Οι καλύτερες γεωργιανές πίτες της πλατείας Βικτωρίας

Μοσχοβολάνε σε όλη την Πλατεία Βικτωρίας και είναι οι καλύτερες Γεωργιανές πίτες έβερ. Όποια ώρα κι αν περάσεις, η μυρωδιά φρεσκοψημένου ψωμιού σπάει ρουθούνι – το «Παραδοσιακές Γεωργιανές Πίτες» ψήνει ασταμάτητα, ακόμα κι όταν δεν πεινάς κοντοστέκεσαι στη βιτρίνα. Το σκέφτεσαι, τι ψυχή έχει μια πιτούλα; Κι ας είναι πιτάρα στην πραγματικότητα, μακρόστενη γεμιστή με μανιτάρια, κιμά ή λουκάνικο ψιλοκομμένο - στην άλλη εκδοχή της, το μπεστ-σέλερ του καταστήματος, είναι η στρόγγυλη πλατιά πίτα με τυρί και μάλιστα Γεωργίας. Στο ίδιο σχήμα, βγαίνει και με φασόλι, πικάντικη, κι αν σκέφτεστε ότι το φασόλι δεν ακούγεται σπέσιαλ, δοκιμάστε για να αλλάξετε γνώμη αμέσως. Δεν ξέρω τι είδους φασόλι είναι, πάντως σκίζει.

Οι συνταγές έρχονται από την Γεωργία την ίδια, αυθεντικές, όπως και ο παραδοσιακός τρόπος ψησίματος στον επίσης παραδοσιακό πέτρινο φούρνο. Παλιότερα, προ κορωνοιού, μπαίναμε μέσα να πάρουμε τις πίτες μας και χαζεύαμε τους φουρναραίους, αλευρωμένους και χωμένους ως τον αγκώνα  στα ζυμάρια. Τώρα τις παίρνουμε από το γκισέ στην Αριστοτέλους, στη βιτρίνα, και η ουρά τις ώρες αιχμής είναι στο πεζοδρόμιο. Επειδή μια τέτοια πίτα σε κρατάει σαν μικρό γεύμα, τα μεσημέρια ολόκληρη η Πλατεία Βικτωρίας περνάει από τις «Γεωργιανές πίτες», ακόμα και η (οδός) Χέυδεν, που άνετα τη λες πολυπολιτισμική, με τους Ανατολίτικους καφενέδες, τα Αφγανικά εστιατόρια και τους ναργιλέδες στο κάτω μέρος του δρόμου: μεγάλο κομμάτι της πελατείας του φούρνου κατάγεται από Μέση Ανατολή και πέρα, μια και υπάρχουν οικονομικές πίτες για όλα τα γούστα και όλες τις θρησκείες.

Οι βήγκαν εκδοχές, με μανιτάρια ή φασόλια, είναι εξ ίσου χορταστικές με τις αμαρτωλές (όλα τιμώνται από 2 μέχρι 2.50 ευρώ). Παλιά έφτιαχναν και κάτι σκληρά μπισκοτο-ειδή γλυκά με ζαχαρένιο γλάσσο αλλά έχω καιρό να τα πετύχω, μια κυρία μου είχε πει ότι στη Γεωργία τα τρώνε με τον καφέ. Ίσως να τελειώνουν νωρίς. Όπως και οι πίτες με μανιτάρια, λεπτές, γεμιστές με ένα σκασμό μανιτάρια και πολύ νόστιμες – οι καλύτερες της Αθήνας, μπορεί και της Γεωργίας.

Παραδοσιακές Γεωργιανές Πίττες, Αριστοτέλους 79-81, 2109231011