Ο Πελεγρίνης ευρωβουλευτής

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, με τις θανατόφιλες αναρτήσεις της κόρης Λοΐζου (και την αμνησία του συντρόφου Κυρίτση για τους νεκρούς της Μαρφίν), δεν προλάβαμε να ασχοληθούμε καθόλου με τις υπόλοιπες 15 προτάσεις του κόμματος του Αλέκση για το Ευρωπαϊκό το Κοινοβούλιο. Προτάσεις οι οποίες όχι μόνο δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από την αναρχική εισπράκτορα δικαιωμάτων, αλλά κάποιες από αυτές είναι εξίσου αξιόλογες.

Νομίζω ότι στο κόμμα που κάνει κουμάντο στη χώρα που ζούμε (το γράφω για να μην ξεχνάμε πως δεν είναι απλώς ένας κωμικός θίασος ή μια αναβίωση του Ερωτοδικίου) κατάλαβαν πως εκτός από τη φέτα το μόνο που μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα στην Ευρώπη είναι το γέλιο κι έτσι έβαλαν τα δυνατά τους ώστε να χαρίσουν στους σκυθρωπούς Ευρωπαίους μια αναρχική και αιμοβόρα κληρονόμο, έναν κυβερνητικό προπαγανδιστή που μασκαρευόταν αντικειμενικός δημοσιογράφος (αλλά δεν ξεγελούσε κανέναν καθώς δούλευε σε κυβερνητικούς σταθμούς και κανάλια), τον άνθρωπο που δημιούργησε τον εφιάλτη της Μόριας, μια κυρία που δίπλα στο όνομά της διαβάζω ως ιδιότητα το «Ελληνική Κοινότητα Ιταλίας», τον άνθρωπο που αποκαλούσε τον Αλέκση Ολαντρέου μέχρι που βρήκε καταφύγιο κάτω από τις ζεστές φτερούγες του, τη μεγαλοφυΐα που νόμιζε πως ο Χριστός και οι γονείς του ήταν πρόφυγες στη Βηθλέεμ και κάποιους άλλους για τους οποίους δεν γνωρίζω τίποτα  αλλά δεν χρειάζεται κιόλας, είναι παρατρεχάμενοι του Αλέκση και αυτό μου αρκεί.

Κυρίως όμως επέλεξαν αυτόν:

Σε περίπτωση που είστε εντελώς άσχετοι και δεν αναγνωρίσατε τη σπουδαία προσωπικότητα της φωτογραφίας, σας ενημερώνω ότι πρόκειται για τον συγγραφέα, σκηνοθέτη, ηθοποιό, πρώην πρύτανη και πρώην υφυπουργό της Παιδείας, Θεοδόση Πελεγρίνη, για το οποίο θα μπορούσα να πω πολλά αλλά ευτυχώς δεν χρειάζεται. Γιατί για τον Θεοδόση τον Πελεγρίνη μιλάει το έργο του. Και πιο συγκεκριμένα το αριστούργημά του Φθορά, Φθορά, Φθορά το οποίο έγραψε, σκηνοθέτησε και ερμήνευσε σε γνωστή καφετέρια του Κολωνακίου (δεν κάνω πλάκα, ευτυχώς με τον Πελεγρίνη δεν χρειάζεται, σε καφετέρια ανέβηκε το έργο). Απολαύστε τον από το 4.00 και μετά, για όσο αντέξετε, και είμαι σίγουρος πως θα καταλάβετε πως είναι κρίμα να στερήσουμε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από μια τέτοιου βεληνεκούς προωπικότητα. Και μπράβο μας.