Τον βουλευτή του κόμματος του Λεβέντη, Αριστείδη Φωκά, δεν τον γνώριζα μέχρι πριν λίγες εβδομάδες. Τον έμαθα όταν αποπειράθηκε να υπερασπιστεί τον πιστολέρο μεγαλοπαράγοντα του ΠΑΟΚ ισχυριζόμενος ότι όλοι είμαστε τυφλοί και ότι ποτέ ο Ιβαν ο Σαββίδης δεν μπήκε με όπλο στο γήπεδο της Τούμπας. Δεν γνωρίζω αν ολοκλήρωσε την υπεράσπιση προσθέτοντας ότι ο Σαββίδης είναι στην πραγματικότητα ο αρχάγγελος Γαβριήλ κι αυτό που είδαμε ήταν η ρομφαία του, αλλά δεν θα το απέκλεια.
Προφανώς, ήταν μια προσπάθεια υπεράσπισης που δεν διεκδικεί δάφνες ευφυίας. Κάποιοι θα την τοποθετούσαν αμέσως κοντά σε εκείνη την περιοχή στην οποία ο εγκέφαλος δυσλειτουργεί και ονομάζουμε «βλακεία», αλλά εγώ δεν θα ήμουν σίγουρος. Παραδέχομαι ότι η υπεράσπιση του Αριστείδη του Φωκά δεν μαρτυρούσε πλήρως λειτουργικό εγκέφαλο, αλλά μπορεί να ήταν μια συνειδητά ακραία προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή των «ενημερωτικών» εκπομπών και να κερδίσει την εύνοια του Σαββίδη. Για τη δεύτερη δεν ξέρω, αλλά την πρώτη την τράβηξε καθώς ο πωπός του από τα αζήτητα βρέθηκε να στρογγυλοκάθεται στις καρέκλες του τηλεοπτικού τσίρκου που πάντα γυρεύει καινούργιους κλόουν. «Μπορεί να μην είναι βλάκας», σκέφτηκα, «μπορεί, παρότι ανήκει σε άλλο κόμμα, να είναι αδίστακτος σαν συριζαίος». Μπορεί να έχει καταλάβει ότι το ποσοστό των ηλιθίων σε μια κοινωνία είναι αρκετά μεγάλο και άρα ικανό να συντηρήσει αυτούς που δεν θα διστάσουν να γίνουν ένα με την ηλιθιότητα».
Έκανα λάθος.
Ο Αριστείδης ο Φωκάς μπορεί να είναι αδίστακτος, αλλά όχι με τον τρόπο του ανθρώπου που ζυγίζει τις συνέπειες των λέξεων που βγαίνουν από το στόμα του και παρ' όλα αυτά αποφασίζει να τις αφήσει να βγουν. Ο Αριστείδης ο Φωκάς είναι αδίστακτος με τον τρόπο που τα βρέφη κατουρούν τις πάνες τους. Χωρίς σκέψη ή πρόθεση. Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι ο Αριστείδης ο Φωκάς είναι εντελώς ανόητος.
Πριν βιαστείτε να με κατηγορήσετε ως υπερβολικό ή άδικο (στο κάτω κάτω μιλάμε για έναν εκλεγμένο αντιπρόσωπο του πιο ευφυούς λαού στον κόσμο), παρακαλώ δείτε το βίντεο στο οποίο ο βουλευτής χαιρετίζει μια συγκέντρωση οπαδών του ΠΑΟΚ φωνάζοντας το σύνθημα «να καεί, να καεί η πουτάνα η Βουλή», πιθανότατα χωρίς να καταλαβαίνει ότι η προστακτική του αφορά και τον ίδιο (δεν γνωρίζω γιατί άλλαξε τη λέξη «μπουρδέλο» με τη λέξη «πουτάνα», δεν είμαι ψυχίατρος).
Καταλαβαίνω πως είναι ευγενικό σε μια συγκέντρωση ανθρώπων να προσπαθείς να έρθεις στο επίπεδο των συγκεντρωμένων και, μια και μιλάμε για συγκέντρωση οπαδών, το επίπεδο αυτό δεν μπορεί να είναι και πάρα πολύ ψηλά. Αλλά το να ζητάς να σε κάψουν μόνο και μόνο για να κερδίσεις λίγο χειροκρότημα δεν νομίζω ότι είναι κάτι που μπορώ να περιγράψω με άλλες λέξεις πλην της λέξης «βλακεία» ή της λέξης «ανοησία».
Και γι’ αυτό ακριβώς δεν πρέπει να θυμώσουμε με τον βουλευτή του Βασίλη του Λεβέντη. Δεν μπορείς στ’ αλήθεια να θυμώσεις με έναν άνθρωπο που μοιάζει έτοιμος να βάλει ένα τσιμπιδάκι που κρατά με τα γυμνά του χέρια στην πρίζα. Δεν μπορείς να θυμώσεις με έναν άνθρωπο που πριονίζει το χέρι του για να κερδίσει επίδομα αναπηρίας. Μπορείς, όμως, να ζητήσεις να βρεθεί ένας τρόπος να προστατευτεί και αυτός και οι γύρω του.
Με δεδομένο ότι ο Φωκάς, για λόγους που ο καημένος δεν μπορεί να κατανοήσει, είναι επικίνδυνος και για τον εαυτό του και για τη Δημοκρατία, προτείνω να καλέσουμε τις αρχές του τόπου κι ό,τι έχει απομείνει από αυτό που ονομάζεται κοινωνικό κράτος, να παρέμβουν και να βοηθήσουν έναν συμπολίτη μας, ο οποίος μοιάζει να μην είναι ικανός να προστατεύσει τον εαυτό του από τις ίδιες του τις πράξεις (ας μη χάσουμε τον χρόνο μας να εξηγούμε γιατί η προτροπή σε εμπρησμό είναι πράξη). Ταυτόχρονα ας σκεφτούμε μήπως τελικά, από όλες τις απειλές που έχουμε αναγνωρίσει, η μεγαλύτερη απειλή για τη Δημοκρατία είναι η ηλιθιότητα. Και μπράβο της.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
15°
