Ποιοτική Ελλάδα: Κι όμως μπορούμε

Η χώρα μας ταλανίζεται για δεκαετίες από τον συντεχνιασμό, τον κομματισμό, την ενδογαμία που σαν πέπλο από σκυρόδεμα δύσκολα αφήνει το ποιοτικό να σηκώσει κεφάλι. Η ανάγκη μας αυτή η ποιότητα επιτέλους να εκφραστεί, να υπερισχύσει, μας ωθεί εύλογα να αναζητήσουμε λύσεις έξω από αυτό το στείρο εσωτερικό περιβάλλον, στην εξαιρετική ελληνική Διασπορά που παρά τις δυσκολίες της ξενιτιάς καταφέρνει να αγγίζει την παγκόσμια κορυφή. Τα παραδείγματά της πάμπολλα, μας γεμίζουν περηφάνια και ελπίδα. Μέσα όμως στην προσπάθεια αυτή για λύσεις παραβλέπουμε τα αντίστοιχα εγχώρια παραδείγματα αριστείας που σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες παράγουν σημαντικό διεθνώς έργο, σε πολλές περιπτώσεις ισότιμο με αυτό των κορυφαίων μας της Διασποράς. Είναι αυτοί οι συμπατριώτες μας που κρατούν την ποιοτική Ελλάδα ζωντανή στη διεθνή συνείδηση.

Στις ιστορικά οριακές περιστάσεις που ζούμε εξαιτίας της κρίσης, της πανδημίας και των προβλημάτων εθνικής ασφάλειας, οι σημαντικοί αυτοί Έλληνες που δημιουργούν εντός της χώρας αποτελούν παράδειγμα προσπάθειας για μια άλλη Ελλάδα που πολλοί, όχι όλοι, οραματιζόμαστε. Δραστηριοποιούνται σε πολλούς τομείς και συναντώνται στην επιχειρηματικότητα, στην τέχνη, στον πολιτισμό, στον αθλητισμό, στην εκπαίδευση και βέβαια στην επιστήμη. Αποτελούν πηγή έμπνευσης και αυτοπεποίθησης, παράδειγμα ζωής για τους νέους Έλληνες. Οι κορυφαίοι αυτοί Έλληνες αποτελούν απάντηση σε αυτούς τους εγχώριους επιτηδευμένους που πρεσβεύουν ότι η χώρα μας δεν έχει δυνατότητες να οραματίζεται φιλόδοξες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν καίρια το μέλλον της. Είναι καρφί στο μάτι των μετριοτήτων των συντεχνιών που λυμαίνονται τη χώρα για δεκαετίες. Αυτών που η αξιολόγηση, ο συναγωνισμός, η σύγκριση αποτελούν casus belli στο όνομα μιας «δημοκρατίας» ισοτισμού προς τα κάτω, της δικής τους «δημοκρατίας».

Τα παραδείγματα για να πειστούν οι αποθαρρημένοι Έλληνες ότι η χώρα αυτή μπορεί υπάρχουν σε κάθε χώρο. Στον δικό μου, αυτόν των βασικών βιοεπιστημών, ο βιολόγος-ανοσολόγος Γιώργος Κόλλιας, ο ιστολόγος Βασίλης Γοργούλης και οι δύο του Πανεπιστήμιου Αθηνών, ο γενετιστής-νευροβιολόγος Νεκτάριος Ταβερναράκης του Πανεπιστημίου Κρήτης και του ΙΤΕ, ο αιματολόγος Κώστας Σταματόπουλος του ερευνητικού Ιδρύματος ΕΚΕΤΑ της Θεσσαλονίκης δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τους καθηγητές και ερευνητές του Harvard ή του ΜΙΤ που συναντώ στη Βοστώνη. Το ερευνητικό-επιστημονικό έργο που παράγουν καθ’ ολοκληρία στην Ελλάδα αποτελεί κορυφαία συνεισφορά στη διεθνή επιστήμη και δημοσιεύεται στα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά (Nature, Science, Cell, PNAS κ.λπ). Οι επιστήμονες αυτοί είναι ενδεικτικοί από πολλά εξαιρετικά αντίστοιχα παραδείγματα που συναντώνται και σε άλλες επιστήμες.

Οι Έλληνες αυτής της ποιότητας είναι ο αληθινός θησαυρός στο σεντούκι μας. Είναι τα ζωντανά, αδιαμφισβήτητα παραδείγματα ότι η χώρα αυτή μπορεί να είναι και στην κορυφή. Ο αριθμητικός πολλαπλασιασμός τους θα γείρει την πλάστιγγα προς την Ελλάδα που ονειρευόμαστε και αυτό δεν μπορεί να συμβεί παρά μόνο με ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις παντού, ιδιαίτερα στην παιδεία, στην επιστημονική έρευνα και την καινοτομία. Είναι η έσωθεν καλή μαρτυρία στους έξωθεν ότι μπορούμε εξίσου καλά με αυτούς. Αμφισβητούν τον επιτηδευμένο μύθο ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να αλλάξει, ότι η μικροδιαχείριση είναι η μόνη επιλογή της. Θα αλλάξει όταν αυτοί θα έχουν λόγο στον σχεδιασμό του μέλλοντός της. Ένα κύριο ζητούμενο είναι σήμερα η αξιοκρατία παντού, πέρα και έξω από τις κομματικές και συντεχνιακές λογικές που μας οδήγησαν στη γενικευμένη χρεοκοπία. Η αξιοκρατία παντού αποτελεί σήμερα συνθήκη επιβίωσης.