Μετά την απογραφή των πολιτών που λάμβαναν κοινωνικά επιδόματα από το ΙΚΑ και την μη παρουσία πολλών από αυτούς στις υπηρεσίες, που όπως αποδείχτηκε τα λάμβαναν παράνομα, ήταν πάρα πολλοί αυτοί που πήγαν στις υπηρεσίες του ΙΚΑ με σκοπό να επιστρέψουν τα χρήματα που έπαιρναν για χρόνια προκειμένου να αποφύγουν τις ποινικές διώξεις. Μερικοί από αυτούς μάλιστα ζητάνε να επιτύχουν διακανονισμό ώστε να δώσουν τα χρήματα με δόσεις και χωρίς προσαυξήσεις.
Ο υφυπουργός από την άλλη σωστά λέει ότι το κράτος δεν θα δεχθεί κανέναν διακανονισμό και θα αποφανθεί η δικαιοσύνη για όλες τις περιπτώσεις.
Και έτσι πρέπει να γίνει γιατί δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε ηθικό επειδή σε έπιασαν ή επειδή φοβάσαι ότι θα σε πιάσουν να αποφασίζεις να επιστρέψεις τα χρήματα που επί χρόνια έκλεβες από το κράτος και μετά ούτε γάτα ούτε ζημιά. Το ίδιο πρέπει να ισχύσει για όλους, χωρίς εξαίρεση για κανέναν και τίποτα.
Σύμφωνα με την διασταύρωση των στοιχείων τα προνομιακά επιδόματα εισέπρατταν σχεδόν 70.000 συμπολίτες μας. Μέσα σε αυτό το μεγάλο νούμερο δεν συμπεριλαμβάνονται οι επίορκοι υπάλληλοι που είχαν στήσει ολόκληρες επιχειρήσεις εντός του ΙΚΑ.
Επειδή όμως είναι η εποχή που τα πάντα πλέον πρέπει να λέγονται με νούμερα για να καταλαβαινόμαστε ας το υπολογίσουμε.
Ας υποθέσουμε ότι αυτοί οι 70.000 έπαιρναν το ποσό των 200 ευρώ – όχι παραπάνω, αν και υποθέτουμε ότι κάποιοι θα έπαιρναν και παραπάνω – και ας κάνουμε τον πολλαπλασιασμό. Αμέσως φτάνουμε στο ποσό των 14.000.000 που έδινε το κράτος για κοινωνικό σκοπό αλλά αυτοί οι ’’συμπολίτες μας’’ το εισέπρατταν χωρίς να το δικαιούνται . Σκεφτείτε ότι αυτό το ποσό δινόταν κάθε μήνα ανελλιπώς για πολλά χρόνια.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το παραπάνω ποσό είναι όπως είπαμε μόνο από τους μεμονωμένους πολίτες που το εισέπρατταν παράνομα, δεν βάζουμε μέσα τους υπαλλήλους των υπηρεσιών που είχαν στήσει τους μηχανισμούς παράνομης είσπραξης τέτοιων επιδομάτων, αν βάλουμε και αυτά τα ποσά μέσα τότε φτάνουμε σε νούμερα τεράστια.
Κακά τα ψέματα, γινόταν χοντρό πάρτι με το δημόσιο χρήμα, το ξέραμε, απλά τώρα που η χώρα πτώχευσε και μαζί της και εμείς παρουσιάζεται μπροστά μας ολοζώντανο το γιατί και μας κακοφαίνεται, σίγουρα φταίει και ο κρατικός μηχανισμός που ουσιαστικά χωρίς κανέναν σοβαρό έλεγχο πουθενά έδινε λεφτά σε όποιον ζήταγε δικαίως ή μη.
Κάναμε μεγάλα λάθη και τεράστιες παραλήψεις και γι’ αυτό φτάσαμε εδώ, δεν μας φταίει κανένα μνημόνιο, ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο και αν δεν ήταν τώρα η ώρα θα ερχόταν λίγα χρόνια μετά με χειρότερα – ναι υπάρχουν και χειρότερα – αποτελέσματα.
Κάποιοι δεν συμμετείχαν στο πάρτι και έχουν δίκιο να φωνάζουν πως αυτοί δεν φταίνε και να αγανακτούν, δυστυχώς όμως εδώ που βρισκόμαστε πλέον πρέπει όλοι μαζί να παλέψουμε ώστε να βγούμε πιο δυνατοί και πιο υγιείς από αυτή την κρίση.
Πρέπει να κάτσουμε όλοι μαζί να δουλέψουμε, να βοηθήσουμε όπως μπορούμε ο ένας τον άλλον, μαζί και προς την σωστή, αυτήν την φορά, κατεύθυνση, μαζί πρέπει να δουλέψει σωστά και όποια κυβέρνηση εκλέγει τον Μάιο μπας και καταφέρουμε να σώσουμε την χώρα.
Πρέπει να λειτουργήσουμε ως κοινωνία και όχι ατομικά όπως λειτουργούσαμε τόσα χρόνια.
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
