- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Ellize: Το πείσμα πίσω από το όνειρο
Το προσωπικό ταξίδι μιας νεαρής τραγουδοποιού που μετέτρεψε τις δυσκολίες σε δύναμη και μουσική.
Η Ellize γράφει για το ταξίδι της από την Ελλάδα και τη Γερμανία, τις δυσκολίες, τα talent shows και την απόφαση να κυνηγήσει το όνειρό της στη μουσική.
*Γράφει η Ellize
Ονομάζομαι Ελένη Λάζου (artist name: Ellize). Γεννήθηκα τον Μάρτιο του 2002, στο Werdohl της Γερμανίας και μεγάλωσα στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας μέχρι τα 10 μου χρόνια. Στη συνέχεια βρεθήκαμε με την οικογένειά μου ξανά στη Γερμανία, στο Plettenberg, το μέρος καταγωγής της μητέρας μου.
Από την παιδική μου ηλικία η μουσική και ο χορός μου άρεσαν πολύ, όπως και σε όλη την οικογένειά μου. Ήμουν κι εγώ ένα από τα μικρά κορίτσια που έπαιζαν την τραγουδίστρια μπροστά στον καθρέφτη, κρατώντας μία βούρτσα μαλλιών ως μικρόφωνο και ονειρευόμουν τη στιγμή που θα τραγουδούσα μπροστά σε κοινό. Η πρώτη μου επαφή με το τραγούδι και τον χορό ήταν σε ηλικία 7 ετών, ενώ βρισκόμασταν ακόμα στην Ελλάδα. Η μητέρα μου μας πήγε με την αδερφή μου να μάθουμε ψαλτική, όπως και σε άλλες δραστηριότητες όπως ο στίβος και οι latin χοροί, ενώ μας θυμάμαι να ψέλνουμε και σε διάφορες εκκλησίες της περιοχής.
Το 2012, όταν κορυφώθηκε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, η οικογένειά μου ήταν μία από εκείνες που μετακόμισαν για ένα καλύτερο αύριο. Έτσι βρεθήκαμε ξανά στη Γερμανία, όμως, τα πράγματα για εμένα εκεί αποδείχθηκαν λιγάκι δύσκολα. Σε αυτό συνέβαλε το ότι δέχθηκα bullying από κάποια κορίτσια στο σχολείο, που με κορόιδευαν επειδή φορούσα συχνά τα ίδια ρούχα – μιας και δεν είχαμε μεγάλη οικονομική δυνατότητα ώστε να αγοράζω συνεχώς και πολλά ρούχα. Επίσης, αρκετά κορίτσια με είδαν ως «αντίπαλο» επειδή τραγουδούσα, κάτι που πολλά αγόρια το έβρισκαν attractive. Όλη αυτή η συμπεριφορά είχε ως αποτέλεσμα να κλειστώ στον εαυτό μου και να μη νιώθω χαρούμενη με τη ζωή μου στη Γερμανία.
Παρά το δύσκολο κλίμα, δεν σταμάτησα να κυνηγώ το όνειρό μου με τη μουσική και τον χορό. Ξεκίνησα να χορεύω σε έναν ηπειρώτικο σύλλογο, στον οποίο συμμετείχαν και μέλη της οικογένειάς μου, ενώ συχνά σε κάποια ελληνικά γλέντια μου έδιναν το μικρόφωνο και έλεγα κάποια ηπειρώτικα, ποντικά ή λαϊκά τραγούδια. Αν και οι δικοί μου ήθελαν να συνεχίσω με αυτό το ρεπερτόριο, εγώ είχα άλλα σχέδια…
Εντελώς τυχαία βρέθηκα στη μπάντα του σχολείου, καθώς μία φίλη μου που με είχε ακούσει να τραγουδάω είπε στον δάσκαλο μουσικής ότι έχω καλή φωνή και έπρεπε να με ακούσει. Ο δάσκαλος με φώναξε, με άκουσε και έτσι βρέθηκα να τραγουδάω στο σχολικό συγκρότημα! Θυμάμαι, μάλιστα, ότι για περίπου τρία χρόνια δεν παρακολουθούσα το μάθημα των Μαθηματικών γιατί ήταν τις ίδιες ώρες με τις πρόβες του γκρουπ κι εγώ έλειπα από την τάξη.
