Λεωνίδας Γιαννακόπουλος: Συνέντευξη με τον εικαστικό, γνωστό από τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική «Ελληνοφρένεια»
Ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος είναι ορισμός του πολυσχιδούς καλλιτέχνη. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική και χαρακτική. Έχει επίσης εργαστεί και στον τομέα της σκηνογραφίας, ενώ εδώ και αρκετά χρόνια εργάζεται και στον χώρο του Θεάτρου. Στο ευρύ κοινό έχει γίνει γνωστός από τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική «Ελληνοφρένεια», ενώ αυτή την περίοδο συμμετέχει στο Art Athina με την ατομική του έκθεση «Sky Voyagers». Μέρος της συλλογής και το έργο του που επέλεξε για αυτή την εβδομάδα η Athens Voice για εξώφυλλό της.
Με αφορμή αυτό, ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος μας μίλησε για την τέχνη, τον ρόλο της στην πολιτική, τα όρια της σάτιρας και την Ελληνοφρένεια.
Τι σκέψεις κάνατε όταν είδατε το έργο σας τυπωμένο στο εξώφυλλο μιας εφημερίδας δρόμου σε όλη τη πόλη;
Σίγουρα χάρηκα πάρα πολύ! Είναι πάντα πολύ ωραίο να μοιράζεσαι και να επικοινωνείς την δουλειά σου με όσο περισσότερο κόσμο γίνεται. Ήταν για μένα μεγάλη τιμή.
Φέτος συμμετέχετε στο Art Athina με την ατομική σας έκθεση «Sky Voyagers», στην οποία περιλαμβάνεται το έργο του εξωφύλλου της Athens Voice. Τα έργα σας στα μάτια ενός απλού ανθρώπου μοιάζουν σαν είναι μια σύνθεση από χιλιάδες τελείες. Μιλήστε μας για την τεχνική που έχετε χρησιμοποιήσει.
Και είναι ακριβώς έτσι! Δουλεύω με μελάνι σε χαρτί, χρησιμοποιώντας κυρίως ραπιτογράφους .Σαρώνω την επιφάνεια του χαρτιού πυκνώνοντας την γραφή μου με πάρα πολλές τελείες, μέχρι να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Με τον ίδιο τρόπο δουλεύω και σε μεγαλύτερες επιφάνειες όπως τελάρα και τοίχους, έχοντας σαν μέσο διάφορες βούρτσες.
Έχετε σπουδάσει ζωγραφική και χαρακτική κι έχετε ασχοληθεί με το θέατρο. Όμως, τα τελευταία χρόνια το ευρύ κοινό σας έχει συνδυάσει με την τηλεοπτική Ελληνοφρένεια, μια σατιρική πολιτική εκπομπή. Πάνε μαζί τέχνη και πολιτική;
Άξαφνα. Ένα απόγευμα χτύπησε το τηλέφωνο και με κάλεσαν για ένα δοκιμαστικό στην τηλεόραση του Alpha. Μετά από λίγες μέρες ξεκινάγαμε το πρώτο γύρισμα.
Κατά πόσο ένας καλλιτέχνης μπορεί να επηρεάσει πολιτικά το κοινό;
Αναλόγως με το πόσο αφήνεται το κοινό από μόνο του να επηρεαστεί.
Δικαιούται ο καλλιτέχνης να εκφράζει την πολιτική του άποψη;
Αυτή είναι η δουλειά του, ακόμα και αν του το απαγορεύουν.
Τι σας λέει ο κόσμος για το πολιτικό σχόλιο της εκπομπής και τον τρόπο που σατιρίζει την πολιτική κατάσταση της χώρας;
Από μικρός μου έλεγαν οι γονείς μου να μην μιλάω σε αγνώστους.
Δημοψήφισμα στην Ελλάδα, Brexit, Τραμπ στις ΗΠΑ, δεύτερη σε ψήφους στη Γαλλία η Λεπέν. Υπάρχει ελπίδα για αυτόν τον κόσμο;
Σημασία δεν έχει η πτώση, αλλά η πρόσκρουση.
Θεωρείτε ότι μια «πραγματική» αίθουσα σύνταξης έχει πολλές ομοιότητες με την τηλεοπτικής σας αίθουσα σύνταξης; Κρύβεται κάπου ένας Μπαλούρδος-αρχισυντάκτης;
Εάν σε μια πραγματική αίθουσα σύνταξης κρύβεται ένας Μπαλούρδος-αρχισυντάκτης δύο σε ένα δηλαδή, τότε πρέπει να τον βρούμε και να τον παραδώσουμε στις αρχές. Ένα τέτοιο άτομο με αυτό τον συνδυασμό χαρακτήρων είναι πολύ επικίνδυνο για την σωματική και ψυχική ακεραιότητα των υπολοίπων.
Πρέπει να υπάρχουν όρια στη σάτιρα; Θεωρείτε κάποιες διώξεις σκιτσογράφων ή αρθρογράφων δικαιολογημένες;
Το μόνο όριο, κατά τη γνώμη μου, που πρέπει να υπάρχει, είναι το να μην θίγει η σάτιρα παιδιά και ηλικιωμένους. Κατά τα άλλα όριο ο ουρανός.
Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Οργανισμού MOMus για την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος» στην Εθνική Πινακοθήκη
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
17°
