Χριστόφορος Μπουτσικάκης: Ομόφωνη απόρριψη του αιτήματος άρσης της ασυλίας του βουλευτή ύστερα από μήνυση του Π. Δημητρά
Η Ολομέλεια της Βουλής απέρριψε ομόφωνα σήμερα, Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου, επί 171 παρόντων βουλευτών ψήφισαν και οι 171 «κατά», την αίτηση άρσης της ασυλίας του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Χριστόφορου Μπουτσικάκη, κατόπιν μήνυσης του Παναγιώτη Δημητρά.
Η μήνυση κατά του κυβερνητικού βουλευτή υπεβλήθη διότι ο κ. Μπουτσικάκης είχε υποβάλει δύο ερωτήσεις στον υπουργό Δικαιοσύνης, Κώστα Τσιάρα, «για τα πογκρόμ αβάσιμων μηνύσεων στα οποία επιδίδεται κατ’ επάγγελμα», ο κ. Δημητράς.
Η ομιλία του κ. Μπουτσικάκη στη Βουλή
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Όπως δήλωσα και στην Επιτροπή και περιγράφω αναλυτικά στο υπόμνημα που κατέθεσα, τα πράγματα δεν είναι όπως τα περιγράφει ο εγκαλών στη μήνυσή του. Θεωρώ ότι λειτούργησα ξεκάθαρα εντός των πολιτικών μου καθηκόντων. Εντός του πλαισίου του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Για ένα θέμα το οποίο είναι γενικότερου ενδιαφέροντος. Για ένα θέμα που αφορά την δράση και την κατ’ επάγγελμα «ανθρωπιστική» δραστηριότητα του Παναγιώτη Δημητρά.
Θέλω εκ προοιμίου να σας πω κάποια θέματα τα οποία αφορούν την υπόθεση επιγραμματικά. Κατόπιν των σχετικών ερωτήσεων που υπέβαλα αρμοδίως προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, πληροφορήθηκε το Σώμα ότι ο κύριος αυτός, τον οποίο ασφαλώς και δεν γνωρίζω προσωπικά, έχει υποβάλει κατά την τελευταία πενταετία συνολικά 409 μηνύσεις εκ των οποίων οι 263 τέθηκαν αμέσως στο Αρχείο. Οι μηνύσεις αυτές αφορούν κατά μεγάλη πλειοψηφία δημοσιογράφους, αρθρογράφους, συγγραφείς. Επιπλέον αφορά και εκπροσώπους της Δικαστικής Εξουσίας, Δικαστές και Εισαγγελείς εις βάρος των οποίων έχουν σχηματιστεί 34 δικογραφίες κατόπιν μηνύσεων του κυρίου Δημητρά.
Επίσης έχουν σχηματιστεί συνολικά 8 δικογραφίες κατά Υπουργών μεταξύ αυτών και του νυν Υπουργού Κωνσταντίνου Τσιάρα. Ποσοστό μεγαλύτερο του 50% των μηνύσεων κατά των προσώπων που υπέβαλε ο εγκαλών είτε δεν στηρίζονται στον νόμο ή ήταν προφανώς αβάσιμες στην ουσία ή ανεπίδεκτης δικαστικής εκτίμησης είτε σε κάθε περίπτωση ο αρμόδιος εισαγγελέας έκρινε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για να ασκηθεί ποινική δίωξη. Με συνέπεια παραπάνω από τις μισές εξ αυτών να έχουν ήδη καταλήξει στο Αρχείο. Σκοπός αυτής της νόμιμης κοινοβουλευτικής δραστηριότητάς μου ουδέποτε υπήρξε η προσβολή της προσωπικότητας, τιμής και υπόληψης του εγκαλούντος. Άλλωστε οι επίδικοι χαρακτηρισμοί, τους οποίους ο εγκαλών θεωρεί συκοφαντικούς, δεν είναι εκ των πραγμάτων λογικό να θεωρηθούν συκοφαντικοί.
Η ίδια η πραγματικότητα βάσει των ανωτέρω δεδομένων και στοιχείων επιβεβαιώνει πανηγυρικά το περιεχόμενο αμφοτέρων των ερωτήσεών μου. Ο όγκος των συνολικώς 409 μηνύσεων, εκ των οποίων παραπάνω από τις μισές έχουν αρχειοθετηθεί, αρκεί να χαρακτηριστεί βιομηχανία μηνύσεων και να προκαλέσει δικαίως προβληματισμό και ανησυχία τόσο στους μηνυόμενους όσο και γενικότερα. Η αδιάκοπη υποβολή μηνύσεων ακόμα και κατά εισαγγελικών και δικαστικών λειτουργών αρκεί για να δημιουργήσει προβληματισμό για την επαγγελματική δράση του εγκαλούντος. Η επιχειρούμενη εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης από τον εγκαλούντα, με την υποβολή ενός τεραστίου όγκου μηνύσεων κατά κάθε κριτικής εναντίον των απόψεών του και του τρόπου επιβολής τους από δημοσιογράφους και αρθρογράφους δημιουργεί ανησυχίες. Οι ανησυχίες αυτές μάλιστα επιβεβαιώνονται πανηγυρικά.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα τα οποία και καταθέτω στα πρακτικά ο κύριος αυτός είναι υπόλογος στη Δικαιοσύνη για τα αδικήματα της σύστασης Εγκληματικής Οργάνωσης. Κατηγορίες που αφορούν οργανωμένες προσπάθειες παράνομης διακίνησης μεταναστών στη χώρα μας. Αν είναι ποτέ δυνατόν εν έτη 2023 ένας Βουλευτής να κρίνεται και να εγκαλείται για παρεμβάσεις που κάνει αρμοδίως για δραστηριότητες προσώπων. Παρεμβάσεις οι οποίες τελικά αναδεικνύουν τις σκοτεινή πλευρά και του θέματος, την φωτίζουν και εν τέλει βοηθούν την Δικαιοσύνη.
