Σαντορίνη: Χαμένοι στη μετάφραση

Οι σεισμοί είναι τεκτονικοί· όχι, είναι ηφαιστειογενείς· όχι, είναι και τα δύο. Δεν προκύπτει ηφαιστειακή δραστηριότητα· όχι, προκύπτει, αλλά δεν είναι ανησυχητική. Υπάρχει κίνηση μάγματος κάτω από τον φλοιό της γης· η κίνηση εντοπίζεται στη Νέα Καμένη· όχι, στο Κολούμπο· όχι, στην Άνυδρο. Αποκλείεται να γίνει σεισμός πάνω από τα 6 ρίχτερ· εκτός αν ξυπνήσει το ρήγμα της Αμοργού, που βγάζει σεισμούς πάνω από τα 7 ρίχτερ. Η Καλντέρα μετατοπίστηκε κατά μερικά χιλιοστά· είναι αποτέλεσμα της γεωλογικής δραστηριότητας ή μήπως στα έγκατα της γης μαίνεται ανηλεής πόλεμος μεταξύ εξωγήινων δυνάμεων από τη μία και των Ελοχίμ και Νεφελίμ από την άλλη;

Εξαρτάται ποιον ακούς, ποιον διαβάζεις, ποιον πιστεύεις. Όλα στη ζωή είναι θέμα επιλογών, το ίδιο ισχύει και για την ενημέρωση. Οι σαραντάρηδες και πάνω ζήσαμε την εποχή πριν το διαδίκτυο, όταν διαβάζαμε εφημερίδα το πρωί και βλέπαμε μισάωρο δελτίο ειδήσεων στις οχτώμιση το βράδυ. Άντε, στο ενδιάμεσο να ακούγαμε και ραδιόφωνο, πολλή μουσική και λίγη ειδησεογραφία. Στη σχολή δημοσιογραφίας μάς μάθαιναν τους δύο χρυσούς κανόνες της επιτυχίας: Πρώτα βρίσκεις την είδηση και μετά τη διασταυρώνεις ώστε να αποδειχτεί έγκυρη. Εντάξει και έναν τρίτο, την ταχύτητα· πρέπει να προλάβεις πριν κλείσει το κασέ της εφημερίδας, για να δεις το ρεπορτάζ σου την επόμενη στα περίπτερα. Μετά ήρθε η ψηφιακή εποχή· οι εφημερίδες κάνουν πλέον πολιτική και σχολιασμό, ενημέρωση κάνουν όλοι οι υπόλοιποι: Τα κανάλια, τα σάιτ, τα σόσιαλ μίντια, οι γιουτιούμπερς, οι ινφλουέσερς· εγώ, που άκουσα κάτι από κάποιον, που διάβασε κάτι από κάποια, που ξέρει κάποιον που δουλεύει κάπου, που έχει πληροφορίες για κάτι, που είδαν πολλοί κάποτε, που θα βγει στην επιφάνεια κάποια στιγμή. Ε, σίγουρα είναι αλήθεια, εκατό τα εκατό.

Οι κανόνες της ενημέρωσης έχουν πεταχτεί στα σκουπίδια, μαζί με τα απούλητα φύλλα των εφημερίδων. Όλοι, εκτός από έναν, την ταχύτητα. Όλα πρέπει να φτάσουν στο κοινό σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή. Σε ζωντανή σύνδεση, λόγος και εικόνα αφιλτράριστα και αφρόντιστα, τίτλοι ανορθόγραφοι, ρεπόρτερ ανενημέρωτοι, εικασίες που παρουσιάζονται ως γεγονότα, υποκειμενικές απόψεις που προβάλλονται ως αντικειμενικές αλήθειες. Πανελίστες και παρουσιαστές συνομιλούν με γεωλόγους και σεισμολόγους, μιλούν για ρήγματα και κρατήρες, για τους νησιώτες που κακώς έφυγαν από τα σπίτια τους, αλλά καλώς ανησυχούν, γιατί το φαινόμενο είναι πρωτόγνωρο και οι επιστήμονες είναι με το δίκιο τους επιφυλακτικοί. Και πάμε τώρα στο επόμενο θέμα, ζωντανή σύνδεση με την Πλάκα για τους «βασιλικούς» γάμους, η νύφη φόρεσε ένα ωραιότατο νυφικό, ας μάθουμε τι μενού θα έχει η γαμήλια δεξίωση και ποιοι έλαμψαν με την απουσία τους, πριν περάσουμε στο επόμενο ρίχτερ, μας συγχωρείτε, θέμα.

Δεν είναι να απορείς για τη σύγχυση που επικρατεί στο μυαλό μας. Να μείνουμε στα νησιά μας ή να φύγουμε και οι υπόλοιποι, να επιστρέψουμε και να συνηθίσουμε τις δονήσεις ή να ψάξουμε δουλειά αλλού για φέτος, να εμπιστευτούμε την επιτροπή που ενημερώνει την κυβέρνηση ή μας κρύβουν την αλήθεια, όπως γράφει ο ανώνυμος χρήστης του φέισμπουκ που είναι σίγουρος πως έφτασε η ώρα να πληρώσουμε για τις αμαρτίες μας και τη φιλαργυρία μας· εσείς δεν είστε που χρεώνετε δύο χιλιάδες ευρώ τη βραδιά, καλά να πάθετε τώρα! Όχι δεν είμαστε εμείς, είναι οι επενδυτές που, ακόμα κι αν η Σαντορίνη πάει στον πάτο της θάλασσας, θα επενδύσουν τα κεφάλαια τους αλλού, ας είναι καλά η παγκοσμιοποίηση και η αδιάκοπηκίνηση του χρήματος που ρέει γρηγορότερα κι από το ηφαιστειακό μάγμα. Κι εμείς τι θα κάνουμε; Θα μπαίνουμε ανά πεντάλεπτο στα σάιτ που καταγράφουν τους σεισμούς, θα αλλάζουμε κανάλια για να πετύχουμε την επόμενη ζωντανή σύνδεση με ειδικούς και μη, θα προσπαθήσουμε να βγάλουμε συμπεράσματα και να πάρουμε αποφάσεις για το μέλλον μας. Εκτός κι αν μπουχτίσουμε κι αλλάξουμε κανάλι, για να δούμε τον Μπιλ Μάρει και τη Σκάρλετ Γιόχανσον να αντιμετωπίζουν τα δικά τους αναπάντητα ερωτήματα σε ένα μπαρ ξενοδοχείου στο Τόκιο. Χαμένοι στη μετάφραση, κι αυτοί κι εμείς.