Κρούγκμαν υπέρ Τσίπρα, δημοψηφίσματος

Υπέρ του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα και της απόφασης για δημοψήφισμα τάσσεται ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος κ. Πολ Κρούγκμαν, με άρθρο του στην έγκυρη «New York Times», το οποίο τιτλοφορείται «Η ώρα της αλήθειας για την Ευρώπη».

• Τα κύρια σημεία:

«Μέχρι τώρα όλες οι προειδοποιήσεις για την επερχόμενη διάσπαση του ευρώ αποδείχθηκαν λαθεμένες. Οι κυβερνήσεις, ό,τι κι αν έλεγαν κατά την προεκλογική περίοδο, υπέκυπταν στις απαιτήσεις της τρόικας. Στο μεταξύ η ΕΚΤ επενέβαινε για να καθησυχάσει τις αγορές. Αυτή η διαδικασία διατηρούσε τη συνοχή του ενιαίου νομίσματος, όμως διαιώνιζε και μια βαθιά καταστροφική λιτότητα»

• «Μου φαίνεται ότι η τρόικα … περίμενε, ή τουλάχιστον έλπιζε, ότι η Ελλάδα θα ήταν μια επανάληψη αυτής της ιστορία, όμως ο Έλληνας πρωθυπουργός φαίνεται πια να αρνείται να πέσει στο ίδιο λάθος

• «Αντιμέτωπος με το τελεσίγραφο της τρόικας, ο Τσίπρας αποφάσισε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το αν η χώρα θα πρέπει να το δεχθεί», και, παρά τις επικρίσεις, «στην πραγματικότητα κάνει το σωστό για δύο λόγους»

• «Πρώτο, αν κερδίσει το δημοψήφισμα, η ελληνική κυβέρνηση θα ενισχυθεί από τη δημοκρατική νομιμότητα, η οποία, πιστεύω, εξακολουθεί να έχει σημασία στην Ευρώπη. (Και αν δεν έχει, πρέπει να το γνωρίζουμε)»

• «Δεύτερο, μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν σε μια δύσκολη θέση πολιτικά, με τους ψηφοφόρους ταυτόχρονα οργισμένους απέναντι στις ολοένα και μεγαλύτερες απαιτήσεις για λιτότητα και (την ίδια ώρα) μη διατεθειμένους να φύγουν από το ευρώ. Ήταν πάντα δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς μπορούν να συνδυαστούν αυτές οι επιθυμίες και είναι ακόμη δυσκολότερο τώρα. Το δημοψήφισμα στην πραγματικότητα θα ζητήσει από τους ψηφοφόρους ν'  αποφασίσουν ποια είναι η προτεραιότητά τους και θα δώσει στον Τσίπρα εντολή να κάνει ό,τι χρειάζεται, αν η τρόικα το πάει στα άκρα»

• «Η γνώμη μου είναι ότι ήταν μια πράξη τεράστιας τρέλας από την πλευρά των κυβερνήσεων, των πιστωτών και των θεσμών, να ωθήσουν τα πράγματα σ’ αυτό το σημείο. Όμως το έκαναν και δεν μπορώ να κατηγορήσω τον Τσίπρα που στράφηκε στους ψηφοφόρους αντί να στραφεί σ’ αυτούς (τους θεσμούς)».