Γιαμάλ: «Η μητέρα μου, Σέιλα Εμπάνα, υπήρξε ο μεγάλος στυλοβάτης της ζωής μου»
Μία πολύ μεγάλη κι ανοικτή συνέντευξη παραχώρησε ο νεαρός άσος της Μπαρτσελόνα Λαμίν Γιαμάλ στον δημοσιογράφο Χοσέ Ραμόν ντε λα Μορένα και στο podcast «Resonancia de Corazón», όπου αναφέρθηκε σε όλα όσα αφορούν τον ίδιο, την προσωπική ζωή του και την καριέρα του. Συγκεκριμένα μίλησε για την οικογένειά του, το ντεμπούτο του, τη μαχαιριά που δέχθηκε ο πατέρας του, αλλά και τα 18α γενέθλιά του και το περίφημο πάρτι για το οποίο επικρίθηκε πολύ.
Ο Λαμίν Γιαμάλ παραδέχτηκε τη μεγάλη αλλαγή που έχει υποστεί η ζωή του από τότε που έγινε παγκόσμιας εμβέλειας σταρ. «Μου άλλαξε η ζωή σε όλα. Παλιά μπορούσα να κάνω ό,τι ήθελα: μπορούσα να βγω για κάτι με τους φίλους μου, αλλά τώρα τίποτα. Θυμάμαι την καλοκαιρινή προετοιμασία στην Κορέα, στην Ιαπωνία, στην Κίνα• ήταν αδύνατο να βγω οπουδήποτε… Αλλά είμαι χαρούμενος», εξήγησε ο άσος των «μπλαουγκράνα».
Ο Γιαμάλ τόνισε επίσης ότι η μητέρα του, Σέιλα Εμπάνα, υπήρξε ο μεγάλος στυλοβάτης της ζωής του: «Η μητέρα μου δεν μπορούσε να είναι πολύ μαζί μου λόγω δουλειάς, αλλά πάντα μου ετοίμαζε δείπνο όταν γύριζε το βράδυ. Της αγόρασα ένα σπίτι εκεί που ήθελε: Είναι η βασίλισσά μου, τα αξίζει όλα και είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχω στον κόσμο.
Θυμάμαι που μου είχε πάρει το PlayStation 4, που τότε για μένα ήταν τα πάντα. Είχα το Play 2 και το Play 3 μεταχειρισμένα, και το 4 το καλό. Τώρα παίζω πολύ με το 5: έχω έναν φίλο από τη Μασία που λέγεται Μπράιαν και παίζουμε συνέχεια και περνάμε πολύ καλά. Μπορώ να έχω τη μεγαλύτερη έπαυλη του κόσμου, αλλά πάντα θα είμαι στο δωμάτιο με το PlayStation», είπε χαρακτηριστικά.
Για το ντεμπούτο του κόντρα στη Μπέτις, ο Λαμίν αφηγήθηκε πώς έγινε η αρχή με την πρώτη ομάδα υπό τις οδηγίες του Τσάβι Ερνάντεθ, σε ηλικία 15 ετών. «Πήγα στα αποδυτήρια των Νέων, δεν είχα παίξει καθόλου, ο προπονητής δεν με ήξερε. Όσοι δεν παίζαμε, ανεβαίναμε στην πρώτη ομάδα την ημέρα που είχαν προπόνηση μετά από αγώνα. Δώσαμε ένα παιχνίδι, κερδίσαμε 2-0, έβαλα γκολ και έδωσα ασίστ στον Άνσου Φάτι.
Ο Όσκαρ, ο αδερφός του Τσάβι, μου είπε: Πώς γίνεται να μην παίζεις; Κι εγώ του απάντησα: Δεν ξέρω. Μου είπε: Να έχεις υπομονή. Από τότε άρχισα να ανεβαίνω, έπαιζα με την ομάδα Νέων και έκανα προπονήσεις με την πρώτη ομάδα. Θυμάμαι ότι υπήρχε ένα ματς με την Ατλέτικο, μόλις είχα αλλάξει μάνατζερ και ήμουν με τον Χόρχε.
Ο Σάντι, που είναι στο επιτελείο μου, μου είπε: Σε θέλουν, αλλά δεν έχεις ανανεώσει και δεν ξέρουν αν θα σε ανεβάσουν να παίξεις. Τους είπα: Όχι, όχι, θα μείνω στην Μπαρτσελόνα, δεν υπάρχει αμφιβολία, αλλά θέλω να παίξω. Το είπα και στη μητέρα μου, αλλά εκείνη μου έλεγε: Όχι, είναι πολύ μεγάλοι κι εσύ είσαι πολύ μικρός. Είχε φόβο, αλλά της είπα να μην ανησυχεί, ότι αν έπαιζα θα ήμουν ο καλύτερος.
