Κοσμος

Σκοτώστε τους κακομούτσουνους!

Ρωσο-ουκρανικός πόλεμος: οι δικαιολογίες των Ρώσων για την εισβολή

ρωσικά τανκς — Ρωσικά τανκς εισβάλλουν στην Ουκρανία © Stringer / EPA

27.02.2022, 20:12
Ανδρέας Βασιλιάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Βαγγέλης Μουρίκης - Συνέντευξη: Ο ηθοποιός μιλάει για τον ρόλο του στην ταινία «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ» του Γιώργου Γεωργόπουλου, το σινεμά και τη ζωή.

Κινηματογραφος Βαγγέλης Μουρίκης: «Ο αυτοσχεδιασμός γίνεται στους δρόμους της Αθήνας»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Γιώργος Μαρίνος: Ένας πρωτοπόρος της σάτιρας και του ελληνικού καμπαρέ

Θεατρο - Οπερα Γιώργος Μαρίνος 1939–2026: Ο πρώτος Έλληνας περφόρμερ – Μια ζωή σαν σόου

Χάρης Μαρκάκης

Παρασκευή 13 Μαρτίου ραντεβού στο Μπαρ Μπεε Κιου με τον Voice 102.5

Life in Athens Ραντεβού στο burger party του Voice 102.5 και του Μπαρ Μπεε Κιου στο Πασαλιμάνι

A.V. Team

Σχόλιο για την εκλογίκευση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και τις μνήμες που ανασύρει από τον 20ό αιώνα

Το σκεπτικό είναι στοιχειωδώς απλό και παρανοειδές: πρέπει να τους σκοτώσουμε γιατί είναι σαν κι εμάς, αλλά επιμένουν να υποστηρίζουν ότι είναι διαφορετικοί!

Δεν μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο! Είναι ασύμβατο με τις αρχές μας!

Δεν είναι δυνατόν να έχουν διαφορετική άποψη από τη δική μας!

Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουν στην αυτοδιάθεση, στην ανεξαρτησία, στην ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού, στη δημοκρατία.

Ας τους σκοτώσουμε επιτέλους, για να μάθουν!

Αυτό που εξελίσσεται αυτές τις μέρες στην Ουκρανία, με τη δολοφονική εισβολή των ρώσων, είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να είχε συμβεί, χειρότερο ακόμα κι απ’ το κυπριακό, κι απ’ το γιουγκοσλαβικό, κι απ’ το λιβανικό, γιατί εκείνα, απλά, προηγήθηκαν. Είναι μια επανάληψη. Και η επανάληψη δείχνει ότι δεν πρόκειται να απαλλαγούμε ποτέ απ’ αυτήν την πρωταρχική επιθυμία για καταστροφή και αυτοκαταστροφή. Είτε για λόγους συμφέροντος, είτε εξ αιτίας της ιδεολογικοποίησης, είτε εξ αιτίας της μεγαλομανίας ενός αυταρχικού ηγέτη, φαίνεται ότι όσο θα υπάρχουν άνθρωποι πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη, θα εξακολουθούν να σκοτώνουν ό ένας τον άλλον και να τον καταστρέφουν. Για τα πετρέλαια; Για το φυσικό αέριο; Για την υφαλοκρηπίδα; Για το «ζωτικό χώρο»; Για τα διαμάντια; Για τη θρησκεία; Για το έθνος; Γιατί δεν γουστάρουμε τα μούτρα τους;

Πάντα θα υπάρχει μια εκλογικευμένη απάντηση η οποία θα αιτιολογεί την παράνοια. Και έτσι θα συνεχίσουμε να σκοτωνόμαστε, αφού δεν έχουμε και τίποτα καλύτερο να κάνουμε.