Πού θα βρεις το καλύτερο τουριστικό μεζεδοπωλείο στο Θησείο;

Το «όχι-γρήγορα» δεν αναφέρεται στο σέρβις, που είναι αστραπή, όπως σε όλα τα τουριστικά μεζεδοπωλεία στο κέντρο της Αθήνας, παρά στην αναγκαστικά ραχατλίδικη διάθεση που σου δημιουργεί το μέσο τουριστικό μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας: μήπως είσαι σε διακοπές; Μήπως είσαι κι εσύ τουρίστας, γιατί αν δεν είσαι, τι δουλειά έχεις εδώ; Μήπως να μη σκας και απλώς να αράξεις;

Βρεθήκαμε στο μεζεδοπωλείο «Κουσουλό» μια παρέα μετά από πολλή ένταση (για εμένα προσωπικά, που περνούσα ένα λούκι εκείνη τη μέρα/νύχτα, αλλά και για άλλα μέλη της παρέας κατά το «ο καθένας με τον πόνο του»). Το «Κουσουλό» σίγουρα προτείνεται από τους οδηγούς των ξενοδοχείων, σίγουρα έχει καλούς βαθμούς στο Τριπαντβάιζορ και σε άλλα σχετικά σάιτ που πάρα πολύ βαριέμαι να διαβάζω πια, σίγουρα βρίσκεται σε υπέροχο μέρος και σίγουρα αξίζει τα λεφτά του… που, άκου έκπληξη, δεν είναι πολλά: φάγαμε νόστιμα, κεφτεδάκια, φέτα με μέλι και ίσως σουσάμι, σαλάτες, τζατζίκι, μελιτζάνα ψητή και κρασί χύμα, με 15 ευρώ το άτομο παρακαλώ. Θα πει κάποιος, «μα αυτό δεν είναι φαγητό!» αλλά οι μερίδες ήταν γενναιόδωρες, ήταν αργά το βράδυ, μια χαρά μας ήρθαν όλα όσα παραγγείλαμε, το κρασί τους ήταν αρωματικό, και το σέρβις ήταν γρήγορο.

Ο δρόμος, η μαγική Ηρακλειδών εκεί που συναντιέται με την Αμφικτύονος, είναι ένα φαντασμαγορικό κομμάτι της πόλης, ιστορικό, διατηρητέο, από τα κομμάτια της πόλης που σε κάνουν να ξεχνάς τα άλλα, τα χάλια μαύρα, και να χαίρεσαι που περπατάς στα σανδάλια του Περικλή. Λέμε τώρα. Κάπως σε συνδέει το Θησείο με την Αθήνα όπως την έχεις στο νου σου, ακόμα και αν αυτή δεν ξεδιπλώνεται σε όλες της τις διαστάσεις όπως πραγματικά-πραγματικά είναι…

Το φαγητό ήταν μια χαρά πάντως, και τα παιδάκια που έπαιζαν μπροστά στο μαγαζί έδιναν έναν αέρα παιδικής χαράς, μια βαβούρα που είναι ευχάριστη κυρίως όταν έχεις παιδιά, έχουνε μεγαλώσει κι έχουνε φύγει από το σπίτι, καλή ώρα…

«Το Κουσουλό», Αμφικτύονος 27 και Ηρακλειδών, Θησείο, 2114122239