Ποιοι είναι οι Κούρδοι και γιατί ο Τραμπ θέλει να συμμετάσχουν στον πόλεμο κατά του Ιράν
Οι Κούρδοι αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες εθνοτικές ομάδες στον κόσμο. Οι περισσότεροι ζουν στις κορυφές και τις κοιλάδες που εκτείνονται στα σύνορα της Αρμενίας, του Ιράκ, του Ιράν, της Συρίας και της Τουρκίας.
Αν και συνδέουν την ιστορία τους με αυτή των Μήδων, ενός αρχαίου λαού της Μέσης Ανατολής, οι Κούρδοι έμειναν χωρίς κράτος πριν από έναν αιώνα, όταν τα σύνορα της σύγχρονης Μέσης Ανατολής αναδύθηκαν από την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επανειλημμένα παγιδευμένοι στον αιματηρό πολιτικό ανταγωνισμό μιας ασταθούς περιοχής και συχνά αναγκασμένοι να βασίζονται στην εγχώρια πολιτοφυλακή τους, τους Πεσμεργκά, για άμυνα, οι Κούρδοι λένε ότι η σκληρή και συχνά αιματηρή ιστορία τους τούς έχει διδάξει ότι «δεν έχουν φίλους παρά μόνο τα βουνά».
Οι Κούρδοι έχουν τη δική τους ξεχωριστή κουλτούρα, με μια γλώσσα συγγενή με την περσική που έχει πολλές διαλέκτους, παραδοσιακές ενδυμασίες, μουσική, κουζίνα και ταυτότητα. Ο εθνικισμός τους έχει τις ρίζες του στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά τα όνειρα για μια πατρίδα έχουν επανειλημμένα διαψευσθεί και οι υποσχέσεις που δόθηκαν εδώ και έναν αιώνα - ή και περισσότερο - από αυτοκρατορικές δυνάμεις όπως η Βρετανία και στη συνέχεια οι ΗΠΑ για την υποστήριξη των εθνικών τους φιλοδοξιών έχουν μείνει ανεκπλήρωτες. Οι περισσότεροι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι, αλλά υπάρχουν σημαντικές θρησκευτικές μειονότητες.
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια σειρά από αυταρχικά καθεστώτα, ηγεμόνες και κυβερνήσεις στην περιοχή έχουν καταπιέσει βάναυσα τους Κούρδους, εκτοπίζοντας και σκοτώνοντας ολόκληρες κοινότητες. Εξωτερικές δυνάμεις έχουν επιδιώξει να εκμεταλλευτούν τους Κούρδους για να αποκτήσουν επιρροή, σπέρνοντας καταστροφικές διαφωνίες και αντιπαλότητα. Τέτοιες παρεμβάσεις συχνά έφεραν καταστροφικά αποτελέσματα για τις κουρδικές κοινότητες.
Στην Τουρκία, μια μακρά σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και του PKK, μιας αριστερής ομάδας που αρχικά αγωνίστηκε για ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος και στη συνέχεια για αυτονομία, έχει σκοτώσει περισσότερους από 40.000 ανθρώπους και έχει εκτοπίσει πολλούς άλλους στα νοτιοανατολικά της χώρας.
Στο Ιράκ, ο Σαντάμ Χουσεΐν χρησιμοποίησε χημικά όπλα εναντίον των Κούρδων στο βορρά, αν και μετά τον πόλεμο του Κόλπου το 1991 κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ημιαυτόνομη ζώνη την οποία κυβερνούν έκτοτε. Οι κουρδικές περιοχές του Ιράν έχουν ιστορικό αντίστασης στην κεντρική εξουσία που χρονολογείται από την επανάσταση του 1979. Πιο πρόσφατα, αποτέλεσαν σημαντικό σημείο ανάφλεξης κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου κύματος εσωτερικών αναταραχών το 2022, όταν οι πανεθνικές διαμαρτυρίες πυροδοτήθηκαν από τον θάνατο της Mahsa Amini, η οποία ήταν Ιρανοκουρδικής καταγωγής, και ξανά μετά από αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες που ξεκίνησαν στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 και οδήγησαν στη δολοφονία χιλιάδων ανθρώπων τον Ιανουάριο του 2026.
Στη Συρία, οι προσπάθειες κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της τελευταίας δεκαετίας για την οικοδόμηση ενός θύλακα εκεί τελικά απέτυχαν. Ένας βασικός παράγοντας ήταν η απόφαση των ΗΠΑ να δώσουν προτεραιότητα στην εδραίωση ενός νέου συριακού κράτους και στις σχέσεις με την Άγκυρα έναντι των κουρδικών φιλοδοξιών. Αυτή η προσπάθεια, η οποία κόστισε πολλές ζωές Κούρδων, εδραίωσε τη φήμη των πεσμεργκά - το όνομα σημαίνει αυτοί που αναζητούν τον θάνατο - ως αποτελεσματικών μαχητών των οποίων η γνώση του εδάφους, η κινητικότητα και το κίνητρο αντισταθμίζουν τον ελαφρύ οπλισμό τους ακόμη και ενάντια σε σκληρούς εχθρούς. Επίσης, έχτισε δεσμούς με Αμερικανούς αξιωματούχους και στρατιωτικό προσωπικό, και βελτίωσε τακτικές που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν τις επόμενες εβδομάδες εάν, όπως αναφέρθηκε, η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώξει να χρησιμοποιήσει μαχητές από ιρανοκουρδικές ομάδες της αντιπολίτευσης για να υπονομεύσει τους νυν ηγέτες στην Τεχεράνη.
Με αεροπορική υποστήριξη και στρατιωτικούς συμβούλους των ΗΠΑ επί τόπου, οι Πεσμεργκά θα μπορούσαν να καταλάβουν και να κρατήσουν εδάφη σε περιοχές στο Ιράν που κυριαρχούνται από Κούρδους, αλλά οποιαδήποτε υπόνοια ότι θα μπορούσαν να προχωρήσουν πολύ πέρα από τα σύνορα είναι μη ρεαλιστική, λένε οι αναλυτές. Αντίθετα, ο στόχος θα ήταν να αναγκαστούν οι Ιρανοί στρατιωτικοί διοικητές να εκτρέψουν πολύτιμα στρατεύματα και πόρους σε περιθωριακά πεδία μαχών στα σύνορα, ενώ παράλληλα θα εμπνεύσουν άλλες εθνοτικές κοινότητες εντός του Ιράν να ξεκινήσουν τις δικές τους εκστρατείες - ενδεχομένως και με τη βοήθεια των ΗΠΑ.
Προς το παρόν, οι κυρίαρχοι Ιρακινοί-Κούρδοι ηγέτες στο βόρειο Ιράκ επιμένουν ότι θα παραμείνουν ουδέτεροι. Όταν ξεσπούν πόλεμοι, οι Κούρδοι συχνά βρίσκονται σε διασταυρούμενα πυρά, υπογραμμίζοντας για άλλη μια φορά ότι οι μόνοι αληθινοί προστάτες τους είναι οι κορυφές γύρω τους.
17°
