Η τοποθέτηση της Μιλένας Αποστολάκη στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
Η Μιλένα Αποστολάκη από το βήμα του 4ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ απηύθυνε κάλεσμα επανασύνδεσης με την κοινωνία μέσα από ένα νέο συμβόλαιο «αλήθειας και εμπιστοσύνης».
Η Μιλένα Αποστολάκη όρισε το διακριτό πολιτικό στίγμα του ΠΑΣΟΚ ως μεγάλης δημοκρατικής παράταξης και «μαχητικής σοσιαλιστικής δύναμης ανατροπής και κοινωνικού μετασχηματισμού», όχι ως κεντρώου μεταρρυθμιστικού κόμματος. Αναδεικνύοντας τη στρατηγική κατεύθυνση της «αδιαπραγμάτευτης πολιτικής αυτονομίας», τόνισε ότι στόχος είναι η μετατροπή της κοινωνικής πλειοψηφίας που ζητά αλλαγή σε πολιτική πλειοψηφία, μέσα από ένα νέο «συμβόλαιο αλήθειας και εμπιστοσύνης» με τους πολίτες. «Αγωνιζόμαστε να ανατρέψουμε εκλογικά τη ΝΔ, όχι να τη συμπληρώσουμε. Αυτή την επίγνωση πρέπει να τη μετουσιώσουμε σε πολιτική ηγεμονία στο δημοκρατικό χώρο», υπογράμμισε η Μιλένα Αποστολάκη. Στην κατεύθυνση αυτή έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάγκη επανασύνδεσης με όσους απομακρύνθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. «Έχουμε την ευθύνη να ξανασυναντηθούμε μαζί τους, όχι για να τάξουμε θαύματα, αλλά για να πούμε ότι τα αδιέξοδα που βιώνουν είναι αποτέλεσμα επιλογών που μπορούν να αλλάξουν", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μιλένα Αποστολάκη: Αυτός είναι ο θεμέλιος λίθος μιας ισχυρής ηγεσίας
Ανέπτυξε σειρά συγκεκριμένων προτεραιοτήτων - εργασία με συλλογικές συμβάσεις, ρυθμιστικό κράτος απέναντι σε τράπεζες και ολιγοπώλια, αντιμετώπιση ιδιωτικού χρέους και κόκκινων δανείων, πολιτικές κοινωνικής στέγασης, αγροτικό αναδασμό και αναστήλωση θεσμών και κράτους δικαίου - στη βάση των οποίων ανέδειξε το κεντρικό πολιτικό δίλημμα, τονίζοντας ότι «απέναντι στους πελάτες της Δεξιάς υπάρχουν οι πολίτες της πατρίδας».
Παράλληλα, έθεσε ως εγγύηση επιτυχίας τη συλλογική λειτουργία, σημειώνοντας ότι αποτελεί «θεμέλιο λίθο μιας ισχυρής ηγεσίας» που αντλεί νομιμοποίηση μέσα από τον διάλογο, τη σύνθεση και τη συμμετοχή, υπογραμμίζοντας ότι ενότητα δε σημαίνει σιωπή αλλά κοινή κατεύθυνση και καλώντας σε ένα συνέδριο ενότητας, συστράτευσης και σηματοδότησης της νίκης και της αλλαγής «με το βλέμμα στην επόμενη μέρα της πατρίδας μας».
Έχουμε την εντολή να διαμορφώσουμε ένα αξιόπιστο αλλά και μαχητικό πλαίσιο προοδευτικής διακυβέρνησης για τον λαό και τις ανάγκες του.Γιατί μόνο έτσι θα αποκρούσουμε τον κίνδυνο της φαύλης και αλαζονικής εξουσίας από τη μια, αλλά και τον κίνδυνο του λαϊκισμού από την άλλη.
Έχουμε την εντολή να κερδίσουμε τη μάχη της αξιοπιστίας της πολιτικής.
Να αποκαταστήσουμε την αξία της για τις ζωές των ανθρώπων.
Στα χρόνια της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, έγιναν πολλά που οδήγησαν την πλειοψηφία των συμπολιτών μας στο περιθώριο καθιστώντας τους αόρατους από ένα καθεστώς ημετέρων.
Αλλά έγιναν πολλά και σε βάρος των δημοκρατικών θεσμών.
Σε εμάς πέφτει και πάλι η ιστορική ευθύνη να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία και την εμπιστοσύνη στη χώρα.
