FBI και Ντόναλντ Τραμπ: Θα σας εκδικηθούμε!

Η έρευνα του FBI στην έπαυλη του Ντόναλντ Τραμπ στη Φλόριντα -κατά την οποία, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου, άνοιξαν «ακόμα και το χρηματοκιβώτιό του» (τι να άνοιγαν;)- έχει προκαλέσει την αγανάκτηση των Ρεπουμπλικανών: Γιατί οι αρχές κυνηγάνε λυσσαλέα τον πρώην πρόεδρο; Γιατί δεν τον αφήνουν ήσυχο επιτέλους; Από την πλευρά τους, οι εχθροί του Ντόναλντ Τραμπ, είτε υπολήπτονται το FBI είτε όχι, σκέφτονται δύο πράγματα: πρώτον, ότι ο Τραμπ, ως εθνική συμφορά που είναι, έχει σκαρώσει κάτι ακόμα για το οποίο πρέπει να ντρέπεται· δεύτερον, ότι οι ΗΠΑ δεν είναι και τόσο μπανανία τελικά εφόσον ο νόμος εφαρμόζεται με τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Τι αναζητούσαν λοιπόν οι ομοσπονδιακοί στην έπαυλη Mar-a-lago; Υποτίθεται ότι, φεύγοντας από τον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2021, ο απερχόμενος πρόεδρος πήρε μαζί του USB και έγγραφα με απόρρητες πληροφορίες: πυρηνικά μυστικά άραγε; Το ότι το αμερικανικό καθεστώς εμπιστεύτηκε «πυρηνικά μυστικά» στον Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί κάποια νευρικότητα. Εν πάση περιπτώσει, δεν θα μάθουμε για τι πληροφορίες πρόκειται εφόσον είναι απόρρητες. Aπ’ ό,τι φαίνεται, μετέφερε στο σπίτι του 15 χαρτόκουτα με αρχεία, μεταξύ των οποίων ήταν, η αλληλογραφία του με τον Βορειοκορεάτη Kim Jong-U και ο «φάκελος Εμανουέλ Μακρόν». Οι πρόεδροι που αποχωρούν από τον Λευκό Οίκο είναι υποχρεωμένοι, βάσει νόμου, να παραδίδουν τα αρχεία τους στον θεσμό National Archives and Record Administration - πλην όμως, ο Τραμπ δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται την ύπαρξη και λειτουργία των θεσμών· ίσως αγνοεί και την ύπαρξη του NARA. Παρ’ όλ’ αυτά, αν και έχει χρησιμοποιήσει ξανά και ξανά την οικονομική του ισχύ για να παρακάμψει τη νομοθεσία ή για να διαστρέψει τον νόμο -πράγμα που έχει συμβεί επανειλημμένα με τις οικοδομές του στη Νέα Υόρκη οι οποίες παραβιάζουν σωρεία πολεοδομικών και περιβαλλοντικών κανόνων- εκκρεμούν εις βάρος του πάνω από πενήντα αστικές και ποινικές διώξεις. Θέλω να πω ότι δεν υπήρξε ποτέ στο απυρόβλητο κι ότι κάποια στιγμή το έξυπνο πουλί θα πιαστεί από τη μύτη.

Το πρόβλημα με τον Τραμπ και με τις ΗΠΑ γενικά δεν είναι ότι έχει χρηματίσει πρόεδρος προκαλώντας ανυπολόγιστη ζημιά, αλλά ότι προτίθεται να ξαναθέσει υποψηφιότητα το 2024. Είναι μια από τις αιτίες που οι Ρεπουμπλικανοί θεωρούν ότι παρενοχλείται από αυτό που προσλαμβάνουν ως Δημοκρατικό κατεστημένο. Πράγματι, όταν ψάχνεις πάντοτε κάτι βρίσκεις -όλοι οι δισεκατομμυριούχοι έχουν κάτι να κρύψουν- και το ψάξιμο, αν είναι ειλικρινές, ίσως καταστρέψει τις πιθανότητες του Τραμπ το 2024. Αλλά επίσης ίσως τον καταστήσει θύμα στα μάτια των θαυμαστών του.

