Τώρα που ο Αβραμόπουλος ανακοίνωσε επισήμως ότι τάσσεται ανοιχτά υπέρ του Σαμαρά, η Ντόρα θα συνεχίσει να τον αποκαλεί «Δημήτρη της»;
Φυσικά. Άλλωστε σκοπεύει να κάνει ένσταση και να ζητήσει ακύρωση της ανακοίνωσης, με το αιτιολογικό ότι θέλει να τον προστατεύσει. Διότι η ανακοίνωση έγινε χωρίς ο «Δημήτρης της» να έχει φόντο την Ακρόπολη! Και κατά συνέπεια δεν ήξερε τι έλεγε, γιατί όταν δεν έχει πίσω του το εθνικό μας σύμβολο, δεν είναι πραγματικά ο εαυτός του. Άρα και αυτά που λέει είναι άκυρα. Όπως θα ήταν άκυρος και για τις ταινίες της Βουγιουκλάκη ο Δημήτρης (της) Παπαμιχαήλ, αν δεν χόρευε σαν λαϊκό παιδί με ντεκόρ σκαλωσιές και καρνάγια.
Γιατί όλοι «τη λένε» στον Χαριτάτο, που παίρνει μάτι στην εκπομπή του τη γυμνάστρια που σκύβει φορώντας σορτσάκι; Δεν είναι τελείως υγιές;
Όχι βέβαια! Υγιές θα ήταν αν το έκανε δήθεν αστεία, όπως οι παρουσιάστριες με τα botox, όταν τσιρίζουν σαν κούγκαρ σε περίοδο αναπαραγωγής βλέποντας τους κοιλιακούς του Σάκη. Αλλά απ’ ό,τι φαίνεται, εκείνος δεν το κάνει με το ευγενές κίνητρο να έχει κάτι να τον ρωτήσει η Μαρία Σταματέρη, όταν τον καλέσει στο Gala. Tο κάνει αποκλειστικά για να ικανοποιήσει τα χαμηλά του ένστικτα. Δηλαδή για προσωπική του απόλαυση! Και αυτό είναι χυδαίο.
Πώς ακριβώς θα διαφημίζαμε την Ελλάδα, αν η Μπιγιονσέ επισκεπτόταν την Ακρόπολη; Δεν υποτίθεται ότι είναι ήδη γνωστό παγκοσμίως πως το συγκεκριμένο μνημείο διατίθεται αποκλειστικά από τη χώρα μας;
Μα ακριβώς γι’ αυτό δεν την άφησαν να περάσει! Γιατί οι φωτογραφίες της με φόντο τον Παρθενώνα θα δημιουργούσαν στον υπόλοιπο κόσμο τη λανθασμένη εντύπωση ότι στον Ιερό Βράχο, μαζί με τα μνημεία, σώζεται ακόμα και το άγαλμα της Αθηνάς με τη μορφή μαύρης τραγουδίστριας. Πράγμα που θα ήταν παραπλανητικό και θα μείωνε την αξιοπιστία της χώρας μας. Ενώ απαγορεύοντάς της την είσοδο γιατί ήρθε καθυστερημένη, κάναμε μια πολύ πετυχημένη καμπάνια για τις πραγματικές εθνικές αξίες που εκπροσωπεί σήμερα το πανανθρώπινο σύμβολο της Ακρόπολης: Την αντίθεσή μας στον κόσμο του ψεύτικου marketing, την ειλικρίνεια, την αδιαμφισβήτητη δύναμη του Δημοσίου Υπαλλήλου, την προσήλωσή μας στα ακριβή ωράρια και την πανεθνική μας στάση ενάντια στην γκρίζα διαφήμιση. Η οποία «γκρίζα» διαφήμιση προκύπτει όταν αναμειγνύεται το λευκό του πεντελικού μαρμάρου με το μαύρο του δέρματος της Μπιγιονσέ.
Με ποια λογική όλες οι διαφημίσεις κινητής τηλεφωνίας δείχνουν χιλιάδες ανθρώπους που τρέχουν μαζί δίπλα-δίπλα; Όταν είσαι δίπλα στον άλλον μπορείς να του μιλήσεις κατευθείαν, άρα δεν χρειάζεσαι το τηλέφωνο.
Το αντίθετο! Τότε είναι που έχεις περισσότερη ανάγκη μια σύνδεση. Για να μπορείς ανά πάσα στιγμή να τηλεφωνείς, ώστε να δείχνεις απασχολημένος και να αποφεύγεις ευγενικά όποιον από τους διπλανούς σου προσπαθήσει να σου πιάσει την κουβέντα και να σε ρωτήσει «γιατί τρέχετε».
Άσχετο, αλλά ο Γιώργος Θεοφάνους δεν γαργαλιέται με μισό κιλό φράντζα συνέχεια επάνω στο μέτωπό του;
Προφανώς εκείνος δεν την αντιμετωπίζει ως άψυχη φράντζα, αλλά σαν το μοναδικό πραγματικό του φίλο. Ένα φίλο που στέκεται πάντα στη θέση του, του συμπαραστέκεται, δεν του αντιμιλάει και του κρατάει το μέτωπο καθαρό, τη στιγμή που όλοι οι άλλοι στο show δεν δείχνουν τον απαραίτητο σεβασμό και δέος στο πρόσωπό του.
Συγνώμη, αλλά εγώ θυμάμαι ότι είχαν λυσσάξει όλοι να έρθουν τα εμβόλια κατά της νέας γρίππης. Γιατί, λοιπόν, τώρα που είμαστε προετοιμασμένοι κανείς δεν θέλει να εμβολιαστεί;
Διότι ο εμβολιασμός είναι σαν την καθημερινότητα: σκοτώνει τον έρωτα. Οπότε, τώρα που έχουμε τα εμβόλια όποια στιγμή θέλουμε, χάσαμε την επιθυμία να τα αποκτήσουμε. Και αρχίσαμε να προσέχουμε τα ελαττώματά τους.
Αφού το 85% των Ιταλών θέλουν, σαν καλοί χριστιανοί, να παραμείνει ο Σταυρός στις αίθουσες διδασκαλίας, γιατί ταυτόχρονα στηρίζουν τον Μπερλουσκόνι, που με τις βίζιτές του καταπατά τόσο προκλητικά την 7η Εντολή;
Μα περιμένουν από τη θρησκεία να τους δώσει δύναμη και σθένος για να γίνουν κάποτε σαν αυτόν.
Πώς έγιναν ξανά της μόδας οι φάρσες για βόμβα;
Αυτή τη φορά οι φαρσέρ έβαλαν πρώτα μερικές βόμβες στα αλήθεια, με σκοπό να αναβαθμίσουν τις φάρσες τους και να τις κάνουν πιο πειστικές.
Σε μια δημοκρατία η εναλλαγή επιτυγχάνεται όταν πείθεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις καλύτερα. Μέχρι στιγμής, ο καταγγελτικός λόγος, όσο έντονος κι αν είναι, δεν καταφέρνει αυτό το άλμα.
8°