Αυτή είναι λοιπόν η «ανθρωπιστική» δράση του εγκαλούντος. Την οποία μάλιστα προσπαθεί με αγωνία και επιμονή να απομονώσει και να αποκρύψει από τους ενοχλητικούς για αυτόν δημοσιογράφους. Τα πρόσωπα αυτά πλέον βρίσκονται υπό ένα διαρκές καθεστώς φόβου θεωρώντας ότι οι απόψεις τους βρίσκονται υπό διαρκή έλεγχο και λογοκρισία. Μάλιστα κινδυνεύουν ανά πάσα ώρα και στιγμή να βρεθούν υπόλογοι στη Δικαιοσύνη ως κατηγορούμενοι και να υποβληθούν σε μία ιδιαίτερη χρονοβόρα, κοστοβόρα και ψυχοφθόρα διαδικασία. Να αναφέρω μόνο ότι την ερχόμενη Τρίτη έχω κληθεί να καταθέσω σε Δικαστήριο για μήνυση που έκανε εις βάρος του Αλέξη Παπαχελά και του Τάκη Θεοδωρόπουλου ο οποίος απλώς ανέφερε σε άρθρο του τις ερωτήσεις που έκανα προς τον Υπουργό. Ακόμα χειρότερα, καταγγέλλει τους δημοσιογράφους για «ισλαμοφοβία και ρατσισμό», τους εμφανίζει σαν εχθρούς του Ισλάμ, δηλαδή τους στοχοποιεί, παρά τα τόσα εγκλήματα (Μπατακλάν, Charlie Hebdo, αποκεφαλισμός Σαμουέλ Πατύ, δολοφονική επίθεση στον Σαλμάν Ρουσντί).
Ο χαρακτηρισμός «επαγγελματίας μηνυτής» δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει συκοφαντική δυσφήμηση δεδομένου, επαναλαμβάνω και τονίζω, του όγκου των μηνύσεων. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η δραστηριότητα αυτή δεν αποτελεί ακτιβιστική δράση για την καταπολέμηση του ρατσισμού. Αλλά αποτελεί οργάνωση με επαγγελματική συγκρότηση και δομή που διώκει όποιον εκφράζει άποψη που θα μπορούσε, κατά την κρίση της οργάνωσης, να έχει ρατσιστικό χαρακτήρα και να μην εξυπηρετεί τους σκοπούς της. Ο ίδιος ο εγκαλών μάλιστα αμφισβητεί τον αριθμό των 409 μηνύσεων, κομπάζοντας ότι έχει υποβάλει διπλάσιο αριθμό, δηλ. 800 (!) μηνύσεις το ίδιο διάστημα, δηλώνοντας κυνικά σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Αυγή ότι «Πάντως ο όρος “εθνικός μηνυτής” μάς τιμά ιδιαίτερα».
Για τους λόγους αυτούς επέλεξα να θέσω το θέμα με τον πλέον αρμόδιο και προβλεπόμενο τρόπο στο πλαίσιο κοινοβουλευτικού ελέγχου και να απευθύνω τις παραπάνω ερωτήσεις προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Θεωρώ συνεπώς την υπό κρίση μήνυση όλως αβάσιμη και αναληθή. Η έγκληση αποσκοπεί στην προσβολή του κύρους μου και στην ουσιώδη ουσιαστική παρακώλυση της άσκησης των κοινοβουλευτικών καθηκόντων μου. Και χαίρομαι που αυτό έγινε άμεσα αντιληπτό από όλα τα μέλη της Επιτροπής Δεοντολογίας, οι οποίοι κρίνοντας ότι η πράξη για την οποία ζητείται η άρση της ασυλίας μου υποκρύπτει πολιτική σκοπιμότητα, εισηγήθηκαν ομόφωνα την μη άρση της.
Ζητάω, λοιπόν, να μη γίνει άρση ασυλίας για τους λόγους που είναι κατανοητοί από όλους.
Το ακραίο τοξικό κλίμα που επικρατεί στον δημόσιο λόγο, αποτελεί βασικό παράγοντα της απογοήτευσης και της αποστροφής του εκλογικού σώματος από την κάλπη
17°
