χρόνια περίπου και είδα τρομερές αλλαγές σε σχέση με το διαβήτη. Αλλάζει όλη σου η ζωή. Έτσι αποφάσισα να φτιάξουμε μια ομάδα που θα παρακινεί τους ανθρώπους να τρέξουν μαζί μας, με σκοπό να ενημερώσει και να αναδείξει το όφελος της σωματικής άσκησης για τους πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη, αλλά και να ευαισθητοποιήσει το κοινωνικό σύνολο για τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της ασθένειας εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής και των διατροφικών συνηθειών που συνεπάγεται.
Δημιουργήσαμε το «Τρέχουμε για τον Διαβήτη», μια προσπάθεια που στην αρχή ξεκίνησε εντελώς ερασιτεχνικά και στην πορεία υιοθέτησε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έχει ένα δρομικό κίνημα. Μέσω των social media αποκτήσαμε κοινό και η ομάδα άρχισε να γίνεται ευρέως γνωστή, με αποτέλεσμα όλο και περισσότερος κόσμος να επικοινωνεί μαζί μας για να συμμετέχει με το «Τρέχουμε για το Διαβήτη» στους αγώνες. Το τρέξιμο έχει γίνει μόδα και προσελκύει πολύ περισσότερο κόσμο απ’ ό,τι στο παρελθόν. Αυτό μας βοήθησε πολύ.
Χωρίς συστολή
Πέραν όμως της ουσιαστικής παρουσίας της ομάδας, το «Τρέχουμε για τον Διαβήτη» βοήθησε πολύ κόσμο που πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη να εξωτερικεύσει το πρόβλημά του και να μιλήσει γι’αυτό. Οι περισσότεροι πάσχοντες έχουν μια συστολή για το αν θα πρέπει να κοινοποιήσουν αυτή τους την ιδιαιτερότητα. Η παρουσία της ομάδας και η δυναμική που απέκτησε στο διαδίκτυο, βοήθησε πολύ κόσμο να καταλάβει πως ο διαβήτης δεν είναι ταμπού και με τη στάση του ο καθένας μπορεί να βοηθήσει κάποιον που είναι στην ίδια θέση.
Τρέχουμε με κάθε ευκαιρία είτε σε αγώνες είτε στις προπονήσεις που κάνουμε 3-4 φορές την εβδομάδα. Μας αρέσει να τρέχουμε μέσα στην πόλη, να φοράμε τα μπλουζάκια μας και ο κόσμος να βλέπει το μήνυμά μας. Πολλοί είναι εκείνοι που μας σταματούν για να μας ρωτήσουν πληροφορίες για την ομάδα. Τρέχει μαζί μας κόσμος που δεν πάσχει από διαβήτη, αλλά τους αρέσει ο σκοπός μας. Προς το παρόν κινητοποιούμε, οργανώνουμε και συντονίζουμε τη συμμετοχή σε αγώνες δρόμου στην Αττική και στην υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά σύντομα σκοπεύουμε να επεκτείνουμε τη δραστηριότητά μας με παράπλευρες, κοινωνικού και ενημερωτικού χαρακτήρα δραστηριότητες. Να είμαστε καλά να τρέχουμε και να τρέχουμε για να είμαστε καλά!
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
