Ψήφος αποδήμων: Το «αυτογκόλ» της Τζάκρη, η κίνηση Βορίδη να γελοιοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και οι ντρίμπλες του Θεοδωρικάκου.
Τα γεγονότα συνέβησαν ως εξής: Ο Τάκης Θεοδωρικάκος εξαντλώντας τους αριστερούς στο αγαπημένο τους σπορ -τον αέναο διάλογο- κατόρθωσε να πετύχει (το 2019) τη συναίνεση του ΚΚΕ για την ψήφο των κατοίκων εξωτερικού έστω και με περιορισμούς. Έτσι σύρθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στην ψήφιση του σχετικού νόμου για να μην χαρακτηριστεί αντιδραστικός και να μην προκαλέσει την οργή των αποδήμων. Οι περιορισμοί που είχαν τεθεί τότε ήταν Α. Να έχει ζήσει κάποιος 2 από τα 35 τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και Β. Να έχει υποβάλλει φορολογική δήλωση στην Ελλάδα.
Ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ ήταν να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον αριθμό των απόδημων ψηφοφόρων, κατανοώντας προφανώς ότι οι απαρχαιωμένες ιδεολογίες τους δεν βρίσκουν καμία απήχηση σε ανθρώπους που κατοικούν σε προοδευτικές κοινωνίες. Στην πραγματικότητα δεν ήθελαν καμία επαφή με τους αποδήμους. Ήταν όμως δύσκολο να χρεωθούν μια τέτοια ρετσινιά, ιδίως μετά τις «ντρίπλες» του Θεοδωρικάκου, που είχαν προκαλέσει μεγάλη δημοσιότητα για το θέμα.
Έκτοτε πέρασε ενάμισης χρόνος και η Θεοδώρα Τζάκρη, αρμόδια Αναπληρώτρια Τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε ότι μπορεί να κοροϊδέψει τους αποδήμους μέσω μίας συνέντευξής της στην ομογενειακή εφημερίδα της Ν. Υόρκης, Εθνικός Κήρυξ. Πιο συγκεκριμένα είπε ότι οι περιορισμοί είναι άδικοι και υποτιμητικοί και υποσχέθηκε ότι όταν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα τους καταργήσει. «Εμείς είμαστε αυτοί που ζητήσαμε να ψηφίσουν όλοι οι Έλληνες της Διασποράς. Όχι μόνο θα δώσουμε τη μάχη για την άρση των περιορισμών, αλλά και θα τους καταργήσουμε αμέσως μόλις επιστρέψουμε στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι άδικοι. Υποτιμητικοί». ήταν η ακριβής δήλωσή της. Δεν ήταν τίποτε διαφορετικό από μια απόπειρα να κοροϊδέψει τους ομογενείς και να περιορίσει τη «ζημιά» κερδίζοντας καμιά ψήφο.
Ο Μάκης Βορίδης είναι παλιά καραβάνα στην πολιτική και δεν θα άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη και έφερε άμεσα τροπολογία που καταργεί τους συγκεκριμένους περιορισμούς, στήνοντας γλέντι πάνω στην κουτοπονηριά της Τζάκρη. Γνώριζε φυσικά εξαρχής ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρχε περίπτωση να ψηφίσει ένα τέτοιο νομοθέτημα. Θα προτιμούσαν να υποστούν δημόσια διαπόμπευση στο Σύνταγμα παρά να ανοίξουν την κερκόπορτα της καθολικής ψήφου των αποδήμων.
Στον ΣΥΡΙΖΑ έπαθαν τεταρταίο πυρετό με την αμετροέπεια της Τζάκρη. Δεν ήταν εύκολο να το «μαζέψουν». Καθώς όμως ήταν θέμα πολιτικής επιβίωσης, δεν τους ένοιαξε ιδιαίτερα αν θα γίνουν ρόμπες, αδειάζοντας την αρμόδια τομεάρχη (έστω και αναπληρώτρια). Ξεκίνησαν λοιπόν μια αστραπιαία κολωτούμπα γνωρίζοντας ότι χωρίς τις ψήφους του, δεν συγκεντρώνονται 200 ψήφοι και άρα, δεν πρόκειται να περάσει η διάταξη.
Ομοίως αντέδρασε και το ΚΚΕ, γνωρίζοντας ότι η δημοφιλία του στους ομογενείς είναι ανύπαρκτη. Κατά την προσφιλή τους συνήθεια, οι original σύντροφοι «περιποιηθηκαν» τη Τζάκρη χαρακτηρίζοντάς την «λαγό της ΝΔ» και απλώς αρκέστηκαν σε ένα παραδοσιακό και κουκουέδικο «όχι».
Από την πλευρά όμως του ΣΥΡΙΖΑ ακούστηκαν απείρου κάλλους δικαιολογιες. Από το ότι πρέπει κάποιος να έχει πάρει τηλέφωνο στην Ελλάδα για να αποδείξει τους δεσμούς του (και αν δεν έχει συγγενείς εδώ;) μέχρι την επίσημη γραμμή της κωλοτούμπας που είναι ότι οι απόδημοι μπορούν να ψηφίζουν χωρίς περιορισμούς αλλά η ψήφος τους δεν θα μετράει όσο και των υπολοίπων. Ειδικότερα είπαν ότι θα φέρουν δική τους τροπολογία με την οποία θα προβλέπεται ότι οι ψήφοι των αποδήμων δεν θα μετρούν για την εκλογή της Κυβέρνησης αλλά μόνο για την εκλογή 4 βουλευτών. Είναι προφανές ότι πρόκειται για προσχηματική τροπολογία, αλλα μπροστά στην επιβίωση δεν υπάρχουν ντροπές.
Τι θα συμβεί τώρα; Η απάντηση είναι ένα μεγαλοπρεπές τίποτα. Η κίνηση Βορίδη δεν θα έχει κανένα άλλο αποτέλεσμα πέρα από το να γελοιοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Καθώς ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ δεν ψηφίζουν, οι 200 ψήφοι που απαιτούνται δεν συγκεντρώνονται. Ισχύουν όμως όσα έχουν ψηφίσει το Δεκέμβριο του 2019 με τη μεγαλύτερη πλειοψηφία που επετεύχθη ποτέ στη Βουλή των Ελλήνων (και ουχί της Ελλάδος). Οι κάτοικοι εξωτερικού που πληρούν τα γελοία κριτήρια που αναφέρονται στην αρχή του άρθρου, θα ψηφίσουν και δεν είναι λίγοι. Μιλάμε για 350.000 «δικαιούχους», οι οποίοι γνωρίζουν και ποιος λέει κατά συρροή ψέματα και ποιος δεν θέλει να τους αφήσει να ψηφίζουν.
Η συζήτηση δεν πρέπει να αφορά την ανακύκλωση φθαρμένων προσώπων, αλλά την ανάγκη για θεσμικά κόμματα τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα να δεσμεύονται σε επεξεργασμένο πρόγραμμα και πολιτικές αρχές
Μια συζήτηση αφιερωμένη στο θέμα του βιβλίου του «Η Μεγάλη Επιστροφή»: την ελληνική οικονομία, τις προκλήσεις της, τα λάθη που προηγήθηκαν αλλά και το τι μέλλει γενέσθαι.
Ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας παρέστη στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιστορίες από τη Λατινική Αμερική: Από τον Πινοσέτ και τον Εσκομπάρ στις σύγχρονες Δημοκρατίες», του Ιάσονα Πιπίνη
7°
