Η κρίση και εμείς

1ο. Η οικονομική κρίση προέκυψε από την ανάγκη εφαρμογής νέων μεταρρυθμίσεων σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο την 3η μετά την μεταπολίτευση. Σίγουρα εκδηλώθηκε με έναν βίαιο τρόπο και οι κυβερνήσεις που προσπάθησαν να τη διαχειριστούν δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Είμαστε μπροστά σε μια νέα πολιτικό-οικονομική και κοινωνικό-πολιτισμική καμπή. Ωστόσο να μη ξεχνάμε ότι είμαστε ένα κράτος μόλις 190 χρονών, όπου δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η αστική δημοκρατία, δυτικού τύπου.

2ο. Η νοηματοδότηση του περιεχομένου της κρίσης μας αφορά όλους: πολίτες και πολιτικούς οργανισμούς. Έχει να κάνει με την αντίληψη της τρέχουσας πραγματικότητας, χωρίς περιττούς συναισθηματισμούς. Η όσο το δυνατόν πληρέστερη κατανόηση του τι ακριβώς συμβαίνει θα αποτελέσει τη βάση για τις ορθολογικά τεκμηριωμένες προτάσεις που θα μας βγάλουν από το αδιέξοδο. Παράλληλα θα μας προστατεύσει από μια υπονομευτική διάχυση. Αρχίζει και τελειώνει μέσα στα πλαίσια της χώρας μας. Μόνο μια οικονομικά δυνατή και δημοκρατικά εκσυγχρονισμένη Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει μέσα σε μια πολιτικό-οικονομικά ενωμένη Ευρώπη. Διαφορετικά θα προβάλει διαρκώς τις αδυναμίες της στους άλλους, π.χ. μετανάστες, δανειστές.

3ο. Χρειάζεται να σκεφτόμαστε συνθετικά και δημιουργικά. Χωρίς πανικό και δαιμονοποιήσεις. Όλοι έχουμε ευθύνες πολίτες, θεσμοί και πολιτικοί φορείς. Το βασικό ζήτημα είναι να αυξηθεί το ποσοστό της αυτογνωσίας του καθένα και η εθνική του συνείδηση. Να επενδύσει δημιουργικά στον εαυτό του, στον τόπο του και στους συμπολίτες του. Μόνο έτσι μπορεί να δομήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους άλλους, τους ξένους, και να μη νοιώθει ότι απειλείται, π.χ. ευρωπαίους δανειστές.

4ο. Άρα, βάθεμα του εκδημοκρατισμού, που σημαίνει χτύπημα στο πελατειακό κράτος, στο ρουσφέτι, στη διαφθορά, στην κερδοσκοπία, στη διγλωσσία, στις ανακολουθίες λόγων και έργων. Αναδιοργάνωση του δημόσιου τομέα ώστε να αποκτήσει το κύρος που του αξίζει. Δημοκρατική αναδιοργάνωση της παιδείας και του δημόσιου σχολείου. Το ίδιο και για την υγεία. Έμφαση στην πρωτογενή παραγωγή και στις παραγωγικές επενδύσεις. Εκδημοκρατισμός στη δικαιοσύνη, τήρηση του θεσμικού πλαισίου από όλους, ίσες ευκαιρίες για όλους που επιχειρούν οικονομικές επενδύσεις, σταθερά δίκαιο φορολογικό σύστημα. Κυριότερο και σημαντικότερο όλων: χάραξη πολιτικών με όραμα για τη νεολαία και ουσιαστική αντιμετώπιση του δημογραφικού.

*Ο Ανδρέας Βασιλιάς είναι υποψήφιος με τη Δημοκρατική Αριστερά στην Α' Αθήνας