Όταν ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ θεωρεί απολύτως φυσιολογικό να πεταχτεί στον τόπο παραθερισμού του με το learjet μετόχου του σχήματος που μόλις αγόρασε τον ΟΠΑΠ, είναι προφανές ότι δεν έχει καταλάβει απολύτως τίποτα ως προς το πού οφείλεται η τεράστια πίεση που ασκείται στη χώρα για τις όπως-όπως αποκρατικοποιήσεις. Ο κ. Στ. Σταυρίδης αναγκάστηκε να παραιτηθεί επειδή αποκαλύφθηκε ότι δέχθηκε μια τέτοια διευκόλυνση, χωρίς κανέναν δισταγμό όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του, χωρίς να διανοηθεί ότι η αποδοχή αυτή της πρόσκλησης σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από το ότι είναι ένας «τζαμπατζής» με λευκό κολάρο.
Όταν ο υπουργός Οικονομικών θεωρεί ότι στέκει πολιτικά να δηλώσει ότι «αν δεν απελευθερωθούν οι πλειστηριασμοί θα καταρρεύσουν οι τράπεζες», σε μια συγκυρία στην οποία καταρρέουν όλο και περισσότεροι πολίτες, τότε προφανώς δεν διατηρεί σοβαρή επαφή με την πραγματικότητα και δεν αντιλαμβάνεται πόσο λεπτό είναι το σκοινί στο οποίο κρέμεται η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει.
Η ίδια η συζήτηση γύρω από το θέμα των πλειστηριασμών γίνεται από την αρχή με τρόπο που αποκλείεται να οδηγήσει σε ένα λογικό συμπέρασμα. Η Τρόικα θέλει να βγουν τα σπίτια στο σφυρί για να πέσουν οι τιμές των ακινήτων, ο Γ. Στουρνάρας επικαλείται την προστασία των τραπεζών, η αντιπολίτευση φωνάζει και υπόσχεται ανένδοτο αγώνα χωρίς να διευκρινίζει αν υποστηρίζει ότι πρέπει να μην προστατεύονται οι κακοπληρωτές που απλώς εκμεταλλεύονται το νομοθετικό πλαίσιο χωρίς να βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία. Και αρκετοί βουλευτές λαϊκίζουν αφόρητα και καταφεύγουν σε κραυγές αντί επιχειρημάτων.
Ο ανορθολογισμός έχει γίνει μέσο και σκοπός στη λειτουργία της δημόσιας σφαίρας. Ο υπουργός Εσωτερικών κλήθηκε να πάει στη Σαντορίνη μετά το μπλακ άουτ σαν να είναι ηλεκτρολόγος και η κυβέρνηση ανακάλυψε ότι μπορεί να βρει λύση για το πρόβλημα της ηλεκτροδότησης των νησιών αφού πρώτα κόπηκε το ρεύμα σε ένα νησί που βουλιάζει από τον τουρισμό.
Επιστρέφοντας από τις διακοπές, όλοι έχουν να διηγηθούν μια προσωπική τους περιπέτεια από την προσπάθειά τους να συνδεθούν στο διαδίκτυο, κάτι καθόλου αυτονόητο για πολλές περιοχές της επικράτειας, σε μια χώρα που αναζητά το δρόμο προς την ανάπτυξη και προφανώς δεν πρόκειται να τον βρει ποτέ χωρίς ευρυζωνικότητα παντού.
Στο μεταξύ μάθαμε περίεργα πράγματα. Ας πούμε, ότι οι απολύσεις ήταν περισσότερες από τις προσλήψεις στον τουριστικό κλάδο παρά την αύξηση των επισκέψεων από το εξωτερικό. Γίνεται; Ασφαλώς και γίνεται όταν ο πρωθυπουργός διαφήμισε με διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, ως πρώτο βήμα για την αναθεώρηση του μνημονίου και πανάκεια για την αναθέρμανση της οικονομίας, και τελικά οι τιμές δεν έπεσαν παρά μόνο σε ποσοστό 13%, ενώ έτσι κι αλλιώς το πρόβλημα με τον ΦΠΑ είναι ότι δεν εισπράττεται αυτόματα, επομένως σε πολλές περιπτώσεις δεν εισπράττεται καθόλου.
Ένας πολιτικός μηχανικός που εργάζεται με δελτίο παροχής υπηρεσιών πρέπει να καταβάλλει εισφορές κάτι παραπάνω από 5.000 στο ταμείο του το χρόνο, δηλαδή περισσότερα από 400 ευρώ το μήνα, είτε κόψει είτε δεν κόψει κάποια απόδειξη, δηλαδή είτε έχει είτε δεν έχει κάποιο εισόδημα. Και την ίδια ώρα, ενώ το ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει, κανένας στο οικονομικό επιτελείο δεν σκέφτηκε να καθοριστεί ένας τεκμαρτός αριθμός εργαζομένων τουλάχιστον στις μεγάλες τουριστικές μονάδες ώστε να φτάσουν αναγκαστικά στα ασφαλιστικά ταμεία κάποιες εισφορές. Τα παραδείγματα του παραλογισμού στη διαχείριση της κρίσης, στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, στην οικονομική ζωή, στη δημόσια διοίκηση, στην καθημερινότητα, είναι πολλά και γίνονται όλο και περισσότερα.
Τι να πει κανείς για τους εμπρηστές που ονειρεύονται βοσκοτόπια και αυθαίρετα, αλλά ούτε όσοι πηγαίνουν τα κοπάδια τους στα καμμένα τιμωρούνται, ενώ η παράνομη δόμηση νομιμοποιείται με διακομματικό ενθουσιασμό. Την προηγούμενη εβδομάδα πήρε φωτιά το διαδίκτυο με σχόλια για το θάνατο του 19χρονου που πήδηξε από το τρόλεϊ επειδή δεν είχε κόψει εισιτήριο και εντοπίστηκε από τον ελεγκτή. Διαχύθηκαν η ανοησία και το μίσος, απωθημένα και συμπλέγματα, συμπτώματα μαζικής παράκρουσης, ακατάσχετη αποκρουστική φλυαρία, φραστικοί προπηλακισμοί και αναλύσεις τόσο γελοίες που καταλήγουν ανυπόφορες.
Ξεχαρβαλώθηκαν όλα, μαζί και η κοινή λογική -όση υπήρχε.
20°
