Κάθε φορά που ανακαλύπτω ένα εστιατόριο γειτονιάς που συναγωνίζεται επαξίως τα καλά εστιατόρια του κέντρου χαίρομαι σαν να είναι δικό μου. Είναι «δυναμωτικό» για τη γειτονιά που βρίσκεται και σου επιτρέπει να γεύεσαι διαφορετική κουζίνα πιο συχνά απ’ ό,τι ενδεχομένως θα έκανες αν ήσουν υποχρεωμένος να διανύσεις χιλιόμετρα για να βρεις καλές γεύσεις.
Ο Λεμονόκηπος είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Παλιό σπίτι της δεκαετίας του ’30, έχει μετατραπεί σε ολόκληρη υπερπαραγωγή, δύο σάλες, σέρα, κήπος. Έχει διακοσμηθεί με ελαφρώς εγγλέζικη διάθεση (από τη γυναίκα του ενός από τους δύο συνεταίρους), με λεπτομέρειες που το κάνουν πολύ hommy. Ζωγραφιστοί τοίχοι, πλακάκια συλλεκτικά, τοποθετημένα σε αρτίστικες συνθέσεις, χρώματα που σου ανοίγουν την ψυχή, λουλούδια, ωραία φωτιστικά από φυσητό γυαλί κι άλλα πιο πολύχρωμα, μικρά βιτρό, όλα πολύ ατμοσφαιρικά. Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό είναι ένα «τοπίο» που θα σε ενδιέφερε το χειμώνα. Για το καλοκαίρι σού προσφέρεται ένας ολόκληρος λεμονόκηπος, φροντισμένος, με πάμπολλα άνθη, εξοπλισμένος με τεράστιους ανεμιστήρες, με art de la table εντελώς καλοκαιρινή, με χαλαρή διάθεση, super service και μουσικές που συνοδεύουν τα καλοκαιρινά σου όνειρα.
Η κουζίνα τους είναι μεσογειακή, αρωματική, καλοδουλεμένη, βατής νοστιμιάς. Διαλέξαμε σαλάτα με ψημένη ντομάτα, φύλλα ρόκας, παριανή ξυνομυζήθρα και κάππαρη, που ήταν νόστιμη και δροσερή. Μεγάλα ραβιόλι που τα φτιάχνουν οι ίδιοι, με γέμιση γκοργκοντζόλας και παρμεζάνας, με σοτέ ντοματίνια και φρέσκο κρεμμυδάκι, σουπιά τηγανισμένη στο μελάνι της με λαδολέμονο και πάπρικα μες στη γλύκα, και μους μελιτζάνας «ναπολεόν», με φρυγανισμένα ψωμάκια και ντοματίνια. Κλείσαμε τον κύκλο των πρώτων πιάτων με πολύ καλές εντυπώσεις. Για δεύτερα –ένεκα ο καύσων– κινηθήκαμε στα πιάτα ημέρας, που ήταν κυρίως ψαρικά. Ωραιότατο λαυράκι ποσέ με ελαφριά σάλτσα λουίζας, σερβιρισμένο με σοτέ σπανάκι λίγο σκορδάτο και πατατούλες φούρνου, φρέσκο τόνο σχάρας με πατατοσαλάτα αρωματισμένη με μυρωδικά και φρέσκο κρεμμυδάκι και ένα υπέροχα ψημένο μεγάλο καλαμάρι σχάρας με ζεστή σαλάτα (ντοματοκρέμμυδα ψητά).
Τα γλυκά τους πρωτότυπα, μερικά εμπνευσμένα από τον κήπο τους, όπως το semifreddo, με δυνατή γεύση εσπεριδοειδών και καραμέλα λεμονιού και η λεμονόπιτα με παγωτό, αλλά και ένα alternative tiramisu θεϊκό. Στο θέμα που μας καίει, εννοώ τις τιμές, τους βρήκα πολύ λογικούς.
Λεμονόκηπος, Αγ. Τριάδας 11 & Επταλόφου, Ν. Φιλαδέλφεια, 210 2588.611. Ανοιχτά κάθε μέρα και μεσημέρι έως τη 1.00 π.μ. Κατανάλωση/άτομο € 20-23.
Ο νέος ιδιοκτήτης, Κωνσταντίνος Σουρτζής, συνεχίζει την ταβέρνα απευθυνόμενος και στους παλαιούς θαμώνες αλλά και σε νέο κόσμο που κατοικεί ή επισκέπτεται τα Εξάρχεια
9°
