«Τα φούμαρα και το μπαλαμούτι επί της ουσίας»

Νέα επίθεση εξαπολύει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, για την άρνησή της να φέρει στη Βουλή για κύρωση της παράτασης της δανειακής σύμβασης. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι «προσλαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά κοροϊδίας απέναντι στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και το Σύνταγμα της χώρας».

Επίσης ασκεί κριτική και για τη «νέα ιδέα» όπως αναφέρει, της κυβέρνησης: «Αντί η Βουλή να ασκήσει τη νομοθετική της αρμοδιότητα, να ακολουθηθεί η διαδικασία τους άρθρου 142Α, δηλαδή να διεξαχθεί μια σύντομη συζήτηση στην οποία λαμβάνουν τον λόγο μόνον ο Πρωθυπουργός για δέκα λεπτά και οι αρχηγοί των κομμάτων για πέντε λεπτά ο καθένας!

Ούτε καν μια προ ημερήσιας διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων! Και φυσικά χωρίς δικαίωμα λόγου των βουλευτών, χωρίς ψηφοφορία και χωρίς να παράγονται νομικά αποτελέσματα».

Και συνεχίζει «η κυβέρνηση - εκβιάζοντας δημόσιους λειτουργούς με την απειλή του κινδύνου να μείνει η χώρα ξεκρέμαστη - προβάλλει έναν παιδαριώδη ισχυρισμό» ότι μια ιδιόμορφη και πολύπλοκη σύμβαση όπως η Κύρια Σύμβαση Χρηματοοικονομικής Διευκόλυνσης που, όπως τονίζει το ΠΑΣΟΚ, παραπέμπει ρητά στο μνημόνιο και συνιστά τη νομική βάση του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας, «μπορεί να παραταθεί ως κοινή και απλή δανειακή σύμβαση, όπως χιλιάδες άλλες που έχει συνάψει διαχρονικά το ελληνικό δημόσιο, με μόνη την υπογραφή του υπουργού Οικονομικών».

«Η ουσία είναι» υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ «ότι η κυβέρνηση παραβιάζει το Σύνταγμα και αποφεύγει τη Βουλή γιατί φοβάται τις αντιδράσεις βουλευτών της αλλά και υπουργών και γιατί θέλει να συντηρεί το ψέμα ότι αυτή δεν δεσμεύεται από το τρέχον πρόγραμμα και δεν υπερψήφισε αυτά που κατηγορούσε» ενώ την καλεί να σεβαστεί τη συνταγματική νομιμότητα.

Το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ακόμα ότι «στο εσωτερικό της χώρας, οι ίδιοι οι πολίτες θα αντιληφθούν πολύ σύντομα, στην πράξη, τη βαριά κοροϊδία. Τα φούμαρα και το μπαλαμούτι επί της ουσίας» και πως «σε ευρωπαϊκό επίπεδο η κυβέρνηση, αρνούμενη να αναλάβει τις αναγκαίες δεσμεύσεις με συνταγματικά νόμιμο τρόπο αποδυναμώνει ακόμη περισσότερο τη διαπραγματευτική θέση της χώρας γιατί τροφοδοτεί τη δυσπιστία κυβερνήσεων και θεσμών».

Και καταλήγει «Δυστυχώς η κυβέρνηση - ακόμη και τώρα - εξακολουθεί να νομίζει ότι διεθνής διαπραγμάτευση σημαίνει θεσμικά τεχνάσματα, ακκισμοί, συνεντεύξεις για εσωτερική κατανάλωση, συνεχές άνοιγμα περιττών μετώπων με άλλα κράτη και ευρωπαϊκούς θεσμούς».