Και αυτό το καθήκον γίνεται ακόμη πιο βαρύ στις σημερινές διεθνείς συνθήκες.
Σήμερα νόμος είναι η αυθαιρεσία και η δίψα για ολοένα και μεγαλύτερη οικονομική δύναμη, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πολέμους και καταστροφές.
Όπως ο παράλογος και χωρίς καμία νομιμοποίηση πόλεμος που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ του Τραμπ και το Ισραήλ του Νετανιάχου στο Ιράν.
Έτσι όμως ούτε τα θεοκρατικά καθεστώτα πέφτουν, αλλά εμπεδώνονται, ούτε αποτρέπεται η πυρηνική απειλή, αλλά έρχεται πιο κοντά.
Ακόμη χειρότερα: οι δημοκρατίες μας κινδυνεύουν να μοιάσουν με τον αυταρχισμό που υποτίθεται πολεμούν.
Μπροστά σ΄ αυτή τη νέα πραγματικότητα, το μήνημά μας είναι ηχηρό: Υπερασπιζόμαστε το δημοκρατικό κεκτημένο και τους διεθνείς κανόνες. Τον ΟΗΕ και τη δυνατότητα παγκόσμιας συνεννόησης, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αυτό το μήνυμα, όμως φίλες και φίλοι, δεν αφορά μόνο στο εξωτερικό. Η δημοκρατία και οι θεσμοί της δεν πλήττονται μόνο στα θέατρα των πολέμων. Πλήττονται και στο εσωτερικό δημοκρατικών χωρών, που κάθε μέρα και περισσότερο διολισθαίνουν στον αυταρχισμό.
Και η Ελλάδα στα χρόνια του κ. Μητσοτάκη είναι μια ελλειμματική δημοκρατία.
Όπου το ένα σκάνδαλο συσσωρεύεται πίσω από το άλλο. Όπου η Δικαιοσύνη στα ηγετικά κλιμάκιά της δείχνει να υπακούει σε εντολές , να ολιγωρεί χωρίς διάθεση καταλογισμού ευθυνών. Όπου γίνεται φανερό ότι σε μείζονα σκάνδαλα που απασχολούν την Ελληνική κοινωνία εμπλέκεται η σημερινή Κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός και το Μέγαρο Μαξίμου.
Εδραιώνεται έτσι η πεποίθηση, ότι εδώ έχουμε ξανά ένα κράτος ημετέρων. Ένα κράτος που ξεπηδά από τις πιο σκοτεινές εποχές κυριαρχίας της Δεξιάς. με υπονόμευση των θεσμών και μια αδύναμη οικονομία, με απροστάτευτους πολίτες.
Ο Ελληνικός λαός παρακολουθεί άφωνος τη διασπάθιση του δημόσιου πλούτου, τη ροή μαύρου πολιτικού χρήματος, τις στρατιές των ημετέρων με αμοιβές που ζαλίζουν. Την ώρα που η ακρίβεια εξανεμίζει το εισόδημα του εργαζόμενου και του συνταξιούχου.
Την ώρα που εκτινάσσονται οι ανισότητες, καθώς είμαστε στην τέταρτη χειρότερη θέση στην ΕΕ
Τι θα αφήσει πίσω της, η διακυβέρνηση Μητσοτάκη; Ποια μεγάλη μεταρρύθμιση, ποια αλλαγή για τον τόπο;
Όλες οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ στη Μεταπολίτευση είχαν να παρουσιάσουν μεγάλα ορόσημα και κατακτήσεις για τη χώρα. Στη δεκαετία του 1980 με τον Ανδρέα Παπανδρέου το κοινωνικό κράτος και το ΕΣΥ, τον εκσυγχρονισμό της παιδείας, την ισότητα των φύλων. Αργότερα, με τον Κώστα Σημίτη, την είσοδο στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, μαζί και την εισδοχή της Κύπρου στην ΕΕ, τα μεγάλα έργα υποδομής, τη νέα εθνική αυτοπεποίθηση. Και μέσα στην κρίση, με τον Γιώργο Παπανδρέου , οι πολιτικές για τη διαφάνεια ,αλλά και για την προστασία της πρώτης κατοικίας με τον νόμο 3869/10, που δεν είναι νόμος Κατσέλη, αλλά νόμος ΠΑΣΟΚ, νόμος της κυβέρνησης του Γ.Παπανδρέου που μέσα στη μέγγενη του μνημονίου προστάτευσε τα σπίτια των ανθρώπων
Το ΠΑΣΟΚ έκανε το χρέος του απέναντι στη χώρα. Ανέλαβε την ευθύνη. Σήκωσε βάρη που δεν του αναλογούσαν. Πλήρωσε βαρύ τίμημα Και κράτησε όρθια τη χώρα και την κοινωνία.
