Από τις αρχές του Δεκέμβρη, πληροφορηθήκαμε ότι το Υπουργείο Παιδείας δια της Ειδικής Υπηρεσίας Εφαρμογής Εκπαιδευτικών Δράσεων, προτίθεται να προβεί στην προμήθεια 1138 “κινητών εργαστηρίων Πληροφορικής” για κάποια Δημοτικά Σχολεία της χώρας και άλλων 1760 για όλα τα Γυμνάσια της χώρας, με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 21.5 εκ. Ευρώ. Υπενθυμίζουμε ότι αντίστοιχο έργο είχε ανακοινωθεί και απ' τον Υπουργό Παιδείας το 2009, ελάχιστα πριν τις εκλογές του Οκτώβρη.
Οι συγκεκριμένες επιλογές που αφορούν τόσο την επιλογή των φορητών Η/Υ αλλά και τις προδιαγραφές τους δημιουργούν πολλά ερωτηματικά τόσο όσον αφορά το κόστος, την επιστημονική/τεχνολογική σκοπιμότητα των συγκεκριμένων τεχνικών προδιαγραφών αλλά και τη λειτουργικότητα και αποδοτικότητα τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Συγκεκριμένα:
Η επιλογή αγοράς φορητών, για εξοπλισμό εργαστηρίου πληροφορικής, αποτελεί μία ιδιαίτερα υψηλού κόστους επιλογή με χαμηλό τεχνολογικό/υποστηρικτικό όφελος στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι και μόνο αν επιλεγόταν η αγορά επιτραπέζιων (desktop) υπολογιστών θα μπορούσε το Υπουργείο να προμηθευτεί περισσότερους από διπλάσιους υπολογιστές με καλύτερα μάλιστα τεχνικά χαρακτηριστικά, δημιουργώντας τις απαραίτητες υποδομές σε πολύ περισσότερα σχολεία τα οποία τις έχουν ανάγκη.
Η επιλογή των φορητών υπολογιστών εκτός από το μεγαλύτερο κόστος έχει και ένα σύνολο άλλων μειονεκτημάτων όπως τη μεγαλύτερη συχνότητα βλαβών - ζημιών, ιδιαίτερα σε ένα τόσο απαιτητικό περιβάλλον όπου κάθε φορητός θα χρησιμοποιείται από πολλούς διαφορετικούς μαθητές, τις μικρότερες και χαμηλότερων προδιαγραφών οθόνες που επιβαρύνουν την όραση των μαθητών, τα μή εύχρηστα πληκτρολόγια, το υψηλότερο κόστος συντήρησης κλπ. Ακόμα και το θέμα της “φορητότητας”, έτσι κι αλλιώς, δεν είναι ούτε τώρα λυμένο, αφού τα ερμάρια που προτίθεται να προμηθευτεί το Υπουργείο δεν ... “ανεβαίνουν σκάλες” ενώ λίγα σχολεία διαθέτουν ασανσέρ. Άλλωστε εφόσον στα σχολεία υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές (εργαστήρια Η/Υ) δεν υφίσταται η ανάγκη της φορητότητας.
Επιπλέον, για μια ακόμη φορά το Υπουργείο αγνοεί επιδεικτικά τη δυνατότητα χρησιμοποίησης δωρεάν Ελεύθερου Λογισμικού στους υπολογιστές των εργαστηρίων, παρά την διαρκή ενημέρωση που έχει τόσο από εμάς όσο και από άλλους φορείς για τα συγκριτικά πλεονεκτήματά του. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι σε πάρα πολλά σχολεία της χώρας, με πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών, ήδη εφαρμόζεται η λύση Ubuntu LTSP σε παλιά εργαστήρια με παρωχημένο εξοπλισμό που όμως γίνονται πλήρως λειτουργικά, με κόστος περίπου 100 Ευρώ ανά εργαστήριο. Ακόμα και αν κανείς επιθυμεί να επιμείνει, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος, τόσο πολύ στο θέμα της "φορητότητας", υπάρχει ακόμα το project του “Φορητού των 100 δολλαρίων”, το οποίο και πάλι αγνοείται απ' την επίσημη Ελληνική Πολιτεία.
Οι επιλογές που αφορούν τις συγκεκριμένες προδιαγραφές, απαιτώντας ρητά την ύπαρξη και συγκεκριμένου ιδιοταγούς (proprietary) λογισμικού συστήματος μεγάλης πολυεθνικής (σελ. 97-98, προδιαγραφές LAP 11.1, 11.2 & 11.33), δημιουργούν πραγματικά έκπληξη αφού κυριολεκτικά σπαταλιέται δημόσιο χρήμα (τουλάχιστον 200 ευρώ ανά μηχάνημα) για προϊόντα τα οποία διατίθενται δωρεάν ως Ελεύθερο Λογισμικό! Ενδεικτικά, και πάλι, αναφέρουμε ότι στη δωρεάν λύση Ubuntu LTSP υπάρχει πλήθος πακέτων εκπαιδευτικού λογισμικού τα οποία είναι πλήρως λειτουργικά και καλύπτουν τις εκπαιδευτικές ανάγκες. Μάλιστα όλοι μας πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι συγκεκριμένες επιλογές του Υπουργείου όσον αφορά το Λογισμικό, πολύ σύντομα, θα επιβαρύνουν με ένα σημαντικό κόστος τους προϋπολογισμούς των σχολικών επιτροπών, όταν θα χρειαστεί να αναβαθμιστούν τα συγκεκριμένα πακέτα ιδιοταγούς (proprietary) λογισμικού.
Ως επιστήμονες και καθηγητές Πληροφορικής αδυνατούμε να κατανοήσουμε τις συγκεκριμένες επιλογές, αλλά και το ποιος "υπεύθυνος" τις εισηγήθηκε, την ίδια στιγμή που η Ένωσή μας αλλά και άλλοι φορείς έχουν κάνει δεκάδες παρεμβάσεις στο παρελθόν για παρόμοια θέματα. Αλλά και ως Έλληνες Πολίτες δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε πως είναι δυνατόν στην Ελλάδα της κρίσης να σπαταλιούνται χρήματα με τέτοιον προκλητικό τρόπο και με το ελάχιστο δυνατό όφελος για τη Δημόσια Εκπαίδευση.
Γιατί λοιπόν ενώ υπάρχουν κατά πολύ φθηνότερες και πιο λειτουργικές/αποτελεσματικές λύσεις, για τις οποίες το Υπουργείο είναι ενήμερο, η πολιτική του ηγεσία, με τις επιλογές-προτάσεις των όποιων συμβούλων του, δείχνει να τις αγνοεί; Κατόπιν αυτών, όσο καλοπροαίρετος κι αν είναι κάποιος ή ακόμα και αφελής, δεν μπορεί παρά ν' αρχίσει να υποθέτει τυχόν σκοπιμότητες. Παρακαλούμε λοιπόν θερμά, έστω και τώρα, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να αναθεωρήσει τις Οικονομοτεχνικές προδιαγραφές του έργου και να αποτανθεί στους κατάλληλους επιστήμονες προκειμένου να προταθεί η βέλτιστη, από κάθε πλευρά, λύση. Προς τούτο, παραμένουμε πάντα στην διάθεση της Πολιτείας.
Το Συντονιστικό Συμβούλιο του Εργασιακού Τομέα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας
17°