H έρευνα στο Mar-a-Lago, στο Παλμ Μπιτς, που διήρκεσε 10 ώρες -το σπίτι έχει 126 δωμάτια: 5.810 τ.μ.- ήταν ένα από τα διαβήματα της πολύμηνης διαδικασίας γύρω από τις δραστηριότητες του πρώην προέδρου. Ίσως είχε ταυτοχρόνως στόχο τη συλλογή πληροφοριών για την εκτεταμένη φοροδιαφυγή για την οποία κατηγορείται από τις αρχές της Νέας Υόρκης υπό την ιδιότητα του επιχειρηματία. Για να εκδοθεί το ένταλμα έρευνας πρέπει να υπήρχαν βάσιμες υποψίες: αν και ισχύουν οι ίδιοι κανόνες για πρώην προέδρους και απλούς πολίτες, οι δικαστικές αρχές τείνουν να λαμβάνουν υπόψη τη φρενίτιδα των ΜΜΕ που συνοδεύει τις διασημότητες. Με λίγα λόγια, δεν ήταν εύκολο να εγκριθεί τέτοιο αίτημα των αστυνομικών αρχών και επιπλέον να υπογραφεί από τον επικεφαλής του FBI Christopher Wray, ο οποίος είχε διοριστεί επί προεδρίας Τραμπ το 2017. Ωστόσο, πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι θα προκύψει από αυτό το θεαματικό σόου: στις ΗΠΑ συνηθίζονται οι δυναμικές επιχειρήσεις με πλήθη οργάνων της τάξεως και με την τακτική του να σκοτώνεις μύγες με πολυβόλα. Εξάλλου, οι Αμερικανοί έχουν ακραία ευαισθησία σε ότι αφορά ζητήματα εθνικής ασφάλειας: είναι μέρος του παρανοϊκού στιλ άσκησης της πολιτικής στις ΗΠΑ. Το 2016 η Χίλαρι Κλίντον είχε βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση εξαιτίας κάποιων τάχα πολύ σπουδαίων emails που είχε στείλει από τον προσωπικό της λογαριασμό: πολύ κακό για το τίποτα.

Δεν είναι λίγοι οι πρόεδροι που έχουν κατηγορηθεί στο παρελθόν για διάφορα αδικήματα: κατάχρηση εξουσίας (Άντρου Τζόνσον), για διαφθορά (Γουόρεν Χάρντιγκ), για λαθρεμπορία όπλων (Ρόναλντ Ρέιγκαν), για παρακώλυση δικαιοσύνης (Νίξον, Κλίντον), ακόμα και εγκλήματα πολέμου (Τζορτζ Γ. Μπους)· ο Ντόναλντ Τραμπ όμως είναι one of a kind. Ο Νίξον, όταν διέταξε την παρακολούθηση του Δημοκρατικού Κόμματος, ήξερε ότι διέπραττε παρανομία ενώ ο Τραμπ δεν φαίνεται να έχει καμιά συναίσθηση: αυτή η βαθιά άγνοια και αδιαφορία δημιουργεί αμηχανία σε ένα μέρος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Πώς φτάσαμε στο σημείο το σπουδαιότερο πρόσωπο του Grand Old Party να είναι ο Ντόναλντ Τραμπ; Όσο για τους τραμπικούς μέσα στο κόμμα -που είναι περισσότεροι απ’ όσο νομίζουμε- υπόσχονται να πάρουν την εκδίκησή τους μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις οποίες ελπίζουν να αποκτήσουν την πλειοψηφία στο Κογκρέσο. (Με την ορολογία που έχει επικρατήσει μετά την εισβολή στο Καπιτώλιο, ελπίζουν να «πάρουν’» το Κογκρέσο.)

Ο Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίζεται τώρα στην ηλεκτρονική του πλατφόρμα Truth Social ότι το FBI «φύτεψε ενοχοποιητικά στοιχεία» στο σπίτι του, πράγμα που, κατά τη γνώμη του, συνάγεται από το ότι κατά τη διάρκεια της έρευνας δεν επιτρεπόταν να πλησιάσει κανείς. «Οι Ομοσπονδιακοί ήθελαν να είναι μόνοι, χωρίς μάρτυρες, και δεν άφησαν ούτε τους δικηγόρους μου να παρερευθούν στο ψάξιμο,» διαμαρτύρεται: φαίνεται σαν να μην έχει ακούσει ότι οι αστυνομικές έρευνες δεν γίνονται σε ατμόσφαιρα παρέας. Και καθώς διθέτει το διεστραμμένο ταλέντο να δημιουργεί εντυπώσεις στους πιο χοντροκέφαλους Αμερικανούς, ένα γεγονός την επόμενη μέρα της έρευνας, στις 11 Αυγούστου, συνδέεται με αυτή την υπόθεση: ένοπλος, μέλος ακροδεξιάς οργάνωσης, προσπάθησε να εισβάλει στα γραφεία του FBI στο Σινσινάτι με αποτέλεσμα να πέσει νεκρός από σφαίρες των αστυνομικών.