Ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ ανίδεος για την πραγματικότητα του «εύκολου» πολέμου κατά του Ιράν που υποσχέθηκε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου;
Όταν ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έφτασε στις ΗΠΑ τον περασμένο Δεκέμβριο είχε μαζί του μια έκκληση – και ένα όχι και τόσο διακριτικό «δόλωμα».
Έπειτα από μήνες αναπλήρωσης αποθεμάτων σε αντιαεροπορικά και άλλα πυραυλικά συστήματα, μετά τη 12ήμερη σύγκρουση του Ιουνίου, κατά την οποία οι ΗΠΑ συμμετείχαν στους βομβαρδισμούς των πυρηνικών εγκαταστάσεων της Τεχεράνης, το Ισραήλ ήταν έτοιμο να προχωρήσει ξανά – αυτή τη φορά με πιο φιλόδοξους στόχους.
Όπως αναφέρει σε ανάλυσή του ο Guardian, στη συνέντευξη Τύπου των δύο ηγετών, ο Ντόναλντ Τραμπ φάνηκε να επαναλαμβάνει τα γνωστά επιχειρήματα του Μπενιαμίν Νετανιάχου. «Τώρα ακούω ότι το Ιράν προσπαθεί να ενισχυθεί ξανά», είπε. «Τότε θα πρέπει να τους χτυπήσουμε. Θα τους καταστρέψουμε. Αλλά ελπίζω να μη συμβεί αυτό».
Ο Ισραηλινός ηγέτης, όπως και άλλοι πριν από αυτόν, απευθύνθηκε στο εγώ του Τραμπ: του προσέφερε το κορυφαίο βραβείο της χώρας του, το Israel Prize, για τη «τεράστια συμβολή του στο Ισραήλ και τον εβραϊκό λαό».
Σύμφωνα με το περιοδικό The Atlantic, ο Νετανιάχου πρότεινε και ένα ακόμη όφελος: η ήττα του Ιράν θα επέτρεπε στο Ισραήλ να μειώσει τη μεγάλη εξάρτησή του από την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια.
Η συνάντηση αυτή ήταν μία από τις πολλές επαφές μεταξύ των δύο ηγετών τις εβδομάδες που ακολούθησαν, καθώς ο Νετανιάχου επιδίωκε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή των ΗΠΑ σε μια ευρεία σύγκρουση με την Τεχεράνη.
Θα ήταν μια ιστορική ευκαιρία που απαιτούσε μια σύντομη εκστρατεία. Ένα επιπλέον «κίνητρο» ήταν ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να εκδικηθεί για φερόμενα ιρανικά σχέδια εναντίον της ζωής του.
Αυτό που προκύπτει πλέον ξεκάθαρα είναι ότι ο Νετανιάχου και το ισραηλινό στρατιωτικό κατεστημένο είχαν επενδύσει πλήρως στην ιδέα ενός εύκολου πολέμου.
Στις 28 Φεβρουαρίου, την πρώτη ημέρα της σύγκρουσης, Ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωναν ότι η ιρανική απειλή θα περιοριζόταν μέσα σε λίγες ημέρες.
Άλλες εκτιμήσεις ανέφεραν ότι ο πόλεμος θα διαρκούσε το πολύ τρεις εβδομάδες.
Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.
Στη Γάζα, παρά την καταστροφική εκστρατεία, η Χαμάς εξακολουθεί να υπάρχει. Στον Λίβανο, η Χεζμπολάχ διατηρεί ακόμη τη δυνατότητα να εκτοξεύει πυραύλους.
Στο Ιράν, παρά τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και άλλων αξιωματούχων, δεν υπήρξε γρήγορη αλλαγή καθεστώτος.
Αντίθετα, το καθεστώς φαίνεται να συσπειρώθηκε γύρω από τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Ακόμη και εντός της αμερικανικής κυβέρνησης υπάρχει η αντίληψη ότι ο Νετανιάχου υπερέβαλε.
Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές: «Πριν από τον πόλεμο, ο Νετανιάχου το παρουσίασε στον πρόεδρο ως κάτι εύκολο – πολύ πιο εύκολο απ’ ό,τι ήταν στην πραγματικότητα».
Άλλοι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο Τραμπ ήταν πρόθυμος και πλήρης εταίρος, ήδη έτοιμος για σύγκρουση.
Τεράστιες οι συνέπειες του πολέμου Άγνωστο πότε θα τελειώσει
17°
