Οι υπνοβάτες του Grexit

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η κυβέρνηση και το λεγόμενο κουαρτέτο, που αποτελεί μια διευρυμένη τρόικα, έχουν μπει στην τελική ευθεία για την υπογραφή του τρίτου προγράμματος χρηματοδότησης της Ελλάδας, με το συμπληρωματικό τρίτο μνημόνιο.

Τα νέα είναι καλά, με την έννοια ότι υπάρχει μια οικονομική, διεθνοπολιτική σταθεροποίηση που αποτρέπει την άμεση έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και βαλκανικού τύπου καταστάσεις.

Από την άλλη πλευρά, η δραματική επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης μάς θέτει μπροστά σε νέα καθήκοντα. Εάν δεν υπάρξει αλλαγή τρόπου σκέψης και αντιμετώπισης των προβλημάτων θα επιβεβαιωθεί το σενάριο του Grexit εξαιτίας της αδυναμίας προσαρμογής μας στους κανόνες της Ευρωζώνης και αποτελεσματικής διαχείρισης σύνθετων ζητημάτων.

Επιστροφή στη ρουτίνα

Μια γρήγορη ματιά στον τρόπο που χειρίζονται τα εκκρεμή ζητήματα οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έχουν επιστρέψει, με προκλητική ευκολία, στη γνωστή ρουτίνα.

Στον τομέα του ασφαλιστικού, συνταξιοδοτικού συστήματος η κυβέρνηση δίνει μια μάχη τακτικής για να καθυστερήσει την αναγκαία εξυγίανσή του.

Έχουμε φτάσει στο σημείο να διαπραγματευόμαστε πρόσθετο δανεισμό από τους εταίρους προκειμένου να συντηρήσουμε, για ένα μεταβατικό διάστημα, το καθεστώς των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, το οποίο βέβαια δεν ισχύει στις περισσότερες χώρες από τις οποίες ζητάμε πιστωτικές διευκολύνσεις.

Τα οικονομικά του ασφαλιστικού, συνταξιοδοτικού συστήματος βρίσκονται εκτός ελέγχου και δεν γίνεται καμία σοβαρή προσπάθεια να αντιμετωπιστεί δραστικά το πρόβλημα ώστε να αποκατασταθεί η δημοσιονομική ισορροπία και να γίνει αξιόχρεη η Ελλάδα.

Ανάλογες καταστάσεις παρατηρούνται στο Δημόσιο, όπου συγγενείς, φίλοι, κομματικοί έμπιστοι διορίζονται σε καλά αμειβόμενες θέσεις ευθύνης με προκλητική ευκολία.

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η διεύρυνση των ελλειμμάτων παρά τις δεσμεύσεις για τον περιορισμό τους που έχει αναλάβει η κυβέρνηση και μια νέα πτώση στην ποιότητα της δημόσιας διοίκησης και του ευρύτερου δημόσιου τομέα της οικονομίας.

Η κυβέρνηση αντί να φύγει μπροστά στην εφαρμογή της αναγκαίας πολιτικής προσπαθεί να κερδίσει πολιτικό χρόνο σε βάρος του διαχειριστικού αποτελέσματος και της οικονομικής προοπτικής.

Τα κυβερνητικά στελέχη υπογραμμίζουν σε κάθε ευκαιρία ότι η πολιτική που εφαρμόζουν τους επιβλήθηκε «με το πιστόλι στον κρόταφο», είναι αποτέλεσμα «ευρωπαϊκού πραξικοπήματος» και πως δεν πιστεύουν σε αυτήν ούτε πρόκειται να οδηγήσει στη βελτίωση της κατάστασης.

Κρίσιμο εξάμηνο

Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας και οι συνεργάτες του εξακολουθούν να επιδεικνύουν την άγνοια κινδύνου που χαρακτήρισε το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο της αριστερής διακυβέρνησης.

Η παραμονή μας στην Ευρωζώνη δεν εξαρτάται μόνο από πολιτικά κριτήρια –τα οποία καλύπτει σε γενικές γραμμές η κυβέρνηση μετά τη στροφή 180 μοιρών που πραγματοποίησε με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού- αλλά και από εξαιρετικά σημαντικά οικονομικά κριτήρια.

Η Ευρωζώνη είναι ένας ενιαίος οικονομικός χώρος υψηλών προδιαγραφών και με μεγάλες απαιτήσεις σε ό,τι αφορά τον ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης έγινε φανερό ότι οι κυβερνήσεις των χωρών μελών, με εξαίρεση την γαλλική, την ιταλική και την κυπριακή, ήθελαν μια πιο αυστηρή αντιμετώπιση της κυβέρνησης Τσίπρα και της χώρας μας.

Έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε αποτελεσματικά με βάση τους κανόνες που ισχύουν στην Ευρωζώνη για τις υπερχρεωμένες χώρες με σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα στην οικονομία τους και πως θα ήταν καλύτερο για όλους ένα προσωρινό Grexit.

Χρειάστηκαν σημαντικές πολιτικές παρεμβάσεις και η εκδήλωση του πρωταγωνιστικού ρόλου του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Γιούνκερ για να αποτραπεί το άμεσο Grexit.

Στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί θα υπάρξει νέα διαπραγμάτευση για την ενεργοποίηση του σεναρίου του Grexit, εάν δεν αποδείξει η ελληνική πλευρά ότι είναι πρόθυμη και κυρίως αποτελεσματική σε ό,τι αφορά στη διαχείριση του τρίτου προγράμματος-μνημονίου.

Προς το παρόν, τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού δημιουργούν την εντύπωση υπνοβατών του Grexit.