Με κάλεσαν για το ματς με την Ατλέτικο αλλά δεν έπαιξα και στο επόμενο παιχνίδι έπαιξα κόντρα στη Μπέτις. Κερδίζαμε 3-0, η Μπέτις έμεινε με δέκα, κι είπα: σήμερα είναι η μέρα μου. Μετά το ντεμπούτο πήγαμε να φάμε σε ένα εστιατόριο δίπλα στο Καμπ Νου με τους γονείς μου και τους δικούς μου, κι έπειτα γύρισα να κοιμηθώ στη Μασία, αλλά δεν μπορούσα να κλείσω μάτι.
Για την άφιξη της οικογένειάς του στην Ισπανία, ο 18χρονος άσος θυμήθηκε: «Η πρώτη που ήρθε ήταν η γιαγιά μου, που μπήκε κρυφά σε λεωφορείο από το Μαρόκο και έφτασε στη Ματαρό. Δούλευε σε τρεις βάρδιες για να μπορέσει να έρθει ο πατέρας μου, που είχε μείνει στο Μαρόκο. Όταν μάζεψε λίγα χρήματα, πλήρωσε μια κυρία για να φέρει τον πατέρα μου και την αδερφή του, που ήρθαν όταν ήταν τριών χρονών.
Η μητέρα μου ήρθε από τη Γουινέα με τη γιαγιά μου και έφτασαν στη Βαρκελώνη. Οι γονείς μου γνωρίστηκαν εδώ κι έτσι αρχίσαμε να ζούμε σε μια εστία νέων γονέων, που ήταν σαν ξενώνας και όλα πήγαιναν καλά. Μετά μέναμε συνήθως σε σπίτια φίλων που μας έδιναν ένα δωμάτιο, μέχρι που οι γονείς μου χώρισαν.
Τότε εκείνος πήγε να μείνει με τη γιαγιά μου κι εγώ έμενα με τη μητέρα μου στη Γκρανογιέρς. Πήγαινα σχολείο, γύριζα, πήγαινα προπόνηση και έβλεπα τη μητέρα μου μόνο το βράδυ, όταν γύριζε από τη δουλειά», είπε.
Ο Λαμίν Γιαμάλ μίλησε ανοιχτά και για μια από τις πιο δύσκολες μέρες της ζωής του, όταν μαχαίρωσαν τον πατέρα του: «Ήμουν στο αυτοκίνητο με τον ξάδελφό μου τον Μόχα. Είχα το Carplay συνδεδεμένο και με πήρε η ξαδέλφη μου από το Μαρόκο. Με ρώτησε αν ήμουν μόνος και άρχισε να μου τα λέει, μετά ήρθαν κι άλλες κλήσεις. Εκείνη τη στιγμή ήμουν ένα παιδί 16 χρονών.
Το πρώτο που έκανα ήταν να κατέβω από το αμάξι και να προσπαθήσω να πάω στον σταθμό για να φύγω για Ματαρό. Φαντάσου να είσαι παιδί και να σου λένε ότι μαχαίρωσαν τον πατέρα σου. Προσπάθησα να πάρω το τρένο, αλλά ο ξάδερφός μου δεν με άφησε. Του είπα να με πάει στη Ματαρό, αλλιώς δεν θα του ξαναμιλούσα ποτέ, αλλά δεν με άφησαν.
Με κλείδωναν στο σπίτι κι εγώ προσπαθούσα να φύγω. Ήταν μια δύσκολη στιγμή και την επόμενη μέρα είχα προπόνηση. Τότε με πήρε τηλέφωνο ο πατέρας μου και μου είπε ότι ήταν καλά και να ηρεμήσω. Τον επισκέφθηκα στο νοσοκομείο την επόμενη μέρα και όλα ηρέμησαν», αφηγήθηκε.
Τέλος, ο Ντε λα Μορένα ρώτησε τον Γιαμάλ και για το πάρτι των 18ων γενεθλίων του και το... θόρυβο που προκάλεσε: «Δεν θύμωσα. Στο τέλος προσπάθησαν να μου ρίξουν λάσπη με πολλούς τρόπους. Τις μέρες πριν το πάρτι μου, μια γυναίκα βγήκε και είπε ψέματα, ότι εγώ διάλεγα τις κοπέλες με κάποιον τρόπο, κι έπειτα ό,τι έγινε και με τους σερβιτόρους», κατέληξε.
11°
