ΗΠΑ: Τι σημαίνει «κάτω από το όριο της φτώχειας»;

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία από το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ το ποσοστό των Αμερικανών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας είναι σε εθνικό επίπεδο 13,4%. Περίπου 42,5 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη στέγαση, στην υγεία, στην παιδεία, ενώ έχουν συσσωρεύσει απλήρωτους λογαριασμούς, χρέη από ιατρικές υπηρεσίες, από πιστωτικές κάρτες κι από δάνεια. Το κατώφλι της φτώχειας ισοδυναμεί πάνω-κάτω σε 25.000 δολάρια ετησίως ανά άτομο και σε 32.000 ανά ζευγάρι, αλλά δεν είναι ίδιο για όλες τις πολιτείες: καθώς οι τιμές και οι μισθοί ποικίλλουν, διαφέρει ο ορισμός του κατώτερου εισοδήματος. Ωστόσο, η παγίδα της φτώχειας που αφορά άτομα, οικογένειες και γενιές Αμερικανών, αφορά και μερικές πολιτείες οι οποίες προχωρούν πιο αργά από άλλες ως προς το επίπεδο ζωής. Ο φαύλος κύκλος οφείλεται συχνά στη δαπανηρή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η έλλειψη της οποίας σημαίνει χρόνιες ασθένειες, αναπηρίες, αδυναμία για εργασία και παιδεία,  άρα σταθερή φτώχεια. Συντρέχουν επίσης φυλετικοί παράγοντες, παράγοντες ηλικίας του πληθυσμού και ποιότητας κλίματος και περιβάλλοντος, καθώς και, προπάντων, παράγοντες που ευνοούν την απασχόληση.

Το 2014, το μερίδιο του πληθυσμού των ΗΠΑ που ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας ήταν 15,6%, που ισοδυναμούσε τότε με 47,7 εκατομμύρια Αμερικανούς. Η πολιτεία του Μισισιπή εξακολουθεί να έχει το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας από όλες τις πολιτείες: αν και μειώθηκε από 22,6% το 2014 σε 20,3% το 2019, παραμένει σταθερό τα τελευταία δύο χρόνια. Δεύτερη έρχεται η Λουιζιάνα με 19,2% και ακολουθούν το Νέο Μεξικό με 19,1% , η Δυτική Βιρτζίνια με 17,6%, το Κεντάκι με 17,3%, το Άρκανσο με 17,0%, η Αλαμπάμα με 16,7%, η Οκλαχόμα με 15,7%, το Τενεσί με 15,2% και η Νότια Καρολίνα με 15,2%. Στη Λουιζιάνα παρατηρείται και το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας για τους ηλικιωμένους άνω των 65 ετών, ενώ στη Δυτική Βιρτζίνια η φτώχεια επιδεινώνεται από την κατανάλωση οπιοειδών.

Η πολιτεία που κατόρθωσε να περιορίσει περισσότερο τη φτώχεια είναι το Όρεγκον: από 16,7% το 2014, έφτασε το 13,2%, ενώ αντιθέτως επιδείνωση σημειώθηκε στην Αλάσκα, όπου από 10,1% το 2014 αυξήθηκε το 10,7%. Η Αλάσκα είναι η μόνη από τις 50 πολιτείες που φτώχυναν.

Από την άλλη πλευρά, σε μερικές πολιτείες τα ποσοστά φτώχειας είναι μικρότερα από 10%, με αποτέλεσμα η φτώχεια να κρύβεται, να μην μπορεί να γίνει ορατή. Αν και στο Νιου Χάμσαϊρ, το 7,6% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, αυτή η πολιτεία της Νέας Αγγλίας φαίνεται, και είναι, ένα ειδυλλιακό μέρος. Το Μέριλαντ δείχνει τη φτώχεια του μόνο στη Βαλτιμόρη: η πόλη ανεβάζει το ποσοστό φτώχειας της πολιτείας στο 9,2%∙ στις ημι-αστικές περιοχές τα πράγματα είναι καλύτερα. Στη Χαβάη οι φτωχοί είναι περίπου το 9,4% του πληθυσμού, στη Μινεσότα το 9,7% και στη Γιούτα το 9,8%. Η Γιούτα παρουσιάζει θετική τάση με μεγάλη αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ τα τελευταία πέντε χρόνια κυρίως εξαιτίας των επιχειρήσεων ψηφιακής τεχνολογίας που έχουν εγκατασταθεί στην πολιτεία.

Το ετήσιο εισόδημα που θεωρείται «μεσαίο» κυμαίνεται από 26.000 μέχρι 89.000 ανά άτομο κι από 52.000 μέχρι 156.000 ανά οικογένεια 4 ατόμων. Το 51% των Αμερικανών κατατάσσονται σε αυτή την κατηγορία: το ποσοστό παραμένει περίπου ίδιο από το 2012. Αν και δεν έχουν ακόμα υπολογιστεί οι συνέπειες της πανδημίας στο εισόδημα, το εισοδηματικό όριο της μεσαίας τάξης δεν φαίνεται να έχει αλλάξει: σύμφωνα με το ερευνητικό κέντρο Pew, για μια οικογένεια τριών ατόμων, 48.500 δολάρια ετησίως θεωρούνται «οριακό εισόδημα» ιδιαίτερα στις μητροπολιτικές περιοχές.