Το καλύτερο τριγωνικό τυροπιτάκι σε όλο το Λαύριο (και το Σούνιο)

Ο φούρνος «Βαμβακούσης» φτιάχνει πολύ ωραία πράγματα: ψωμιά, πίτες, κριτσίνια, τσουρέκια, κάτι καταπληκτικά κέικ, κουλουράκια, μπισκότα, κρουασάν αλμυρά-γλυκά, σκαλτσούνια, ντονατσάκια και της Παναγιάς τα μάτια, αλλά τα τυροπιτάκια και σπανακοπιτάκια του είναι αχτύπητα. Μιλάω για τα τρίγωνα, με σπιτικό χρυσαφένιο φύλλο που τρώγονται σε δύο μπουκιές και δεν σε αφήνουν ποτέ να σταματήσεις στο σόλο τυροπιτάκι ή/και σπανακοπιτάκι, σε παρασύρουν να φας τρία-τέσσερα, γιατί όχι και πέντε.

Το τυροπιτάκι για μένα γενικά είναι ό,τι καλύτερο όταν κάνει πολλή ζέστη, όταν έχεις γυρίσει από θάλασσα, ή ακόμα κι όταν σε πιάνει ξαφνική πείνα χωρίς να έχεις πάει καθόλου θάλασσα. Στρώνει το στομάχι, είναι μανιτζέβελο και σε αφήνει με την αίσθηση ότι δεν έφαγες και ένα ταψί (ακόμα κι όταν σκίζεις ένα ταψί, όντως…).

Πήρα επίσης ωραία «Κράκερς καλαμποκιού» από τον «Βαμβακούση», σε ένα διήμερο που με φιλοξένησε αγαπημένη φίλη στο σπίτι της στο Λαύριο. Το σπίτι, και το Λαύριο, ήταν τέλεια, κι ο φούρνος στέκεται στο ύψος της φήμης του από το 1930, που ξεκίνησε να ψήνει κουλούρια και φρατζόλες στη Λεωφόρο Σουνίου. Θυμάμαι τον αρχικό φούρνο, από παλιότερες εξορμήσεις, αλλά αυτή τη φορά πήγαμε στο Λαύριο – πάνω στο «μπούλβαρ», τον κεντρικό δρόμο του Λαυρίου με τα μαγαζιά και φαγάδικα το ένα δίπλα στο άλλο. Τα τυροπιτάκια, ζεστά-ζεστά, ταυτόχρονα τραγανά και αφράτα, ήταν υπέροχα, και παρέμειναν υπέροχα ως κρύα, οπότε και τα φάγαμε με χαρά την άλλη μέρα.

Ο μη-σας-πω αρχέγονος συνδυασμός ζύμης με τυρί, το σωστό ψήσιμο, η αναλογία των υλικών, τα υλικά τα ίδια, το know how του «Βαμβακούση» (που τώρα είναι «και υιοί»), δημιουργούν ένα αξεπέραστο τρίγωνο τυροπιτάκι που έτσι και το πετύχεις ξεροψημένο, βάζει τα γυαλιά σε όλα τα τυροπιτάκια, ίσως της Αττικής, ίσως του κόσμου.

«Βαμβακούσης Παραδοσιακό Αρτοποιείο», 61^ο χλμ. Λεωφόρος Σουνίου, και παράρτημα στο Λαύριο, 2292039261, www.vamvakousis.com