Πώς θα σας φαινόταν αν ο Πρόεδρος ενός συνδικαλιστικού σωματείου κάποιου συγκεκριμένου χώρου –και μάλιστα του λιγότερου ισχυρού σωματείου του χώρου αυτού, γιατί υπάρχει τουλάχιστον ένα ακόμη, στο οποίο συμμετέχει και η πλειοψηφία των μελών του συγκεκριμένου χώρου- αναλάμβανε θέση στο Δοικητικό Συμβούλιο Δημόσιου Οργανισμού, ο οποίος έχει σχέση με τη χρηματοδότηση του εν λόγω χώρου;
Και αν ο συγκεκριμένος Πρόεδρος δεν ήταν απλώς και μόνο μέλος του ΔΣ αλλά ταυτοχρόνως αναλάμβανε και τη διαχείριση των κονδυλίων που διαθέτει ο Δημόσιος Οργανισμός προς τον ίδιο χώρο; Και επιπλέον ως «διαχειριστής» και μαζί μέλος του Δ Σ βρισκόταν ταυτοχρόνως στη θέση του «προτείνοντος» και του «εγκρίνοντος»; Θα σας φαινόταν δείγμα χρηστής και «διαφανούς» πολιτικής ή κάτι θα σας θύμιζε από «πελατειακές» σχέσεις που τελευταία όλοι ανακάλυψαν και –τουλάχιστον στα λόγια- καταδικάζουν μετά βδελυγμίας;
Ας αφήσουμε όμως τα κουίζ και ας περάσουμε στην πραγματικότητα. Για την ακρίβεια στην πραγματικότητα της ΕΡΤ. Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει στο πολύπαθο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής. Συγκεκριμένα: ο Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών κ. Χάρης Παπαδόπουλος είναι ταυτοχρόνως μέλος του ΔΣ της ΕΡΤ και Πρόεδρος της Επιτροπής της ΕΡΤ η οποία διαχειρίζεται τα κονδύλια με τα οποία η Δημόσια Τηλεόραση χρηματοδοτεί τον ελληνικό κινηματογράφο. (Γνωστής και ως Επιτροπής του 1,5 %, η οποία γνωμοδοτεί για την επιχορήγηση ελληνικών ταινιών με περίπου 3,5 εκατομμύρια Ευρώ το χρόνο –διαδικασία που για δύο, τουλάχιστον χρόνια είχε παγώσει λόγω της πολιτικής της προηγούμενης Διοίκησης).
Και εδώ αρχίζουν τα, ας πούμε, κατ’ ευφημισμό, «ερωτηματκά».
«Ερωτηματικό» πρώτο: πώς γίνεται ο Πρόεδρος ενός σωματείου (το οποίο μάλιστα δεν συμπεριλαμβάνει παρά τη μειοψηφία των ελλήνων σκηνοθετών, μια που η πλειοψηφία –και μάλιστα η συντριπτική πλειοψηφία των ενεργών σκηνοθετών- συμμετέχει στο Σωματείο Ελλήνων Σκηνοθετών Παραγωγών) να είναι μέλος του ΔΣ ενός Δημόσιου Οργανισμού, ο οποίος έχει άμεση οικονομική σχέση με το χώρο της οπτικοακουστικής παραγωγής; Με άλλα λόγια ποιός εγγυάται πως ο Πρόεδρος ενός σωματείου θα είναι αντικειμενικός στις κρίσεις του, ως μέλος του Δ Σ, για τις, κάθε είδους, παραγωγές που εγκρίνει ή απορρίπτει η ΕΡΤ; Ή, για να το θέσουμε ωμότερα –όπως άλλωστε το θέτει πληθώρα ανθρώπων του συγκεκριμένου χώρου- ποιός εγγυάται πως ο κ. Χάρης Παπαδόπουλος δε θα θελήσει να είναι «ευνοικότερος» προς τα μέλη του σωματείου στο οποίο προεδρεύει;
«Ερωτηματικό» δεύτερο: Πώς γίνεται να προεδρεύει ο κ. Χάρης Παπαδόπουλος μιάς επιτροπής που γνωμοδοτεί –και εν πολλοίς αποφασίζει- για τη χρηματοδότηση των ελληνικών ταινιών, ενώ ισχύουν οι ίδιοι ακριβώς παραπάνω λόγοι;
«Ερωτηματικό» τρίτο: Πώς γίνεται ο κ. Χάρης Παπαδόπουλος, όντας Πρόεδρος μιάς επιτροπής η οποία εισηγείται στο ΔΣ της ΕΡΤ τη χρηματοδότηση των ελληνικών ταινιών να είναι ταυτοχρόνως και μέλος του ΔΣ, του οργάνου εκείνου δηλαδή που εν τέλει αποφασίζει για τις εισηγήσεις της επιτροπής της οποίας προίσταται; Πώς γίνεται, δηλαδή να προτείνει και ταυτοχρόνως να εγκρίνει;
Και για να ξαναπεράσουμε στα κουίζ: Ποιοί καλύπτουν και ενισχύουν τον κ. Χάρη Παπαδόπουλο στην πολιτική τού «Χάρης κερνάει, Χάρης πίνει»; Ή, αλλιώς, ποιοί διαιωνίζουν αυτές τις περίφημες «πελατειακές σχέσεις» στο χώρο της Δημόσιας Τηλεόρασης;
Έχουν ίσως να παρατηρήσουν κάτι πάνω σ΄αυτά κάποιοι «κύκλοι του Μαξίμου» ή ο υπεύθυνος για την ΕΡΤ Υπουργός κ. Κεδίκογλου –πριν επανέλθουμε;
Σε μια δημοκρατία η εναλλαγή επιτυγχάνεται όταν πείθεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις καλύτερα. Μέχρι στιγμής, ο καταγγελτικός λόγος, όσο έντονος κι αν είναι, δεν καταφέρνει αυτό το άλμα.
17°
