Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει την ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για τη συνάντηση με τον Πρέσβη της Βενεζουέλας
Τα συνδικαλιστικά όργανα δεν είναι πάντα αντιπροσωπευτικά των εργαζομένων του κλάδου τον οποίο εκπροσωπούν. Πολύ συχνά εκλέγονται από ένα μικρό ποσοστό των εργαζόμενων κι ακόμα κι όταν η συμμετοχή είναι μεγαλύτερη οι άνθρωποι ανάμεσα στους οποίους έχουν να διαλέξουν οι ψηφοφόροι είναι ενός συγκεκριμένου τύπου: του κομματικά εξαρτώμενου ή ιδεολογικά κολλημένου. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά ο κανόνας είναι αυτός. Κι όλο αυτό το γράφω για να καταλήξω στο ότι ελπίζω το συνδικαλιστικό όργανο των δικαστών και των εισαγγελέων της χώρας, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, να μην είναι αντιπροσωπευτικό των λειτουργών της δικαιοσύνης γιατί σε αντίθετη περίπτωση έχουμε πρόβλημα.
Όταν γράφω «έχουμε πρόβλημα» βέβαια δεν αναφέρομαι σε όλους. Αναφέρομαι σε όσους προτιμούν τη δημοκρατία, σε όσους δεν γοητεύονται από καθεστώτα τα οποία ρίχνουν στη φυλακή τους αντιπάλους τους, σε όσους απωθούνται από χώρες στις οποίες η ελευθερία της έκφρασης εξαρτάται από τις ορέξεις των αρχόντων. Εμείς λοιπόν έχουμε πρόβλημα αν η πλειονότητα των δικαστών και των εισαγγελέων στηρίζει καθεστώτα όπως αυτό του Μαδούρο όπως το κάνει το συνδικαλιστικό τους όργανο το οποίο όχι μόνο συναντήθηκε με τον πρέσβη της Βενεζουέλας αλλά εξέδωσε και την εξής ανακοίνωση:
«Υποδεχτήκαμε σήμερα στα γραφεία της Ένωσης τον Πρέσβη της Βενεζουέλας κ Freddy Fernandez, μετά από αίτημα του για συνάντηση.
Αφού διατύπωσε τα θετικά του σχόλια για το από 7-1-2026 Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Ένωση, μας εξέθεσε τις ανησυχίες του για την παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου μετά την απαγωγή του Προέδρου της χώρας και έκανε την εκτίμηση του για τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα προκληθούν.
Επισήμανε τον τρόπο με τον οποίο εξακολουθούν να λειτουργούν απρόσκοπτα οι συνταγματικοί θεσμοί, το Κοινοβούλιο και η Δικαιοσύνη στην Βενεζουέλα.
Εξέφρασε τέλος την ελπίδα να επικρατήσουν οι αρχές της δικαιοσύνης σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα στην ταραγμένη περίοδο που διερχόμαστε.»
Δε νομίζω ότι χρειάζεται να γράψω κάτι για τον τρόπο που λειτουργούν το Κοινοβούλιο και η Δικαιοσύνη στη Βενεζουέλα. Αλλά νομίζω ότι κάτι πρέπει να γράψω για τους συνδικαλιστές του δικαστικού κλάδου που φαίνεται να αποδέχονται και να στηρίζουν τον συγκεκριμένο τρόπο. Και μάλιστα τόσο πολύ ώστε τον τελευταίο μήνα οι μόνες ανακοινώσεις της Ένωσης που δεν αφορούν εκδηλώσεις της (κοπή πίτας, χριστουγεννιάτικη γιορτή και ευχές) είναι δύο ανακοινώσεις για τη Βενεζουέλα. Η μια αυτή που διαβάσατε και η άλλη της 7ης Ιανουαρίου με την οποία καταδικάζεται η απαγωγή του Μαδούρο. Και η μόνη απορία που μπορεί να έχει κανείς είναι γιατί οι συνδικαλιστές δικαστικοί έχουν αμελήσει να εκδώσουν μια ανακοίνωση με την οποία να στηρίζουν το καθεστώς του Ιράν. Και μπράβο τους.
17°