Την περίοδο του 2013 υπήρχε στη Γερμανία το «The Voice Kids». Αν και δεν ήξερα να μιλάω πολύ καλά τα γερμανικά, αποφάσισα να δοκιμάσω την τύχη μου και έστειλα ένα video για το casting. Μάλιστα, επειδή δεν γνώριζα ούτε καλά αγγλικά, στο video είχα κάνει ένα medley με σημεία από διάφορα αγγλικά τραγούδια που μπορούσα να πω καλά, αντί να στείλω ένα ολόκληρο τραγούδι. Αν και με κάλεσαν στην επόμενη φάση, οπότε και έβλεπαν τους υποψηφίους από κοντά, δεν κατάφερα να προκριθώ και να βγω στην τηλεόραση.
Αυτή η αποτυχία δεν με πτόησε – αντίθετα, με έκανε να πεισμώνω και να προσπαθήσω ακόμα περισσότερο. Σχεδόν κάθε χρόνο έκανα αίτηση συμμετοχής σε talent shows στη Γερμανία αλλά και στην Ελλάδα, όπως το «X Factor» και το «The Voice». Το 2019 κατάφερα να κερδίσω το εισιτήριο για το ελληνικό «The Voice», όμως, τελικά δεν πήρα μέρος. Ο λόγος; Ο τότε σύντροφός μου μού είπε πως αν έφευγα θα χωρίζαμε κι εγώ επέλεξα να μείνω μαζί του… Μετά από λίγο καιρό χωρίσαμε… Αν και λόγω αυτής της σχέσης «πέταξα» μια ευκαιρία, ωστόσο, ήταν αυτή που με έκανε να ασχοληθώ με τη δημιουργία τραγουδιών.
Την εποχή της καραντίνας ξεκίνησα να «ανεβάζω» covers στα social media και έτσι με εντόπισαν δισκογραφικές εταιρείες και με προσέγγισαν. Οι γονείς μου ήταν επιφυλακτικοί με το να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική, ενώ έκανα τρεις δουλειές ώστε να μαζέψω χρήματα για τα αεροπορικά εισιτήρια Γερμανία - Ελλάδα. Το 2020 αποφάσισα να κάνω το μεγάλο μου βήμα και να επιστρέψω μόνη μου στην Ελλάδα για να κυνηγήσω το όνειρό μου. Έτσι κυκλοφόρησαν τα πρώτα μου singles, μεταξύ των οποίων το «Lyres» που έγινε viral στο TikTok. Πλέον ανήκω στη Utopia Records που συνεργάζεται με την Panik Records κι έχω ήδη κυκλοφορήσει τα τραγούδια «Ηθοποιός» και «Lapdance» ενώ ετοιμάζω το νέο μου EP που θα είναι διαθέσιμο σε λίγο καιρό.
Φυσικά, γράφω ασταμάτητα τραγούδια! Για τους στίχους εμπνέομαι από προσωπικά μου βιώματα, σκέψεις και συναισθήματα, ενώ έχω γράψει και τραγούδια βασιζόμενη σε ιστορίες που μου έχουν στείλει κάποιοι followers μου στα social media. Μουσικά γράφω διάφορα είδη, από pop και rock μέχρι λαϊκό… κι εύχομαι κάποια στιγμή να γράψω τραγούδι και για κάποιον άλλον καλλιτέχνη!
