Βουτσάς: Η άγνωστη ιστορία που είχε εξομολογηθεί στον Χρ. Χωμενίδη

Μια άγνωστη ιστορία που του είχε εξομολογηθεί ο Κώστας Βουτσάς αποκάλυψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο Χρήστος Χωμενίδης από τότε που γυριζόταν μια σειρά βασισμένη σε ένα του βιβλίο.

Τότε λοιπόν, του είχε πει: «Είχαμε παίξει σε μια κωμόπολη της Μακεδονίας, φτώχεια τότε και των γονέων, μόλις και μετά βίας μάς έδωσαν από ένα πιάτο μακαρόνια αλάδωτα. Άμα ήταν καλοκαίρι, δεν υπήρχε αμφιβολία πως θα κοιμόμασταν στα παγκάκια της πλατείας. Μα είχε ψοφόκρυο. Χιόνιζε. Το χε στρώσει δέκα πόντους. Μάς σπλαχνίστηκε ο χανιτζής –“ξενοδοχείον” το ’λεγε μα χάνι ήταν- και μάς παραχώρησε τρία-τέσσερα δωμάτια. Σε εμένα έτυχε το μικρότερο, η σοφίτα, τουλάχιστον δεν θα το μοιραζόμουν. Μπαίνω και τι να δω; Ράντζο ετοιμόρροπο, στρατιωτικού τύπου, και το χειρότερο σπασμένα τζάμια. Έμπαζε παγωνιά. Έπεσα με τα ρούχα, σκεπάστηκα όπως-όπως με μια σκοροφαγωμένη κουβέρτα και με κάτι εφημερίδες κι έκλεισα τα μάτια. Κροτάλιζαν τα δόντια μου ώσπου με πήρε ο ύπνος.... Στη μέση της νύχτας ξυπνάω από τη ζέστη. Μια ξαφνική χόβολη άλλο πράγμα! “Αυτό ήταν” σκέφτομαι. “Πέθανα και πήγα στον παράδεισο...”. Ανασηκώνομαι και τι να δω στο φως του φεγγαριού; Μισή ντουζίνα γάτες και γατάκια, οικογένεια ολόκληρη, είχαν τρυπώσει από το σπασμένο τζάμι κι είχαν κουρνιάσει και γουργούριζαν πάνω μου! “Σε αγαπάει ο Θεός, Κωστάκη!” είπα τότε στον εαυτό μου».