ΜΠΑΛΑ(ν)τεζα #5

Αν έχεις ακούσει έστω και 30 δευτερόλεπτα θεσσαλονικιώτικου αθλητικού ραδιόφωνου, καταλαβαίνεις τι οδήγησε στην κουταμάρα του tweet «σεξ και βια» τον Στέφανο Αθανασιάδη. Κάθε εβδομάδα πριν από ντέρμπι ΠΑΟΚ – Άρης τερματίζει την ένταση και ο πειρασμός του να παίξεις μαζί της όπως έκανε ο «Κλάους» είναι μεγάλος. Κατανοητό αλλά όχι δικαιολογημένο. Τέλος πάντων ο Κλάους έκανε την πατάτα, την ανασκεύασε άτσαλα, πέτυχε την Κυριακή το γκολ του πρωταθλήματος πρωταγωνιστώντας στο θριαμβευτικό 4-1 επί του Άρη, η διοίκηση του ΠΑΟΚ εξασφάλισε την έξωθεν καλή μαρτυρία απολύοντας εν ώρα αγώνα τον υπάλληλο που αναπαρήγαγε το tweet στο μάτριξ και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα. Έλα όμως που θέλησε να δώσει συνέχεια ο ποδοσφαιρικός εισαγγελέας Κωνσταντίνος Πετρόπουλος και να ασκήσει πειθαρχική δίωξη σε βάρος του ποδοσφαιριστή και της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

Με το γράμμα του Νόμου πιθανότατα να την δικαιολογεί, αλλά με το timing να είναι παντελώς άστοχο. Το πρωτάθλημά μας φυσικά και δε χρειάζεται άλλη μια ένταση τώρα που φαίνεται ότι μόνο ο ΠΑΟΚ μπορεί να απειλήσει τον Ολυμπιακό. Δε χρειάζεται άλλο ένα λήμμα στον τόμο των «ναι αλλά τότε…» που ήδη σκαλίζουν οι ΠΑΟΚτσηδες – ειδικά όταν σκέφτονται το πέσιμο του Τοροσίδη στον Κωσταντινέα πέρυσι στην Ξάνθη. Το πρωτάθλημα δε χρειάζεται άλλον έναν τεχνητό εμφύλιο (τώρα που δεν μπορούν να τον υποστηρίξουν ποδοσφαιρικά ΑΕΚ και Παναθηναϊκός) σε «Μακεδονομαχητική» βερσιόν. Ανταγωνισμό (που μακάρι να τον δώσει ο ΠΑΟΚ) χρειάζεται και πολύ καλύτερη μπάλα. Για τη δεύτερη ο 24χρονος Κλάους κάνει ότι μπορεί. Σε σημείο να απορεί κανείς πώς δεν έχει ακόμα θέση βασικού στην εθνική ομάδα. Μόνο που κάποιος πρέπει να του πει δυο τρία πράγματα για το savoir faire. Αφενός μεν των social media κι αφετέρου δε των πανηγυρισμών. Το να σκοράρεις ΕΝΤΟΣ ΕΔΡΑΣ (και μάλιστα στην Τούμπα) και να πανηγυρίζεις διατάζοντας τον κόσμο να σωπάσει, σημαίνει ότι τα έχεις κάπως μπερδεμένα στο μυαλό σου.

Αν έχεις δει έστω και 30 δευτερόλεπτα, μετά την επιστροφή του από το εξωτερικό, τον Κώστα Κατσουράνη στο χορτάρι καταλαβαίνεις ότι εξελίξεις σαν τη σημερινή λύση της συνεργασίας του με τον Παναθηναϊκό δεν είναι πρωτοφανείς. Ο πολυσύνθετος Έλληνας μέσος πιστεύει ακράδαντα στις ηγετικές του ικανότητες. Το ίδιο κάνουν και πολλοί αθλητικογράφοι με τους οποίους διατηρεί άριστες σχέσεις. Αλλά, την ίδια άποψη δε συμμερίζονται απόλυτα και όλοι οι προπονητές που είχε κατά καιρούς, ούτε καν όλοι οι συμπαίκτες. Πιο συγκεκριμένα, ο Ζεσουάλδο Φερέιρα δεν πέταγε την σκούφια του από το καλοκαίρι να τον έχει στην ομάδα, η μείωση των αποδοχών του Πατρινού όμως τον κράτησε στην Παιανία. 2 χρόνια πριν τα αθλητικά παρασκήνια χρέωναν τις αποχωρήσεις Κυργιάκου, Γκέκα (που τελικά ξαναγύρισε), Τζόρβα και Αμανατίδη από την εθνική στην κόντρα τους με την «ομάδα Κατσουράνη».

Ακόμα πιο παλιό είναι το all - time classic βίντεο του τσακωμού με τον Λουιζάο στην εποχή της Μπενφίκα. Ο Κατσουράνης είναι χρόνια τώρα που υπερβαίνει το ρόλο ενός απλού ποδοσφαιριστή. Οι καλόπιστοι φίλοι του στις αθλητικές εφημερίδες τον θεωρούν προπονητή μέσα στο γήπεδο (κάποτε μάλιστα του απέδιδαν μέρος του coaching credit που άνηκε στον Ρεχάγκελ). Οι κακόπιστοι της εξέδρας, ειδικά της «πράσινης», πάντα τον είχαν στην μπούκα ως αποδιοπομπαίο τράγο/κλικαδόρο σε κάθε στραβή. Το δικό τουπρόβλημα είναι ότι τα χρόνια πέρασαν και το ηγετιλίκι δικαιολογείται όλο και πιο σπάνια με καλή απόδοση. Ο Φερέιρα (ή οποιοσδήποτε άλλος) κατάφερε να πείσει για την ώρα τον Αλαφούζο ότι δίκιο έχουν οι προαναφερθέντες κακόπιστοι. Γλιτώνοντας προσωρινά το δικό του κεφάλι. Όχι τίποτα άλλο, αλλά αργεί κι ο Πάπε Σο να μπει στην ενδεκάδα…