Δοκίμασα το «Σκέρτσο», ένα σπέσιαλ ροζέ κρασί και σας το προτείνω

Το σπέσιαλ ροζέ κρασί λέγεται «Σκέρτσο», το τσάκισα στην Καβάλα πριν μερικές μέρες – δεν έτυχε να το πετύχω στην Αθήνα (στην οποία ψάχνω τα κρασιά από Δράμα, Καβάλα και Πέραμο επειδή είναι διαφορετικά από τα άλλα κρασιά και μεταξύ μας μου φαίνονται πολύ καλύτερα, σόρι, άμα δεν παινέψεις τον τόπο σου θα πέσει να σε πλακώσει). Το ροζέ «Σκέρτσο» λοιπόν είναι αρωματικό, ελαφρύ, τριανταφυλλένιο, και από τα κρασιά που άμα πεις «θα πιω ένα ποτηράκι μόνο», λες ψέματα γιατί θα πιείς το μισό μπουκάλι τουλάχιστον, και λίγα λέω.

Το οινοποιείο του είναι το «Οινογένεσις» (“Oinogenesis”) και έχει ως υπότιτλο «Ο τόπος που το κρασί γεννιέται». Πολύ σωστά, μια και κάτι γίνεται κάτω από το βουνό, το Παγγαίο, σε συνδυασμό με το θαλασσινό αεράκι που ανεβαίνει φορτσάτο από το βόρειο Αιγαίο. Τα κρασιά του οικογενειακού οινοποιείου «Οινογένεσις» είναι πέντε («Φεγγίτες», «Δέκα», «Ματαρόα», “Thursys”, «Σκέρτσο») δοκίμασα μόνο τα δύο «Σκέρτσο», το λευκό και το ροζέ και ήταν σούπερ και τα δύο. Δεν είμαι καμιά ειδικός στα κρασιά, μου αρέσουν τα ελαφριά ροζέ που γλυκίζουν επίσης ελαφρά, και τα αρωματικά λευκά, και καμιά φορά το χειμώνα, τα πυκνά κόκκινα – ορίστε, ούτε την ορολογία του κρασιού δεν χρησιμοποιώ σωστά… Απλώς όταν κάτι μου αρέσει μποκού, το ψάχνω, μήπως το προτείνω και σε άλλους ανθρώπους που επίσης δεν είναι, ή είναι, ειδικοί στα κρασιά.

Το οινοποιείο βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Δοξάτου-Αδριανής, σε ένα εντυπωσιακό κτίριο σαν παλιό Μακεδονίτικο Αρχοντικό, και καλλιεργεί τα αμπέλια του «στα πρότυπα της βιολογικής γεωργίας για άγονα, πετρώδη, ασβεστολιθικά, ημιαργιλώδη εδάφη», δηλαδή στη γύρω περιοχή. Μαζί με το θαλασσινό αγέρι, τα αμπέλια ανθούν και λουλουδίζουν, δίνοντας ένα κρασί που μου φαίνεται μαγικό. Αλλά ναι, ελπίζω να ξέρετε περισσότερα πάνω στον τομέα, να το δοκιμάσετε και να μας πείτε τη γνώμη σας.

“Oenogenesis”, επαρχιακός δρόμος Δοξάτου-Αδριανής, Δράμα, 2521301048, oenogenesis.gr