Στην οδό Δραγατσανίου, στον Πειραιά, με έφερε μια μέρα η μοίρα μου – διεκπεραίωση οικονομικής υπόθεσης στη Δ΄ Εφορία Πειραιά. Αλλά μη με λυπάσαι, γιατί μου βγήκε σε καλό. Καθώς περιπλανιόμουν να βρω πάρκινγκ έπεσε το μάτι μου στη Σπιναλόγκα. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι επρόκειτο για το κρητικό εστιατόριο που έμοιαζε με σπηλιά – ήταν η επαγγελματική διαστροφή που με έκανε να ρίξω μια κλεφτή ματιά μέσα, πριν πάρω το δρόμο του μαρτυρίου για την Εφορία. Τους είδα όλους μες στην καλή χαρά, με τις τσικουδιές μπροστά, χοχλιούς και κάτι… νόστιμες μαντινάδες να ακούγονται, ενώ εμένα με περίμενε το βάσανο – υποσχέθηκα στον εαυτό μου αν όχι απόψε, αύριο οπωσδήποτε!
Το «αύριο» μας βρήκε καθιστούς στη Σπιναλόγκα κι αφού περιεργαστήκαμε για λίγο τον περίεργο διάκοσμο (όντως λίγο σαν σπηλιά, κυρίως ο επάνω όροφος), λίγο παράδοση αλλά καθόλου λίγο απ’ όλα, ζεστός, καλοδεχτικός ο χώρος του και με προσωπικότητα, αρχίσαμε να πίνουμε τσι ρακές. Στην αρχή με μια σαλάτα από φρέσκο σταμναγκάθι ωμό, μετά λαδιού κρητικού μαζί με ελίτσες που λατρεύω, και βελούδινο ξύγαλο Σητείας. Μετά κατέφτασαν οι πατάτες οι τσικαλάτες (λουκουμαδέ πατάτες τηγανητές κομμένες κυδωνάτες), μαζί με μαραθόπιτα (χειροποίητη πίτα με μάραθο και χόρτα) και αυγά με στάκα (αγνό πρόβειο βούτυρο που γίνεται από την τσίπα του γάλακτος). Ακολούθησαν χοχλιοί μπουρμπουριστοί, ψημένοι στο λαδάκι και το ξυδάκι τους, και χοιρινό τσιγαριαστό που έφαγα για πρώτη φορά, συνήθως γίνεται με αρνί ή κουνέλι, αλλά κι αυτό μας άρεσε, για το τσιγαριαστό είναι που λέει η παράδοση πως είναι τόσο νόστιμο που οι κουρήτες τάιζαν τον Δία.
Εγώ τσι Κρητικούς πολύ τους αγαπώ και τσι ρακές επίσης, μα πιο πολύ από την Κρήτη αγαπώ το γαμοπίλαφο, αυτό το θεϊκό πιάτο που αν πετύχει στο κρέας –ζυγούρι–, στο λεμόνι, στο βούτυρο και στο πιλάφι δεν συγκρίνεται η νοστιμιά του, κι εδώ μπορώ να πω ότι ήταν τέλειο. Ο σεφ Μάκης Τσαγανέας είχε κάνει μεγάλη τέχνη, τέχνη που πλημμύρισε και τα δεύτερα πιάτα, γιατί φάγαμε και κόκορα κοκκινιστό με σκιουφιχτά (φτιαχτά) μακαρόνια. Και, ουφ! Παναζία μου! Φτάσαμε και στις σαρικόπιτες, για να κλείσουμε το αυθεντικό κρητικό δείπνο με ρακόμελο.
Τις Τρίτες το βράδυ η Σπιναλόγκα έχει live κρητικές βραδιές και ΠΣΚ (από το μεσημέρι) γίνονται μεγάλα γλέντια. Οι ιδιοκτήτες είναι γνωστοί δεξιοτέχνες μουσικοί στο μπουζούκι και στη λύρα, συνεργάτες του Νότη Σφακιανάκη, ο Μανώλης Κονταράτος και ο Γιώργος Βερυδάκης αντίστοιχα, σου εγγυώνται καταπληκτικές μουσικές στιγμές. Όσο για το μεσημέρι, υπάρχει έκπτωση 20% επί του καταλόγου για όσους παίρνουν delivery. Λοιπόν, εγώ αν όχι αυτή την Κυριακή, την άλλη οπωσδήποτε!
Ο νέος ιδιοκτήτης, Κωνσταντίνος Σουρτζής, συνεχίζει την ταβέρνα απευθυνόμενος και στους παλαιούς θαμώνες αλλά και σε νέο κόσμο που κατοικεί ή επισκέπτεται τα Εξάρχεια
