Ο Γιάννης Μεϊμάρογλου γράφει για το μήνυμα που έστειλε ο Κώστας Σημίτης με την ευκαιρία της 47ης επετείου της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ.
Ξέρουμε πια καλά, από τον καιρό ακόμα που ήταν στην εξουσία, ότι ο Κώστας Σημίτης μιλάει μόνον όταν θέλει να στείλει το δικό του σαφές μήνυμα προς διάφορους αποδέκτες. Το έκανε πάντα χωρίς να επιδιώκει να χαϊδεύει αυτιά και να γίνεται αρεστός και, κυρίως, χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος των απόψεων και των πράξεών του. Δεν φοβήθηκε να τα βάλει με την Εκκλησία για τις ταυτότητες, δεν δίστασε να πει «αυτή είναι η Ελλάδα» από το βήμα της Βουλής, δεν σταμάτησε να εργάζεται για την επίλυση των εθνικών θεμάτων, ακόμα και όταν οι λύσεις φαινόντουσαν «αντιδημοφιλείς», δεν μάσησε τα λόγια του, προειδοποιώντας έγκαιρα για την πορεία της χώρας προς το ΔΝΤ. Η ευθύτητα αυτή δεν αμφισβητήθηκε ακόμα και από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Αυτό ακριβώς έκανε αυτή την εβδομάδα, με το μήνυμα που έστειλε με την ευκαιρία της 47ης επετείου της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ.
«Η σημερινή μέρα μπορεί από πολλούς να γίνεται αντιληπτή ως μια συνηθισμένη διαδικασία αναφοράς σε ένα παρελθόν, επειδή το παρόν δεν προσφέρει δυνατότητες ανάδειξης και ενεργού δράσης. Το αύριο εξαρτάται από εμάς.Η χώρα έχει ακόμη πολλά και ιδιαίτερα προβλήματα. Η σημερινή μέρα είναι μια υπενθύμιση ότι έχουμε την ευθύνη να διαμορφώσουμε μια παράταξη δημιουργική με νέους στόχους, με τις αρχές της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, μια παράταξη ικανή να χαράξει αποτελεσματικά τις σύγχρονες κατευθύνσεις για την ανάπτυξη της χώρας»
Γνωρίζοντας, ο πρώην πρωθυπουργός, ότι η φετινή επέτειος της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ συμπίπτει με την έναρξη της διαδικασίας εκλογής της ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής, θέλησε να επισημάνει τον χαρακτήρα και τον ρόλο που πρέπει να διαδραματίσει η «παράταξη» στη χάραξη της μελλοντικής πορείας της χώρας, παραμένοντας αυστηρά αποστασιοποιημένος από εσωτερικούς συσχετισμούς και προσωπικούς ανταγωνισμούς. Από την άποψη αυτή θα ήταν χρήσιμο, οι απόψεις που εκφράζει στο μήνυμά του να αξιοποιηθούν πολιτικά και να μείνουν μακριά από απόπειρες βολικών ερμηνειών στην υπηρεσία εσωκομματικών σκοπιμοτήτων.
Πρώτα απ’ όλα, ο Κώστας Σημίτης υπογραμμίζει ότι η συγκυρία δεν εμπνέει σήμερα γιατί δεν δημιουργεί συνθήκες ανάδειξης και δραστηριοποίησης των πολιτών, κάτι που βαραίνει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, ιδιαίτερα όμως την προοδευτική παράταξη για την οποία οι αρχές της αξιοκρατίας και της συμμετοχής είναι θεμελιακές. Πολύ περισσότερο σε μια εποχή που «η χώρα έχει πολλά ακόμα και ιδιαίτερα προβλήματα». Η επέτειος της 3ης Σεπτεμβρίου, όπως αναφέρεται στο μήνυμα, δεν πρέπει να αποτελέσει το άλλοθι για να αγνοηθεί αυτή η αλήθεια, στο όνομα μιας «συνηθισμένης διαδικασίας αναφοράς σε ένα παρελθόν». Έχει επίσης σημασία ότι ο πρώην πρωθυπουργός μιλάει με παραταξιακούς όρους, χωρίς κομματικές αναφορές, θέλοντας να επισημάνει την ανάγκη της ευρύτερης δυνατής συσπείρωσης, χωρίς διαιρετικούς αποκλεισμούς, των στελεχών και των δυνάμεων που συνέβαλαν διαχρονικά στην πορεία της παράταξης.
Δίνοντας το ιδεολογικό στίγμα της «ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας» -αφού η ταμπέλα της ελληνικής εκδοχής αποδείχθηκε καιροσκοπικά ευκολοφόρετη- ο Κώστας Σημίτης υπενθυμίζει την ευθύνη να δημιουργηθεί μια παράταξη δημιουργική που δεν θα παραμένει προσκολλημένη στο παρελθόν αλλά θα θέσει νέους στόχους και θα είναι ικανή «να χαράξει αποτελεσματικά τις σύγχρονες κατευθύνσεις για την ανάπτυξη της χώρας». Στη φετινή επέτειο της 3ης Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός της «εκσυγχρονιστικής» οκταετίας της μεταπολίτευσης έδωσε, για μια ακόμα φορά, το δικό του μετρημένο, σαφές και ουσιαστικό παρόν.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
