Πιέρ Μορουά: «Έφυγε ένας πυλώνας του δημοκρατικού σοσιαλισμού»

Σε ηλικία 84 ετών απεβίωσε ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας, Πιερ Μορουά, ο οποίος ηγήθηκε της πρώτης σοσιαλιστικής κυβέρνησης (1981-1984) της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας υπό την προεδρία του Φρανσουά Μιτεράν. «Ένας πυλώνας του δημοκρατικού σοσιαλισμού έφυγε», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, Λοράν Φαμπιούς ανακοινώνοντας το θάνατο στους δημοσιογράφους στο Τόκιο, όπου συνοδεύει τον πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ σε επίσημο ταξίδι. Ο Γάλλος πρόεδρος απέτισε φόρο τιμής στον Μορουά λέγοντας «αποχαιρετούμε έναν άνδρα που υπηρέτησε τη Γαλλία σε πολύ ιδιαίτερες στιγμές». Ο καθηγητής στο Κέντρο Πολιτικών Επιστημών (Cevipof), Ανρί Ρεΐ, δήλωσε ότι κάποτε ο Μορουά ενσάρκωνε «τη συνέχεια και την ανανέωση του σοσιαλισμού των δεκαετιών του ’70 και του ‘80».

«Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός κυβέρνησης συνεργασίας της αριστεράς όταν αυτή έκανε τα πρώτα της βήματα στην εξουσία επί 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας. Έλαβε γενναία μέτρα που αποκλήθηκαν λιτότητα, υπηρέτησε τη χώρα του χωρίς ποτέ αποκλίνει από τις θεμελιώδεις αξίες της», πρόσθεσε ο Ολάντ.

Ο Πιέρ Μορουά υπεβλήθη σε εγχείρηση για αφαίρεση κακοήθους όγκου στον πνεύμονα τον Απρίλιο του 2012. Είχε νοσηλευτεί εκ νέου την 1η Ιουνίου σε νοσοκομείο στην περιφέρεια του Παρισιού. Ο Μορουά διετέλεσε δήμαρχος της Λιλ στη βόρεια Γαλλία επί 28 χρόνια (1973 έως 2001), θέση στην οποία τον διαδέχτηκε η Μαρτίν Ορμπί. Επιθυμία του ήταν να ταφεί στην πόλη που διέτελε δήμαρχος.

Ο πολιτικός με την επιβλητική φυσικά παρουσία και την στεντόρεια φωνή υπήρξε επικεφαλής τριών κυβερνήσεων συνεργασίας της αριστεράς έως το 1984, οπότε τον διαδέχτηκε ο Λοράν Φαμπιούς στο Μέγαρο Ματινιόν. Βουλευτής της βόρειας περιφέρειας της Γαλλίας (1973-1981 και 1986 έως 1992), ευρωβουλευτής (1979-1981), πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου της περιφέρειας Νορ-Πα-ντε-Καλέ (1974-1981) και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς , όπου διαδέχθηκε τον Βίλι Μπραντ (1992 έως 1999). Ο Γάλλος πρώην πρωθυπουργός είχε διατελέσει διετέλεσε επίσης γερουσιαστής από το 1992 έως τον Σεπτέμβριο του 2011. Τέλος υπήρξε ιδρυτής (1993) και πρόεδρος του Ιδρύματος Ζαν Ζορές.

Λ.Χ.