Για να βγάζω τα προς το ζην -εκτός από κάποια lives που κάνω- εργάζομαι σε ένα γραφείο που κάνει client support στη Γερμανία. Στον ελεύθερο χρόνο μου μού αρέσει να περνάω χρόνο με τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Γενικά δεν είμαι πολύ loud σαν χαρακτήρας και προτιμώ να κάθομαι με τους φίλους μου στο σπίτι από το να πηγαίνουμε για clubbing. Εκτός από τη μουσική και τον χορό, λατρεύω τη γυμναστική και τις πολεμικές τέχνες. Αγαπώ τις πολεμικές τέχνες γιατί μου δίνουν αυτοπεποίθηση, με «ζωντανεύουν» και με μαθαίνουν να έχω πειθαρχία, υπομονή κι ομαδικό πνεύμα – στοιχεία που χρειάζονται και γενικότερα στη ζωή. Μάλιστα, τα τελευταία τρία χρόνια κάνω kick boxing και tae kwon-do όπου έχω μαύρη ζώνη με το πρώτο dan, ενώ ονειρεύομαι κάποια μέρα να βρεθώ στην Ταϊλάνδη και να κάνω εκεί προπόνηση mai thai.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το προσωπικό ταξίδι μιας νεαρής τραγουδοποιού που μετέτρεψε τις δυσκολίες σε δύναμη και μουσική.
Δίχως να παρασύρεται από την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εκείνον, αυτό που τον κρατάει ακμαιότατο στη ζωή είναι η εικόνα που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του
Στην αρχή σαν μικρά αυλάκια μετά γίνονται ρυάκια, ίσως και ποταμοί... Όσο πιο πολλά ζήσεις τόσο πιο βαθιά θα γίνονται.
Η σχέση αλλάζει όνομα. Λέγεται «φιλική». Όχι γιατί είναι. Αλλά για να μη χρειαστεί να αναλάβει κανείς ευθύνη
Το άλμπουμ των αναμνήσεών τους έκλεινε και οι δρόμοι τους είχαν ήδη χωρίσει, χωρίς επιστροφή...
"Δεν ψάχνω κάτι στιγμιαίο. Ψάχνω κάτι που να μένει."
Η Μαίρη ένιωσε ότι ο Γιάννης μιλούσε λιγότερο αλλά δεν ήξερε τι ακριβώς είχε αλλάξει
«Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανεκτίμητη συνεργασία μας, την τιμή να βρίσκομαι δίπλα της»
Το αριστούργημα του Μολιέρου παραμένει διαχρονικό
Ποιος ήταν ο άνθρωπος που επέφερε στους Ιταλούς την πρώτη τους ήττα και απώλεια
Αν είναι να γίνονται νέοι αγρότες καταπατώντας, αδικώντας, φοβερίζοντας και αφανίζοντας το περιβάλλον… να λείπει
«Αν και είχαμε χωρίσει, είχα τα κλειδιά του σπιτιού του. Ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη με αεροπλάνο για να του αφήσω ένα τριαντάφυλλο»
Γιορτάζουμε τον Άγιο Βαλεντίνο με πρωταγωνιστές εσάς
Μία μέρα του χειμώνα να θυμίζει άνοιξη, φαγητό με τους αγαπημένους μας ανθρώπους, ευχές από αγαπημένους συνοδοιπόρους
Οι άγνωστες μαμάδες και η νέα πατρίδα
«Καμιά φορά, σκέφτομαι, μικρές στιγμές της ζωής αρκούν για να σε γεμίσουν για πάντα»
«Καμιά φορά… ο θάνατος ανοίγει τον δρόμο στη ζωή. Κι αυτό σας το λέει ένα πιάνο που για δεκαπέντε χρόνια πίστευε πως είχε νεκρωθεί…»
«Χωρίς καμία προσδοκία των άλλων για εμένα, χωρίς καμία κοινωνική υποχρέωση, χωρίς καμία ανάγκη να δικαιολογήσω τη ραστώνη ή την αργία μου»
«Δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, κακοπληρωμένοι όντες»
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.