Το Αορίτης, λοιπόν, ένα στέκι που ο Σήφης έστηνε πολύ καιρό πριν στο μυαλό του, κατάφερε –ας όψονται η γραφειοκρατία και τα φυσικά αέρια- να ανοίξει χτες, Πέμπτη τις πόρτες του, πάνω στην μικρή, καταπράσινη και παράλληλη της Μιχαλακοπούλου, οδό Μαιάνδρου και φυσικά …ήμουν κι εγώ εκεί και ευπειθώς αναφέρω:
Ο χώρος, με το που περνάς το κατώφλι, σε μπάζει μεμιάς μέσα σε ένα κρητικό σπίτι. Πολύ ξύλο, παλιές φωτογραφίες Κρητικών και κάποια, επίσης κρητικά αντικείμενα, όπως πιθάρια, δίσκοι μπακιρένιοι, ειδώλια-φιγούρες των γυναικών της Φαιστού. Κυρίαρχο «θέμα» αλλά και θέαμα-χάρμα οφθαλμών η ανοιχτή κουζίνα με τις φωτιές της, τα κατσαρολικά της, την αντικριστιέρα όπου ψήνονται τα κρέατα, τα μαγείρια που δουλεύουν. Πρώτη τους μέρα, εγώ πέρασα για να πω τα «καλορίζικα» αλλά όπως και στα κρητικά σπίτια ακέραστη και νηστική δεν έφυγα!
Αμέσως μετά τις συστάσεις με τον Γιώργο Φουντουλάκη, τον νεαρό σεφ από το Καστέλι Κισσάμου και εδώ δεξί χέρι του Σήφη, έκατσα στο τραπέζι και τσιμπολόγησα ψωμάκι κρίθινο μέσα από τη βουργιά, το υπέροχο κρητικό υφαντό σακίδιο που από πάντα συνοδεύει τον Κρητικό της υπαίθρου στην καθημερινότητά του και κρύβει μέσα του τα χρειαζούμενα της ημέρας. Εδώ έρχεται στο τραπέζι μαζί με τα «καλωσορίσματα» -αλατσοελιές, φιστίκια με το τσόφλι και τσικουδιά-, της αρχής κι έχει μέσα του ψωμάκι. Ψωμάκι που εγώ ξόδεψα σε απανωτές «βούτες» μέσα σε ένα απερίγραπτα νόστιμο τηγανητό κουνέλι με σαλτσούλα που μύριζε δεντρολίβανο, σκόρδο και μαρουβά.
Συνέχισα με πιρουνιές από το κοκκινιστό ρίφι με τα μακαρόνια, τσίμπησα δυο μπουκιές και δυο πετσούλες ολοτράγανες από το ρίφι που ψήνεται στην αντικριστιέρα (και δόξασα το νησί της καρδιάς μου), πέρασα μια βόλτα από την ολοκαίνουργια και λαμποκοπούσα κουζίνα και πήρα πεσκέσι έναν χοιρινό συντριμά, μπουκιά καλοψημένου χοιρινού με λίγο κύμινο και λεμονάκι, στο στόμα μού έβαλε ο Σήφης κι ένα γαρδούμι κολασμένης νοστιμιάς που μόλις είχε βγει από τον φούρνο. Μαζί ήπια υπέροχο Αόρι κρασί από μοσχάτο Σπίνας, την κρητική ποικιλία που μου αρέσει πολύ.
Μαθαίνω πως τα κρέατα, αρνιά, κουνέλια, χοιρινά, λάδια, παξιμάδια, τυριά, πατάτες, χοχλιοί, φυσικά και τα κρασιά (εμφιαλωμένα και όλα της καινούργιας και πολύ δυναμικής «κρητικής» σκηνής) έρχονται όλα από το νησί, οι τσικουδιές είναι (10 τον αριθμό) εμφιαλωμένες και καλοδιαλεγμένες και πως ακόμα και τα αναψυκτικά είναι κρητικά, γκαζόζες και μπιράλ από τα Τεμένια!
Έφυγα με φιλιά και ευχές για καλές δουλειές, το καινούργιο φίλοι μου είναι από αυτά που αναμένονται να κάνουν χαμό στην μικρή μας πόλη οπότε σπεύσατε, τα πιάτα είναι πολλά (και πιλάφι του γάμου, και χοχλιοί, και τσιγαριαστό όπως Σφακιά, και λουκάνικα ξυδάτα που φτιάχνουν οι ίδιοι, και πίτες σφακιανές), ενώ συνέχεια προστίθενται και καινούργια, οι τιμές πολύ πολύ καλές, εγώ ψάχνω παρέα για να ξαναπάω και σήμερα…!
Μαιάνδρου 15, Ιλίσια, 2107255699, κάθε μέρα 17.00-01.00 (η κουζίνα κλείνει στις 23.30), Σάββατο 14.00-01.00, Κυριακή 13.00-20.00, Δευτέρα κλειστά
Η φιλοσοφία του εστιατορίου βασίζεται στον σεβασμό προς την παράδοση και στις αξίες της ιταλικής «cucina povera»: μιας κουζίνας λιτής, αυθεντικής και γεμάτης ψυχή
17°