Αυτή ήταν μια επιλογή εθνικής ευθύνης σε μια συγκυρία με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Μια επιλογή που ασφαλώς όμως δεν αλλοίωσε την ιδεολογική μας ταυτότητα και το ΠΑΣΟΚ άντεξε γιατί οι ρίζες μας είναι βαθιές.
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια διαφορετική συγκυρία. Και πρέπει να δούμε τι επιτάσσουν οι ανάγκες της χώρας και των συμπολιτών μας.
Φίλες και φίλοι,
Η σημερινή Κυβέρνηση είναι η Κυβέρνηση των λίγων και των προνομιούχων.
Η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού ξέρει ότι για αυτήν οι πόρτες είναι κλειστές. Το ξέρει και προσεύχεται σιωπηλά να μην την βρει κακοτυχία, γιατί δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει.
Είναι αυτή η πλειοψηφία που ζητά πολιτική αλλαγή, που ζητά δικαιοσύνη. Που δεν θέλει το κράτος και οι θεσμοί να ποδηγετούνται από τους εκτελεστικούς και επικοινωνιακούς βραχίονες του Μαξίμου.
Και είναι αυτή η ιστορική πρόκληση για το ΠΑΣΟΚ, για την Δημοκρατική παράταξη, πάνω στην κληρονομιά, των ιδεών και των αξιών μας, να χτίσουμε ένα όραμα για το μέλλον.
Απέναντι στην εξωτερική πολιτική του «όπου φυσάει ο άνεμος» και της προσκόλλησης στους ισχυρούς, που ακολουθεί η Κυβέρνηση, να αντιτάξουμε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και σε συντονισμό με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Μια υπεύθυνη πατριωτική πολιτική
Απέναντι στον παρασιτισμό και την κατασπατάληση των δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων σε ημετέρους, να αντιτάξουμε μια ισχυρή εθνική οικονομία, ένα νέο παραγωγικό μοντέλο
Απέναντι στην υποβάθμιση των θεσμών της δημοκρατίας και της πρόνοιας, να αντιτάξουμε την αποφασιστική αντιμετώπιση των ανισοτήτων, την ουσιαστική ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, των νοσοκομείων και των σχολείων μας, την αναστήλωση του κράτους δικαίου.
Και βέβαια απέναντι στη γενικευμένη αντίληψη ότι η διαφθορά είναι ταυτισμένη με τα κόμματα εξουσίας. Απέναντι σε έναν υποτιθέμενο καθαρό λόγο αντισυστημικών δυνάμεων που λειτουργούν ως διασώστες της χειρότερης εκδοχής του συστήματος, να υπερασπιστούμε την καθαρότητά μας, να αντιτάξουμε το υπόδειγμα μας. Μέσα από τη μηδενική ανοχή μας απέναντι σε φαινόμενα ανομίας. Είμαστε εδώ εκπροσωπώντας το ΠΑΣΟΚ του Αναστάση Πεπονή, του Παρασκευά Αυγερινού, του Απόστολου Κακλαμάνη . Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ. Αυτό το ΠΑΣΟΚ εκπροσωπούμε.
Είμαστε η πολιτική δύναμη που στις κρίσιμες στιγμές για τη χώρα αναγνώρισε την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις, τις σχεδίασε και τις υλοποίησε.
Μεταρρυθμίσεις όμως όχι ουδέτερες.
Όχι μεταρρυθμίσεις άνευ ετέρου, όχι έκφραση ενός ακροκεντρώου αφηγήματος χωρίς ιδεολογικό πρόσημο και ταξική αναφορά, αλλά δίκαιες και προωθητικές μεταρρυθμίσεις. Δεν πρέπει να ξεχνάμε συντρόφισσες και σύντροφοι ότι δεν υπάρχει μόνο ο κίνδυνος του λαϊκισμού Υπάρχει και ο κίνδυνος της αποκοπής από το λαό και τις ανάγκες του.
Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μια κεντρώα μεταρρυθμιστική δύναμη. Είμαστε μια μαχητική, σοσιαλιστική δύναμη κοινωνικού μετασχηματισμού. Αλλαγής και ανατροπής των παραδεδομένων.
