Ρήγματα και αποστάσεις ασφαλείας από το Μαξίμου

Νέα ρήγματα στην κυβερνητική συνοχή καταγράφτηκαν σήμερα, με «καταλύτη» το προσφυγικό. Το Μαξίμου διατηρεί αποστάσεις ασφαλείας από επίμαχες δηλώσεις που είτε ξεφεύγουν από τα όρια της σοβαρότητας είτε ρίχνουν λάδι στη φωτιά σε ό,τι αφορά τις τεταμένες σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Λίγο μετά τη διυπυοργική σύσκεψη για το προσφυγικό, με τη συμμετοχή και του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα, άρχισαν οι διαρροές με τις οποίες έμειναν εκτεθειμένοι τόσο ο κ. Μάρδας –για τα περί επενδυτικών κινήτρων για Σύριους επενδυτές από την Ειδομένη– όσο και τις σημερινές δηλώσεις του κ. Μπαλαούρα. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε από το πρωί σε ραδιοφωνικές του συνεντεύξεις πως δεν θα τον ενοχλούσε εάν θα αποκαλούσαμε τη FYROM «Μακεδονία».

Σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις του κ. Μάρδα, οι κυβερνητικοί επιτελείς σημείωναν πως αυτές αποτελούν προσωπικές απόψεις του υφυπουργού, προσθέτοντας πως «πρέπει να προσέχουμε να μην παρερμηνεύονται οι δηλώσεις μας με τέτοιον τρόπο που να πλήττουν τη συνολική πολιτική της κυβέρνησης».

Για τις δηλώσεις του κ. Μπαλαούρα υπήρξε επίσης διακριτή αποδοκιμασία. Όπως σημείωναν συνεργάτες του πρωθυπουργού, «είναι γνωστή η θέση της κυβέρνησης για τα ζητήματα της ονομασίας της γείτονος χώρας, δηλαδή σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και χρήση έναντι όλων». Η δήλωση αυτή είναι πάντως αμφίβολο εάν θα αμβλύνει τις αντιδράσεις από την πλευρά των ΑΝΕΛ, που εξακολουθούν να κάνουν «ψυχρό πόλεμο» για την παραμονή του αναπληρωτή υπουργού για θέματα Μετανάστευσης κ. Μουζάλα στην κυβέρνηση.

Το συμπέρασμα είναι πως το προσφυγικό έχει επηρεάσει για τα καλά τόσο τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, την ώρα που συσσωρεύονται σύννεφα στη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Μάλιστα για την προοπτική της σύμπλευσης αυτής ήδη αρχίζουν να εκδηλώνονται δημόσια διαφωνίες.

Είναι ενδεικτικό το άρθρο του κ. Βασίλη Πάικου στην «Αυγή της Κυριακής», με τίτλο «Ας ξεβολευτεί, δεν πειράζει» στο οποίο μεταξύ άλλων σημειώνεται: «Ε, ναι λοιπόν, ίσως ήρθε η ώρα να πάψει να «βολεύεται» με λύσεις τύπου ΑΝ.ΕΛ. Προκειμένου δε να αντιμετωπίσει τις περίπλοκες προκλήσεις που ακολουθούν, ας καταστρώσει άλλη στρατηγική συμμαχιών. Δυσκολότερα διαχειρίσιμη ίσως, αλλά, σίγουρα περισσότερο συμβατή προς τις φυσικές πολιτικές του “συγγένειες” και, προπάντων, προς τον “ορθό πολιτικό λόγο”. Και ας ξεβολευτεί, δεν πειράζει».