Οι γυναίκες φταίνε για την υπογεννητικότητα. Εκείνες είναι που ασχολούνται με την καριέρα τους ή θέλουν τη βολή τους και γενικώς ξεχνιούνται.
Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, τον 3ο αιώνα μ.Χ υπήρχε μία ομάδα φανατικών χριστιανών με το όνομα Βαλεσιανοί, οι οποίοι «θεωρούντες ως αμάρτημα την διαιώνισιν του είδους, απέτεμνον τα γεννητικά αυτών όργανα και εκήρυττον τον ακρωτηριασμόν των». Λογικά, λοιπόν, οι Βαλεσιανοί δε θα είχαν θέση στο περίφημο συνέδριο για τη γονιμότητα και την αναπαραγωγική αυτονομία που μονοπώλησε το ενδιαφέρον τις τελευταίες μέρες. Όλοι οι υπόλοιποι φαίνεται πως χωρούσαν. Αρκεί βέβαια να ήταν άντρες, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των ομιλητών και ακόμη καλύτερα άντρες υπουργοί. Ή έστω ιερείς.
Σε μια δεύτερη σκέψη, όμως, ίσως θα μπορούσαν να είχαν προσκληθεί και οι Βαλεσιανοί. Άλλωστε, όπως δήλωνε με σαφήνεια το σποτάκι του συνεδρίου, οι άνδρες (ακρωτηριασμένοι ή μη) δεν ευθύνονται για την υπογεννητικότητα. Οι γυναίκες φταίνε. Εκείνες είναι που ασχολούνται με την καριέρα τους ή θέλουν τη βολή τους και γενικώς ξεχνιούνται, με αποτέλεσμα ο δείκτης γονιμότητας στην Ελλάδα να βρίσκεται στο 1,35 (παιδιά ανά γυναίκα), τη στιγμή που στην Τουρκία είναι στο 2,07. Από την άλλη, βέβαια, στα 60s στην Τουρκία ο δείκτης ήταν στο 6, ενώ σε εμάς στο 2,1. Στο τέλος δε των 90s είχαμε βρεθεί στο ιστορικό χαμηλό του 1,23 και από τότε για μία δεκαετία σημειώναμε συνεχή άνοδο φτάνοντας πριν αρχίσει η οικονομική κρίση στο 1,50. Όμως είπαμε, οι γυναίκες που ασχολούνται με την καριέρα τους φταίνε.
Η άποψη σχετικά με το φταίξιμο των γυναικών είναι εκτός των άλλων και αρκετά ριζοσπαστική, δεδομένου ότι μέχρι πρόσφατα το στερεότυπο ήθελε τους άντρες να σκαρώνουν διαρκώς δικαιολογίες για να ξεφύγουν από το στενό μαρκάρισμα των συντρόφων τους. «Εγώ πότε θα γίνω μάνα;» θυμόμαστε να λέει για σεζόν ολόκληρες η δόλια η Δημητρούλα στο «Σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς», μα του Θοδωρή δεν ίδρωνε το αυτί του.
Σίγουρα, πάντως, μια πρόσκληση για το συνέδριο θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί και για τον Βίκτορ Όρμπαν. Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρία, όχι μόνο είναι άντρας και πρωθυπουργός, αλλά ο ίδιος και το κόμμα του -άρα και μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων τους- έχουν και μία πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση για το πρόβλημα της υπογεννητικότητας. Κατά τη γνώμη τους, μία από τις αιτίες είναι η καλπάζουσα ομοφυλοφιλία. Έτσι, προκειμένου να της κόψουν τον καλπασμό, πέρασαν αυτές τις μέρες και μάλιστα με σχετική ευκολία έναν νόμο που απαγορεύει την προώθησή της στα άτομα κάτω των 18 ετών. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι για παράδειγμα σειρές όπως το «Sex Education» του Netflix, ή βιβλία όπως το «Ο Σάιμον ενάντια στην ανθρωπότητα» που απευθύνονται σε εφήβους θα αποσυρθούν άμεσα, γιατί μπορεί κάποιο Ουγγαράκι που σε άλλη περίπτωση θα περίμενε πώς και πώς να μεγαλώσει για να παντρευτεί και να κάνει 1,55 παιδιά (τόσο είναι το birth rate στην Ουγγαρία) θα στραφεί στην ομοφυλοφιλία και μία από τις συνέπειες θα είναι ο δείκτης θα κατρακυλήσει και άλλο.
Όλα αυτά τα προοδευτικά και τα ανοιχτόμυαλα, φέρνουν λίγο στο μυαλό την περίπτωση της Βόρειας Κορέας. Εκεί οι πολίτες είναι υπεύθυνοι και πειθαρχημένοι και ακολουθούν κατά γράμμα τις εντολές, με αποτέλεσμα ο δείκτης γονιμότητας να μειώνεται πολύ αργά και ελεγχόμενα έχοντας πια φτάσει στο 1,9, όταν στις αρχές των 70s ήταν στο 4,35. Έτσι, από τη μία ο πληθυσμός δεν κινδυνεύει να πεινάσει (περισσότερο) και από την άλλη διατηρείται η τεράστια απόσταση με τη Νότια Κορέα όπου ο αντίστοιχος δείκτης βρίσκεται στο 0,98.
Τι φταίει όμως για την υπογεννητικότητα στην Νότια Κορέα; Ο φωτισμένος ηγέτης του Βορρά Κιμ Γιονγκ Ουν έχει την απάντηση: Η ηθική κατρακύλα. Και πώς μπορεί κανείς να προστατέψει τη δική του χώρα από τέτοια φαινόμενα; Μα φυσικά, απαγορεύοντας με νόμο την K-pop, την νοτιοκορεάτικη εμπορική μουσική δηλαδή που γνωρίζει επιτυχία σε όλον τον κόσμο. Η ποινή για όποιον Βορειοκορεάτη συλληφθεί να την ακούει είναι εγκλεισμός σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για 5 έως 15 έτη. Και αν το ξανακάνει, τότε πιθανότατα θα βγει από τη φυλακή όταν τη χώρα θα τη κυβερνά Κιμ-Τζου-Ε, η κόρη του σημερινού ηγέτη.
Ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας παρέστη στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιστορίες από τη Λατινική Αμερική: Από τον Πινοσέτ και τον Εσκομπάρ στις σύγχρονες Δημοκρατίες», του Ιάσονα Πιπίνη