Και ο αντίπαλός μας είναι ένας και είναι αξιακός αντίπαλος: οι ανισότητες, οι αποκλεισμοί, η αδιαφάνεια, η αδιαφορία για την ασφάλεια και την ευημερία της κοινωνίας και της χώρας.
Γι’ αυτό είναι ιδεολογικός και πολιτικός μας αντίπαλος η Δεξιά του κ. Μητσοτάκη με το ψευδεπίγραφο και πλαστό κεντρώο προσωπείο. Και πώς να μην είναι πλαστό όταν την πολιτική για την υγεία, την πολιτική για την ανάπτυξη, την πολιτική για τη μετανάστευση τη χαράζουν οι μεταγραφές της Άκρας Δεξιάς.
Φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το ΠΑΣΟΚ έχει ένα ιστορικό καθήκον να εκφράσει την κοινωνική πλειοψηφία που ζητά πολιτική αλλαγή.
Να μετατρέψουμε αυτή τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, σε πολιτική πλειοψηφία.
Να αποδείξουμε για άλλη μια φορά ότι οι ιδέες της σοσιαλδημοκρατίας παραμένουν επίκαιρες και δείχνουν το δρόμο για κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη, προσωπική ασφάλεια και απελευθέρωση.
Και για να το πετύχουμε οφείλουμε να απευθυνθούμε και σε εκείνους που στα χρόνια της κρίσης αποχώρησαν, απογοητεύτηκαν, αναζήτησαν άλλη στέγη.
Σε εκείνους που ακούμπησαν τις ελπίδες τους σε φωνές που υποσχέθηκαν ρήξη, αλλά στο τέλος τους έδωσαν επώδυνο συμβιβασμό.
Έχουμε την ευθύνη να ξανασυναντηθούμε μαζί τους. Από εμάς εξαρτάται, είναι δικό μας χρέος.
Σε αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να μιλήσουμε με ταπεινότητα και ειλικρίνεια.
Όχι για να τους τάξουμε θαύματα.
Αλλά για να τους πούμε ότι τα αδιέξοδα που βιώνουν είναι αποτέλεσμα επιλογών που μπορούν να αλλάξουν.
Σε εμάς πέφτει η ευθύνη να δείξουμε ότι
Απέναντι στις ανισότητες υπάρχει ο δρόμος της κοινωνικής συνοχής
Απέναντι στο νόμο του ισχυρού υπάρχουν οι κανόνες του δικαίου
Απέναντι στα προνόμια των λίγων υπάρχουν οι ανάγκες των πολλών
Απέναντι στο παρελθόν των βολεμένων υπάρχει η προσδοκία των νέων
Σε εμάς πέφτει η ευθύνη να δείξουμε ότι απέναντι στους πελάτες της Δεξιάς υπάρχουν οι πολίτες της πατρίδας!
Αυτή είναι η βάση για να ανοίξουμε το δρόμο της επόμενης μέρας
Το δρόμο για δουλειές με σσε
Το δρόμο για ρυθμιστικό κράτος απέναντι στις τράπεζες και τα υπόλοιπα ολιγοπώλια
Το δρόμο για αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους και των κόκκινων δανείων
Το δρόμο για πολιτικές κοινωνικής στέγασης
Το δρόμο δια αγροτικό αναδασμό και στήριξη των αγροτών μας
Το δρόμο για αναστήλωση των θεσμών, του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας μας
Και σε αυτό το δρόμο θα πορευτούμε με το κόμμα μας ανοιχτό και ευρύχωρο. Με το βλέμμα στο μέλλον . Χωρίς πικρίες που δεν αντιστοιχούν στην μεγάλη παράταξή μας. Με ένα κόμμα που ξανασυναντιέται με την κοινωνική μας βάση . Όχι με συναλλαγές όπως κάποιοι έκαναν, αλλά καλωσορίζοντας όσους συστρατεύονται, όσους αναθεωρούν απόψεις τους,
Ένα κόμμα φυτώριο στελεχών, με καινοτόμες δράσεις που διευκολύνουν την επαφή με τους πολίτες, με λειτουργία πλατφόρμας αμφίδρομης επικοινωνίας και ανατροφοδότησης, με εσωτερικά δημοψηφίσματα.
Ένα κόμμα που θα κάνει πράξη την άμεση επανίδρυση της νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Την καρδιά της παράταξής μας!
