Και τώρα;

Γιατί ο Α. Σαμαράς σέρνει τη χώρα στον εφιάλτη των πρόωρων εκλογών, μέσω ΕΡΤ; Ας μην κρυβόμαστε. Πρόκειται για ένα μείγμα ανικανότητας και καιροσκοπισμού.

Ο πρωθυπουργός μάς είχε πάρει τα μυαλά με τα success story και τις επιτυχίες της κυβέρνησης. Όμως η υλοποίηση του προγράμματος έφτασε στο σημείο μηδέν-εκεί, για παράδειγμα, που πρέπει να εφαρμοστούν οι δεσμεύσεις για τις απολύσεις 2.000 υπαλλήλων. Παράλληλα, είχαμε το ναυάγιο της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ, την αστοχία στη ΔΕΣΦΑ, τη μη υπογραφή της σύμβασης στον ΟΠΑΠ- όλο δηλαδή το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων στον αέρα.

Η προσγείωση ήταν ανώμαλη και το τοπίο στο «διάδρομο προσγείωσης» ενόψει φθινοπώρου, ομιχλώδες. Και κάπου εκεί αποφάσισε να ρίξει τη ζαριά με την ΕΡΤ. Ποιος όμως του είπε πως θα έπεφταν μονά ζυγά δικά του; Το πράγμα στράβωσε, οι εταίροι τα στύλωσαν, η Ευρώπη αντέδρασε αρνητικά, πάει, χάθηκε και το “κεφάλαιο” της όποιας πολιτικής σταθερότητας εντός και της όποιας αξιοπιστίας εκτός.

Ό,τι και να γίνει τώρα, το γυαλί έχει ραγίσει. Μια ολόκληρη εβδομάδα τα σενάρια και οι υπόγειοι εκβιασμοί με προσφυγή στις κάλπες υπέσκαψαν τα ήδη σαθρά θεμέλια της τρικομματικής συνεργασίας και άνοιξαν το δρόμο προς τα χειρότερα.

Ο Α. Σαμαράς ωστόσο, αντί να τινάξει τη χώρα στον αέρα, οδηγώντας την στο χάος μέσω της κάλπης (του;), έχει μια ύστατη ευκαιρία την Δευτέρα στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών να διαψεύσει αυτούς που λένε ότι δεν είναι ικανός να αποτρέψει την πτώση όχι μιας άλλης αλλά της δικής του κυβέρνησης!