Πολιτικη & Οικονομια

Οι ελεεινοί του Κρεμλίνου και η νεκρανάσταση του Στάλιν

«Ο ένοικος του Κρεμλίνου ελλείψει αναφορών θυμήθηκε τον Στάλιν ως μόνη διαθέσιμη εναλλακτική στη σύγχρονη ιστορία της Ρωσίας»

4766-35219.jpg
Νίκος Γεωργιάδης
2’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
 Οι ελεεινοί του Κρεμλίνου και η νεκρανάσταση του Στάλιν
© EPA/MAXIM SHIPENKOV

Ο εορτασμός στη Ρωσία των 80 χρόνων από τη μάχη του Στάλιγκραντ και η συμβολική αναφορά του καθεστώτος Πούτιν στον Στάλιν.

Επιτηδευμένος αναχρονισμός ή μία οδυνηρή εικόνα από το μέλλον; Αυτό το ερώτημα προκύπτει από τον σχεδιασμό του εορτασμού των 80 χρόνων από τη μάχη του Στάλιγκραντ. Ο ένοικος του Κρεμλίνου ελλείψει αναφορών θυμήθηκε τον Στάλιν ως μόνη διαθέσιμη εναλλακτική στη σύγχρονη ιστορία της Ρωσίας. Όνειδος βεβαίως. Αλλά ποιος απώλεσε την τιμή του για να την βρει ο ανεπαρκέστατος Βλαδίμηρος;

Η εντολή έπρεπε να εκτελεστεί το γρηγορότερο δυνατόν. Η παραγγελία αφορούσε την κατασκευή τριών προτομών από μπρούτζο. Του Στάλιν, του Στρατηγού Ζούκοφ και του Βασίλιεβιτς. Των ηρώων του σοβιετικού ιδεώδους. Η «Τριανδρία» που κατατρόπωσε τους Ναζί στο Στάλινγκραντ. Σήμερα όπως και παλαιότερα Βόλγογκραντ.

Η σημερινή Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν εορτάζει την επέτειο της ιστορικής μάχης ανατρέχοντας στο σοβιετικό παρελθόν και ξεθάβοντας από την σύγχρονη ιστορία της εκείνη την προσωπικότητα που ενσάρκωσε το απόλυτο κακό ως αντίπαλο δέος ενός άλλου απόλυτου κακού. Σταλινισμός έναντι Ναζισμού. «Ο Φαιός και ο Κόκκινος Φασισμός» όπως επισήμαινε με τον τίτλο που επέλεξε ο Otto Rühle στο επώνυμο βιβλίο του ήδη από το 1939. Ήταν πολύ λίγοι τότε οι αριστεροί οι οποίοι τολμούσαν να ταυτοποιήσουν τις δύο εκδοχές του κακού και να μιλήσουν ανοικτά για εκείνο που αργότερα θα γινόταν το σύνθημα μίας άλλης υγιούς αριστερής προσέγγισης. Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Και όμως χρειαζόταν μόνον πολιτικό κουράγιο διότι όλα τα στοιχεία ήταν εκεί, κραύγαζαν.

Δεκάδες χρόνια αργότερα ένα καθεστώς που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει ένα …. «παρελθόν» για να καπαρώσει ένα κάποιο μέλλον μέσα από τα φαράγγια βαρβαρότητας στα οποία ρέει το αιμοσταγές παρόν του, το καθεστώς Πούτιν, επαναφέρει τον Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς, έναν Γεωργιανό μυστικιστή, τρόφιμο Ορθόδοξου Σεμιναρίου. Πρόκειται για την επαναφορά του μίγματος που ανέκαθεν βόλευε τους φονιάδες που εναλλάσσονταν στον θρόνο της εξουσίας, είτε στο Νόβγκοροντ, είτε στο Κίεβο. Είτε στη Μόσχα είτε στην παγωμένη αλλά εκλεπτυσμένη Αγία Πετρούπολη.

Η παραγγελία στον καλλιτέχνη που θα σμίλευε το καλούπι μέσα στο οποίο θα χυνόταν το καυτό μέταλλο είχε μία και μόνον οδηγία. Να είναι έτοιμες οι προτομές το γρηγορότερο δυνατόν.