Και όλα αυτά μέσα από τη συλλογική μας λειτουργία, που δεν είναι μόνο η βάση της κοινής μας κατεύθυνσης. Είναι ο θεμέλιος λίθος μιας ισχυρής ηγεσίας. Μιας ηγεσίας που αντλεί νομιμοποίηση και δύναμη μέσα από τη συγκροτημένη λειτουργία των κομματικών οργάνων. Που ακούει και συνθέτει. Γιατί έτσι χτίζεται η εμπιστοσύνη. Έτσι δυναμώνει η ενότητα. Έτσι κερδίζονται οι μεγάλες μάχες.
Και στο σημείο αυτό θέλω να πω ότι οφείλουμε να μην ξεχνάμε ούτε στιγμή ποιοι είμαστε. Να μην ξεχνάμε την ταυτότητά μας. Μια ταυτότητα που δεν επιτρέπει ετεροκαθορισμούς. Η αναζήτηση ασφαλιστικών δικλείδων που θα επικυρώνουν την ταυτότητά μας, μαρτυρά έλλειψη αυτοπεποίθησης και δεν αναλογεί στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη. Αγωνιζόμαστε να ανατρέψουμε εκλογικά τη ΝΔ, όχι να τη συμπληρώσουμε. Αυτή την επίγνωση πρέπει να τη μετουσιώσουμε σε πολιτική ηγεμονία στο δημοκρατικό χώρο. Αυτή την επίγνωση δεν την αμφισβητούμε και δεν τη διαπραγματευόμαστε. Είναι η ψυχή μας ,μας καθορίζει δεν μπαίνει σε καταμετρήσεις.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Οι μάχες που έχουμε μπροστά μας δεν μπορούν να κερδηθούν αν δεν έχουμε καθαρά μηνύματα και αξιοπιστία.
Αν δεν είναι στην πρώτη γραμμή οι νέες και οι νέοι
Αν δεν συνδιαμορφώσουμε , ένα νέο συμβόλαιο αλήθειας και εμπιστοσύνης με τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.
Μια συμφωνία μεγάλων κοινωνικών αλλαγών και ανατροπών, που έχει ανάγκη ο λαός και η χώρα
Με ένα ΠΑΣΟΚ που θα είναι δυνατό γιατί θα αντλεί τη δύναμή του από τον πλουραλισμό αλλά και την ενωτική δράση.
Η ενότητα όμως συντρόφισσες και σύντροφοι δεν μπορεί να είναι ανέξοδο ευχολόγιο. Την υπηρετώ με όλες μου τις δυνάμεις υπογραμμίζοντας ότι ενότητα δε σημαίνει σιωπή. Σημαίνει όμως κοινή κατεύθυνση. Η πολυφωνία είναι πλούτος που μας δυναμώνει όταν υπηρετεί κοινούς σκοπούς. Αν δε το κάνει τότε εκφυλίζεται σε θόρυβο που απογοητεύει όσους μας ζητούν σοβαρότητα, ευθύνη και προοπτική.
Και οι 178.000 πολίτες που στάθηκαν επί ώρες στην ουρά για να είμαστε σήμερα εδώ δεν θα μας συγχωρήσουν
Ζητούν ενότητα, με έναν στόχο: τη νίκη στις εκλογές. Στόχο εθνικό, όχι κομματικό. Στόχο που για να τον υπηρετήσουμε χρειάζεται πάθος και λογική, μαχητικότητα και αξιοπιστία. Ιδέες και αξίες, αλλά και γνώση και σχέδιο.
Και πάνω από όλα χρειάζεται αυτοπεποίθηση και την αίσθηση ότι είμαστε η μεγάλη δημοκρατική προοδευτική σοσιαλιστική παράταξη.
Οι πολίτες έχουν προσδοκίες από εμάς.
Και οφείλουμε να ακούσουμε το μήνυμα που μας στέλνουν.
Κάνοντας το Συνέδριό μας το εφαλτήριο μιας νικηφόρας επανεκκίνησης.
Με το βλέμμα στην επόμενη μέρα της πατρίδας μας.
Πάμε μαζί.
Για την Ελλάδα.
Για τους «εκτός των τειχών».
Για όσους παράγουν και ζητούν αξιοπρεπή εργασία.
Για τους απόμαχους της δουλειάς.
Πάμε μαζί, για τις αξίες του δικαίου και της κοινωνικής απελευθέρωσης.
17°
