Χτες, 23/4, με Δελτίου Τύπου της ΕΛΣΤΑΤ ενημερωθήκαμε για το θηριώδες και πάλι (μετά το 2016) πρωτογενές πλεόνασμα. Η κριτική που ασκείται είναι περίπου:
Η κυβέρνηση άντλησε από την ήδη χειμαζόμενη οικονομία και τους πολίτες €4 δισ. παραπάνω από αυτό που είχε υποχρέωση έναντι των θεσμών. Στην πορεία αυτή έβαλαν και €3,5 δισ. φέσια (ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις).
Αυτό είναι το λιγότερο ως αποτέλεσμα της "σοσιαλδημοκρατικής" πολιτικής της κυβέρνησης. Το πρωτογενές πλεόνασμα είναι καλό ή κακό, σοσιαλδημοκρατικό ή νεοφιλελεύθερο, αναπτυξιακό ή ανάλγητο, ανάλογα με το τι γίνεται μ' αυτό. Τα φέσια είναι περίπου όσα κληροδότησε ο Σαμαράς στον Τσίπρα τον Ιανουάριο 2015, με προοπτική να μηδενισθούν μέχρι το καλοκαίρι. Άλλα είναι τα αξιοσημείωτα στο χτεσινό Δελτίο Τύπου της ΕΛΣΤΑΤ.
Το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν λίγο πάνω από €7 δισ, οι τόκοι που πληρώθηκαν €5.6 δισ. Δηλαδή, "περίσσεψαν" €1.5 δισ. Δεν βρίσκονται πουθενά στις διάφορες εκδόσεις του ΥΠΟΙΚ για την εκτέλεση του προϋπολογισμού. Θα έπρεπε το "περίσσευμα", εφ' όσον αντλήθηκε με το ζόρι από την οικονομία, να μειώνει τουλάχιστον το χρέος. Αμ δε! Στο ίδιο ΔΤ βλέπουμε πως το χρέος αυξήθηκε κατά €2.4 δισ. (στην πραγματικότητα, €4.4 δισ. μαζί με τα λεφτά της Εθνικής από την πώληση της FINANSBANK που επεστράφησαν στον ESM). Δηλαδή, έχουμε επισήμως δηλωμένο ένα "γύρισμα" €6 δισ. (4.4 και 1.5). Πώς στην ευχή μπορεί να γίνεται αυτό; Ποιά είναι η μαύρη τρύπα στην οποία ρίχνει η κυβέρνηση τα λεφτά που με το ζόρι παίρνει από τους πολίτες, διαλύοντας την οικονομία; Υπάρχει τελικά πραγματικά αυτό το πλεόνασμα; Πού είναι;
Στο ΔΤ καταγράφεται καθαρά πως η Κεντρική Κυβέρνηση (η διαχείριση Τσακαλώτου, δηλαδή) "έκλεισε" το 2017 αυξάνοντας το έλλειμμά της κατά μισό δισ. Πώς συμβαδίζει αυτό με το τερατώδες πρωτογενές πλεόνασμα; Τελικά, το πλεόνασμα έρχεται από την Γενική Κυβέρνηση, δηλαδή από τους οργανισμούς του κοινωνικού κράτους. Ο ΕΦΚΑ δεν έχει να πληρώσει, όμως τα πλεονάσματά του στα χαρτιά είναι στα ουράνια.
Αυτό που δεν φαίνεται πουθενά (σωστά για το συγκεκριμένο ΔΤ σύμφωνα με τα λογιστικά πρότυπα) είναι ο εσωτερικός δανεισμός. Τα λεφτά που σηκώνει η Κεντρική Κυβέρνηση από τους φορείς της Γενικής. Μόλις €5 δισ. αύξηση το 2017! Ήδη η αύξηση (σε σχέση με τέλος 2016) στα €11 δισ τον Φεβρουάριο! Αυτή είναι η πραγματική αφαίμαξη της οικονομίας. Αυτή είναι η ασφυξία ρευστότητας. Αυτή είναι η διάλυση του κοινωνικού κράτους.
Στο διάστημα 1/5-31/12/2017 εκκαθαρίστηκαν €10,4 δισ. ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του δημοσίου. Το ιδιαίτερα χαριτωμένο είναι πως €7,3 δισ. από αυτά πήγαν σε υποχρεώσεις που δεν ήταν καταγεγραμμένες. Φέσια άγνωστα και στους θεσμούς! Τα €3,5 δισ. που αναφέρονται στα ρεπορτάζ, είναι οι “πιστοποιημένες” ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις. Υπάρχουν και οι “μη πιστοποιημένες” - ένα μικρό μέρος (€600 την 31/12/2017) είναι γνωστό στους θεσμούς – όπως ήταν γνωστά και €1,5 δισ. την 1/5, αλλά βγήκαν τα φασούλια άλλων €7,3 δισ. πρόσθετων, που η διαχείριση Τσακαλώτου τα ήξερε, τα είχε κάτω από το χαλί υπουργείων και οργανισμών και όταν οι θεσμοί ανάγκασαν την κυβέρνηση βγήκαν στο τραπέζι. Πιθανότατα, είναι εκεί που πήγε το πλεόνασμα που δεν βλέπουμε πουθενά. Πιθανότατα, ακόμη πληρώνουμε, φτύνοντας αίμα, τις ταρζανιές της αγωνιστικής διαπραγμάτευσης του 2015. Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι πως τον Φεβρουάριο, οι “πιστοποιημένες” ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις αυξήθηκαν κατά περίπου €240 εκατ. – στην πορεία προς τον μηδενισμό τους τον Ιούλιο.
Παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης – και τις οιμωγές των πολιτών – η εικόνα που διαγράφεται είναι αυτή μιας ασταθούς οικονομίας με “δημιουργική” διαχείριση. Η πραγματική εικόνα δεν φαίνεται. Ας έχουμε υπ’ όψη πως, το success story του κλεισίματος του Μνημονίου τον Αύγουστο, εξυπηρετεί όχι μόνο την διακίνηση σανού από τους Τσίπρα-Καμμένο, αλλά και τους γραφειοκράτες των θεσμών, με ειλημμένη την πολιτική απόφαση του κλεισίματος του "κεφαλαίου Ελλάδα".
*Από ανάρτηση του κ. Προκοπάκη στο Facebook, με μικρές αλλαγές και με την άδειά του.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου, Γιάννης Παπαχρήστου, και ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος, Παναγιώτης Σταμπουλίδης, παρουσίασαν τον απολογισμό και τις στρατηγικές προτεραιότητες
Καλώς ή κακώς η ελληνική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο είναι μονόδρομος. Κι από τους τρόπους παρουσίας, το να στέλνεις φρεγάτες για να προστατεύσεις την Κύπρο είναι μάλλον ο προτιμότερος
17°
