Η δύσκολη συνάντηση με τον ημίτρελο πορτοκαλή

Δεν ξέρω ποια είναι η πρόθεση του Έλληνα πρωθυπουργού στη συνάντηση με τον ημίτρελο πορτοκαλή και δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι οι συναντήσεις αυτές προσφέρουν κάτι περισσότερο από ευκαιρίες για τηλεοπτικές και φωτογραφικές στιγμές. Ειδικά στην περίπτωση του Τραμπ οποιαδήποτε απόπειρα μιας κάποιας συνεννόησης ή μιας κάποιας συμφωνίας είναι σίγουρα καταδικασμένη, καθώς η «πολιτική» του είναι όμοια με τις ορέξεις κακομαθημένου πεντάχρονου σε κατάστημα παιχνιδιών. Συνεπώς το μόνο στο οποίο μπορεί να ελπίζει κάποιος είναι μερικές «καλές» δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση σε συνδυασμό με τη διατήρηση της αξιοπρέπειας του.   

Με αυτά ως δεδομένα ελπίζω ο Έλληνας πρωθυπουργός να μην κάνει το λάθος να προσπαθήσει να ικανοποιήσει τον εγωισμό του ισχυρού κρετίνου που θα έχει απέναντί του. Όχι μόνο γιατί το θέαμα και το ακρόαμα θα είναι δυσάρεστο για όσους έχουν κάπως πιο ευαίσθητα στομάχια, αλλά κυρίως γιατί αποκλείεται να ξεπεράσει τον προκάτοχό του, τον σύντροφο Αλέκση.

Όπως ίσως θα θυμάστε, ο ηγέτης της ελληνικής κεντροαριστεράς, στην επίσκεψή του στις ΗΠΑ και στη συνάντησή του με τον ημίτρελο πορτοκαλή είχε πει: «ο τρόπος που (ο πρόεδρος Τραμπ) αντιμετωπίζει την πολιτική ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά είναι για καλό» κι αυτό το φίλημα του κω..., αυτό το κοπλιμέντο είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστεί. Ο μόνος τρόπος να το καταφέρει αυτό ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης είναι τον πει «μυαλωμένο» ή να πει πως «ο πρόεδρος Τραμπ δεν είναι το πουτινάκι κανενός ηγέτη ξένης δύναμης». Με λίγα λόγια να πει πράγματα ακραία που κανείς με δυο δράμια μυαλό δεν μπορεί να ακούσει χωρίς να λυθεί στα γέλια.

Κατά συνέπεια το έργο του Μητσοτάκη στη συνάντηση αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολο και του εύχομαι καλή τύχη, καθώς θα πρέπει να βρει να πει κάτι καλό για τον συνομιλητή του χωρίς να ρεζιλευτεί. Τώρα που το σκέφτομαι, φράσεις όπως το «πολύ ενδιαφέρον μαλλί» ή ένα «είστε ψηλός και ογκώδης» (χωρίς να προσθέσει «όπως η άγνοιά σας») μπορεί να κάνουν τη δουλειά.

Σε κάθε περίπτωση, το δύσκολο έργο του πρωθυπουργού μπορεί να μην είναι τίποτα μπροστά στο ακόμα πιο δύσκολο έργο των ειδικών και ανειδίκευτων αναλυτών, οι οποίοι θα πρέπει να προσποιηθούν όχι μόνο ότι βγήκε κάποιο συμπέρασμα από τη συνάντηση, αλλά ότι μπορεί κανείς να καταλάβει και να βγάλει συμπεράσματα για την πολιτική που θα ακολουθήσει η αμερικάνικη κυβέρνηση στην ανατολική Μεσόγειο.

Στην πραγματικότητα, κάθε ρεπορτάζ οποιασδήποτε συνάντησης με τον ημίτρελο πορτοκαλή θα πρέπει να περιορίζεται σε μια καταγραφή των δηλώσεων η οποία θα καταλήγει στη φράση «...αλλά τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έχει καμία απολύτως σημασία». Γιατί καμία απολύτως σημασία δεν θα έχει τι θα ειπωθεί (αν ειπωθεί κάτι που να βγάζει νόημα) στη συνάντηση Τραμπ - Μητσοτάκη. Ο ημίτρελος πορτοκαλής στο τέλος θα κάνει ό,τι του κατέβει στην προσπάθειά του να ικανοποιήσει τις ψυχολογικές του ανάγκες και τις οικονομικές του επιθυμίες. Και μπράβο του.