Άρης Σφακιανάκης

Ο τίτλος και μόνο παραπέμπει σε κάτι σκοτεινό, κάτι αλλόκοτο και απροσδιόριστο, κάτι σατανικό. Αυτό ακριβώς συναντάει και ο ήρωας του βιβλίου

Ταξίδι στη Μοντρεάλη με τον Ζαν-Πωλ Ντυμπουά (εκδ. Δώμα)

Τελικά, ποια είναι τα σώματα που ανακαλύπτουν οι ήρωες του Ντυκροζέ στην αέναη αναζήτηση που κάνουν;

Τα άγια νήπια είναι πλάσματα που τα αδίκησε η φύση, που το μυαλό τους μοιάζει κάπως πειραγμένο, που όμως φωτισμένα από τη συγγραφική δεξιοτεχνία του Ντελίμπες γίνονται θεία βρέφη

Είναι βαρύ (940 σελίδες μεγάλου μεγέθους), είναι χυμώδες (σε εκλεκτό χαρτί), είναι συναρπαστικό

Ο Φόερ ίσως να μην ενδιαφέρεται για τον εαυτό του, ανησυχεί ωστόσο για τα παιδιά του. Αποτέλεσμα αυτής της ανησυχίας του είναι τούτο το βιβλίο που αφορά την κλιματική αλλαγή.

Τα «Επτά άδεια σπίτια» γεμίζουν ευφρόσυνα κι από «Απόσταση ασφαλείας» τον κενό σας αναγνωστικό χρόνο.

Τι είναι ζωή; Κι ως πότε έχει νόημα να αγκιστρώνεται κανείς πάνω της σαν πεταλίδα στον βράχο;

Δύσκολα θυμάμαι γυναίκες συγγραφείς να έχουν γράψει με τέτοια ειλικρίνεια για τον υμέναιο όπως η Αμερικανίδα Πόλα Φοξ

Η συγγραφέας παίρνει μια πραγματική ιστορία που συνέβη σε έναν φάρο της Αγγλίας πολλά χρόνια πριν και τη μεταφέρει αριστουργηματικά μερικές δεκαετίες αργότερα