Αλήθεια ποιος θυμάται τους χιλιάδες νεαρούς άνδρες από τα βάθη της Σιβηρίας και από τις στέπες πέρα από τα Ουράλια, τους χιλιάδες Ουκρανούς, Λευκορώσους και Ρώσους που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα ερείπια μίας πόλης που η Βέρμαχτ είχε μετατρέψει σε ένα απερίγραπτο κολαστήριο. Ποιος θυμάται τους χιλιάδες νεαρούς γερμανούς που η θηριωδία του αρχηγού τους οδήγησε στο θυσιαστήριο που έμεινε γνωστό ως η «μάχη όλων των μαχών».

Στο Στάλινγκραντ δεν υπάρχει ούτε ένα τετραγωνικό εκατοστό που αν το σκάψεις δεν θα αναβλήσει αίμα. Ανθρώπινο αίμα.

Δεκάδες χρόνια αργότερα, ένας υβριστής της Ιστορίας, ζωντανεύει έναν από τους βρικόλακες της βαρβαρότητας για να προσδώσει στο εγχείρημα του, το ουκρανικό ολοκαύτωμα, ένα άρωμα ιστορικής συνέχειας. Ο Βλαδίμηρος Πούτιν δεν έχει να ακουμπήσει πάνω σε ένα ιστορικό μετερίζι. Προϊόν των σκοτεινών διαδρόμων των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών, μετρίας μορφώσεως, μετρίας εμβέλειας ενσαρκώνει την αγωνία του μετασοβιετικού ανθρώπου. Τι είναι ο Homo Metasovieticus αν όχι το ανεξίτηλο αποτύπωμα της ήττας του Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Μίας ήττας που χρειάστηκε να προσφέρει εκατομμύρια θύματα στον αδηφάγο Μολώχ της εγκληματικά επίμονης ανθρώπινης ανοησίας.

Ο σημερινός οικότροφος του Κρεμλίνου επιχειρεί να επαναφέρει το ιδεολόγημα κλειδί που επί αιώνες λίπαινε τις εξουσίες σε αυτήν την αχανή χώρα.

  1. Μυστικισμός δια της Ορθοδοξίας.
  2. Απόλυτη εξουσία του Ενός δια του δόγματος του Παππούλη του Λαού.
  3. Ύστατη αλλά Θεία υποχρέωση η θυσία στο όνομα της Αγίας Ρωσίας. Δεν ανήκεις παρά μόνον στη «Μητέρα Πατρίδα»

Πρόκειται για την επιτομή της έννοιας του διαχρονικού κολίγου που τόσο προσπάθησαν να αποτινάξουν γενιές και γενιές ρώσων διανοουμένων και καλλιτεχνών. Πολλοί από αυτούς αποτύπωσαν το πέρασμα τους από τούτη τη ζωή, γράφοντας με το αίμα τους το όνομα τους στον τοίχο του ανθρώπινου θυσιαστηρίου.

Έτσι λοιπόν. Φέτος, εκεί πάνω στις όχθες του παγωμένου Βόλγα, τρεις προτομές θα ανασηκωθούν από το παρελθόν για να θυμίζουν πώς η βαρβαρότητα μπορεί και να είναι το μέλλον μας.

Για του λόγου το αληθές ακολουθεί η σχετική ανάρτηση στο Twitter.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο ταχυδρόμος των ευρωεκλογών χτυπάει πάντα μια φορά
Ο ταχυδρόμος των ευρωεκλογών χτυπάει πάντα μια φορά

«Η Ευρώπη σε πολλά σταυροδρόμια, παλεύει με τους δαίμονες και τις αντιφάσεις της. Η Ελλάδα, πάλι, είναι πιο ξέγνοιαστη. Αντί να πάει να ψηφίσει, πάει για μπάνιο. Αιώνιο ελληνικό καλοκαίρι»

Ο ψυχίατρος πάει υπουργείο
Ρεπορτάζ για τη γραφειοκρατία: Ο ψυχίατρος πάει υπουργείο

«Η γραφειοκρατία είναι γραφειοκρατία. Νομοθετείται από άσχετους μανδαρίνους και προωθείται από υπουργούς, οι οποίοι αντιδρούν φοβικά στους κατά καιρούς πανικούς, εξίσου άσχετων τηλεπερσόνων»

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.